411
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Preparation and characterization of some side chain liquid crystalline polymer graft copolymers of high density polyethylene and isotactic polypropylene
The monomers, p-benzophenoneoxycarbonylphenyl acrylate (BPOCPA) and p-benzophenoneoxycarbonylphenyl methacrylate (BPOCPMA) were synthesized by the reaction of p-acryloyloxybenzoyl chloride (ABC) and p-methacryloyloxybenzoyl chloride (MBC) with p-hydroxybenzophenone, respectively, in xylene in the presence of pyridine. ABC and MBC were prepared by refluxing p-acryloxyloxybenzoic acid and p-methacryloyloxybenzoic acid, formerly prepared by reaction of corresponding acid chlorides with p-hydroxybenzoic acid in alkaline medium, in thionyl chloride. The graft copolymerization of BPOCPMA onto high density polyethylene (HDPE) and of BPOCPA and BPOCPMA onto isotactic polypropylene (IPP) were carried out via bulk polymerization method by using dicumyl peroxide initiator in vacuum. The variation of grafting with the mixing ratio of the monomer (BPOCPA or BPOCPMA) and the matrix polymer (HDPE or IPP) in the reaction mixtures was investigated with six different monomer/matrix polymer ratios. While the content of graft units in the products consistently increased with the percentage of the monomers in the reaction mixtures, the percent graftings reached the maximum values at relatively lower monomer concentrations, which were followed by dramatic decreases. The grafted products were characterized by FTIR, DSC, WAX, PALS, SEM and mechanical testing. Noteworthy and significant increases were recorded in the crystalline melting temperatures and percent crystallinities of matrix polymers. The graft copolymerization of BPOCPMA gave rise to significant enlargements in the lateral dimensions of unit cells (a and b parameters) of the orthorhombic structure of HDPE, in consistence with the graft content. A constant expansion in c parameter, the unit cell axis parallel with the chain axis of HDPE molecular segments, however, was recorded in all products. The grafting also resulted in increases in the particle size of HDPE crystals. The lateral dimensions of the monoclinic unit cell of IPP matrix were also found to be considerably affected by poly(BPOCPA) and poly(BPOCPMA) content in the products. Both a and b parameters increased significantly at low percentages of the graft units. The effect was more prominent in the dimension a. At relatively high contents, the grafting led to decreases in dimensions. The parameter c decreased in all products in consistence with the content. The graft copolymerization onto HDPE, while leading to relatively smaller increase in the free volume size at low percentage of poly(BPOCPMA), resulted in reduced volume with the increase of the content in the products. Moreover, the grafting resulted in dramatic decreases in the free volume fractions with the percentage, especially in the copolymers. The graft copolymerization onto HDPE resulted in improvements in the mechanical properties of the products, especially in tensile strength and modulus. The improvements were observed to be accompanied by reductions in free volume size and fraction. On the other hand, while the graft copolymerization of BPOCPA onto IPP lead to some improvements in the mechanical properties of the products at low percentages of poly(BPOCPA). The graft copolymerization of BPOCPMA gave rise to diminishes in all tensile and impact behaviors in consistence with the content of poly(BPOCPMA). Both grafting imparted brittleness, increasing consistently with the contents to the material. SEM analysis of tensile and impact fractured surface of poly(BPOCPMA)-g-HDPE, poly(BPOCPA)-g-IPP and poly(BPOCPMA)-g-IPP products revealed that the structures of the products were completely homogeneous. No phase separation was recorded at all. The products exhibited brittle nature with some ductility.
Use of a semifluorinated acrylic compound in reinforcement of high density polyethylene and some microsphere preparation studies
In this dissertation, a novel semifluorinated acrylic compound, 3,3,4,4,5,5,6,6,7,7,8,8,8-dodecafluoro-5-methyloctyl-4-(acryloyloxy) benzoate (ABCF13) was synthesized, and it was used in the reinforcement of high density polyethylene (HDPE) by graft copolymerization and in the preparation of crosslinked microspheres by suspension polymerization. The prepared microspheres were then used in the preparation of blends with HDPE. The thermal, microstructural, mechanical and morphological properties of all the graft coproducts and the blends were investigated. The monomer, ABCF13 was synthesized by the reaction of 3,3,4,4,5,5,6,6,7,7,8,8,8-dodecafluoro-1-octanol with p-acryloyloxybenzoyl chloride (ABC) in ethyl acetate containing triethylamine. ABC was precedingly synthesized by refluxing p-acryloxyloxybenzoic acid, prepared by the reaction of acryloylchloride with p-hydroxybenzoic acid in basic medium, in thionly chloride. The graft copolymerization of ABCF13 onto the HDPE was conducted by bulk-melt polymerization at 140°C by using benzoyl peroxide initiator in evacuated tubes. The products involving poly(ABCF13) units at varying percentages were prepared by employing ABCF13 at the concentrations of 5, 10, 15, 20, 30 and 40% in the reaction mixtures. The content of poly(ABCF13) in the products and percent conversion of the reactions were determined gravimetrically. The percent conversion exhibited consistent rise with the increase of monomer concentration in the reaction mixture and reached the maximum value, 97.9% at 40% ABCF13 yielding the product including 39.18% poly(ABCF13). The DSC analyses of the coproducts displayed that there existed considerable and significant increases in both the melting temperature of crystalline domains and crystallinity in the HDPE matrix, consistent with the graft content. Maximum melting temperature 134.2°C was recorded with 13.96% poly(ABCF13), which was followed by decreases with the increasing of content. The XRD analyses revealed that the graft copolymerization gave rise to significant expansions in lateral dimensions of orthorhombic unit cells in crystalline domains of HDPE. The maxima, 7.420 Å in the parameter a (0.84% increase) and 4,957 Å in the parameter b (0.98% increase) were recorded with the product again involving 13.96% poly(ABCF13). The maxima were then followed by contractions. The parameter c, however, remained relatively unchanged. The grain (crystal) size increased initially, and after reaching maximum at 9.15% poly(ABCF13) reduced gradually with the content to sizes even smaller than that of pure HDPE. The PALS analyses showed that the size of the free volumes increased almost linearly with the percentage of poly(ABCF13) while the free volume fraction in the products exhibited a decrease tendency with the content. Remarkable improvements were achieved in the mechanical behaviors of the products. The maximum tensile strength 43.75 MPa and elastic modulus 393 MPa (133% and 9% improvement, respectively) were achieved with the product comprising 9.15% poly(ABCF13). Moreover, the absorbed energy in the impact tests exhibited 100% increase in the same product. The SEM images of the tensile and impact fractured surfaces of the products showed that the samples possessed completely homogeneous structure without any phase separation. A gradual transition from ductile behavior to brittle nature was observed as poly(ABCF13) percentage increased in the matrix. The well-shaped, crosslinked poly(ABCF13) microspheres with the size in the range of 10-100 µm were prepared by using ethylene glycol dimethacrylate (1%) (crosslinking agent), potassium persulfate (1.3%) (water soluble initiator), 0.2 g ABCF13 monomer in 150 mL of water at 70°C for 24 h reaction time and with the stirring rate of 500 rpm. Structure and morphology of the products were monitored by SEM. The poly(ABCF13) microsphere-HDPE blends involving the microspheres at varying ratios (1, 3, 5, 7 and 10%) were prepared by direct mixing of the components, and molded by microinjection molding for characterizations. The processing with the microspheres led to decrease in the melting temperature of HDPE in consistence with the content of microsphere. The a and b unit cell parameters increased initially and reached maxima with the sample including 5% microsphere, which were followed by dramatic decreases. The c parameter remained relatively unchanged. The mechanical tests of the products displayed that there existed considerable improvements in tensile strength, modulus and impact strength. The maximum tensile strength 25.66 MPa, elastic modulus 499 MPa and maximum absorbed energy in the impact test 26.84 kJ/m2 (29%, 42% and 41% improvement, respectively) were achieved with the blend involving 5% microsphere. After the maxima, the mechanical characters depicted weakening trend as the microsphere content increased in the matrix. The SEM analyses revealed that although there existed fibrillar formations in all samples, the extensions decreased with the increase of the microsphere content. While ductile behavior was observed with the formation of long-bulky extensions at low contents, brittleness started to prevail at high contents with some short and thin fibrils
Pişirme işlemi sırasında tavuk dönerin lipit fraksiyonunda meydana gelen bazı değişimlerin incelenmesi
Bu çalışmada, tavuk dönerin üretimi sırasında uygulanan ısıl işleme bağlı olarak lipit fraksiyonunda meydana gelen değişim araştırılmıştır. Isıl işlem öncesi ve pişirme sırasında alınan numunelerden ekstrakte edilen lipit fraksiyonunun oksidasyon düzeylerinin belirlenmesi için konjuge dien değeri, özgül absorbans değerleri (K232 ve K270), peroksit değeri, tiyobarbitürik asit değeri (TBA), serbest asitlik miktarı ve polimer trigliserit miktarı belirlenmiştir. Ayrıca bu lipit örneklerinde ve yağı uzaklaştırılmış tavuk eti örneklerinde serbest ve ester bağlı monokloropropandiol (MCPD) miktarları ile tavuk eti örneklerinde renk (L*,a*,b*, C*, h) değerleri ve akrilamid düzeyleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, pişirme sırasında tavuk dönerin maksimum merkez ve yüzey sıcaklıkları sırasıyla 10.6 °C ve 80.3 °C olarak bulunmuştur. Pişirme sırasında döner örneklerinin L* değerleri artarken, a* değerleri düşmüştür. Döner örneklerinin nem miktarları pişirme ile azalırken, yağ miktarları artmıştır. Pişmiş döner numunelerinden ekstrakte edilen yağların serbest yağ asiti miktarları %1.33-2.06; peroksit değerleri 1.0-3.9 meş O2/kg; K232 değeri 1.75-5.79; K270 değeri 0.18-3.33; TBA değeri 1.27-2.87 mg MA/kg; polar madde miktarları 7.30-9.77 ve polimer trigliserit miktarları 0.024-0.031 g/100 g olarak belirlenmiştir. Çiğ ve pişmiş döner örneklerinin C16:0, C16:1, C18:0, C18:1c, C18:2 ve C18:3 oranları sırasıyla %19.90 ve 19.07; %3.12 ve 2.60; %5.28 ve 5.71; %32.32 ve 31.86; %34.89 ve 36.43 ile %3.16 ve 3.00 şeklinde belirlenmiştir. Pişirme işlemi ile ester 3-MCPD miktarları artarken, serbest 3-MCPD miktarlarında ise düşme saptanmıştır. Döner numunelerinin akrilamid miktarları ise dedeksiyon limitinin altında kalmıştır. Sonuç olarak, pişirme işlemi düşük sıcaklıklarda gerçekleştiğinden lipit oksidasyon ürünleri ile serbest ve ester bağlı 3-MCPD miktarları düşük olmuştur. Tavuk dönerin akrilamid açısından ise risk taşımadığı belirlenmiştir.
QCD sum rules for the mass, residue and self-enegryof nucleon in cold nuclear matter
In this thesis, the mass, residue and self-energies of the nucleon in cold nuclear medium are calculated in the framework of the QCD sum rules method by using the interpolating current of the nucleon, including the Ioffe value of the mixing parameter . Firstly, the reliable regions of the auxiliary parameters required for the calculations are determined in accordance with the philosophy of this method. Then, we present these physical quantities showing stability with respect to these auxiliary parameters in their obtained working regions. In the limit of ρ→0, we obtain our vacuum results. It is then calculated that the mass and residue of the nucleon showed negative shifts due to the cold nuclear matter. These shifts are obtained using the mean values of the auxiliary parameters and at the saturation nuclear matter density. The negative shifts on the mass is %31 and on the residue is %11. In addition, in the density interval ρ = [0 - 1:5]ρsat, the modified mass and residue of nucleon show almost linear decrease due to the increasing medium density. Another important result is obtained that our results for the vector and scalar self-energies of nucleon being a good agreement with the literature. It is important to investigate the physical properties of the hadrons in the cold and dense nuclear medium, as opposed to vacuum, to evaluate the results of heavy ion collision experiments, and to better understand the internal structures of dense objects such as neutron stars. Our results may shed light on the planned medium experiments in the near future and may also be helpful in theoretical and phenomenological studies related to the behavior of other hadrons in the dense medium.
Farklı kurutma tekniklerinin kara dut (M. nigra) ve beyaz dut (M. alba) meyvelerinin bazı beslenme değerleri üzerine etkileri
Yapılan bu araştırmada, beyaz dut (M. alba) ve kara dut (M. nigra) meyveleri üç farklı şekilde kurutma işlemine tabi tutulmuştur. Bu yöntemler, güneşte kurutma, etüvde kurutma (70, 90 ve 110 °C) ve mikrodalgada (450, 600 ve 700 W) kurutmadır. Kurutma işlemlerine bağlı olarak, meyve ağırlığı, nem oranı, organik asit ve fenolik bileşiklerdeki değişimler incelenmiştir. Güneşte kurutulan beyaz ve kara dut örneklerinde meyve ağırlığı sırası ile 1.07 ve 1.59 g olarak bulunmuştur. Etüvde kurutmada, beyaz dutlarda meyve ağırlığı 0.57-0.88 g, kara dutlarda 1.57-1.87 g aralığında, mikrodalga uygulanan beyaz dutlarda 0.62-1.22 g, kara dutlarda 0.76-1.41 g aralığında tespit edilmiştir. Kurutma yöntemlerine bağlı olarak organik asitlerin miktarlarında değişimler görülmüştür. Beyaz dut meyvelerinde; en yüksek okzalik asit içeriği (2.88 g/100 g) güneşte kurutulan meyvelerde, en yüksek sitrik asit içeriği (14.15 g/100 g) ve en yüksek malik asit içeriği (17.67) etüvde (110 oC) kurutulan meyvelerde tespit edilmiştir. Kara dut meyvelerinin organik asit içerikleri incelendiğinde; en yüksek okzalik asit içeriği (2.88 g/100 g), malik asit içeriği (18.39 g/100 g) ve en yüksek sitrik asit içeriği (9.09 g/100 g) güneşte kurutulan meyvelerde belirlenmiştir. En yüksek C vitamini içeriği (31.66 mg/100 g) yaş kara dut meyvelerinde tespit edilmiştir. Beyaz dut meyvelerinde uygulanan kurutma yöntemlerine göre fenolik bileşik içeriklerindeki değişimlere incelendiğinde; en yüksek gallik asit (76.39 mg/100g), klorojenik asit (63.44 mg/100 g) ve kafeik asit içerikleri etüvde yapılan kurutmada (110 oC) tespit edilmiştir. Araştırmada en yüksek rutin içeriği ise (16.79 mg/100 g) mikrodalgada yapılan kurutmada saptanmıştır. Kara dut meyvelerinde en yükse gallik asit içeriği (97.58 mg/100 g), en yüksek klorojenik asit içeriği (51.75 mg/100 g), en yüksek rutin içeriği (21.68 mg/100 g) mikro dalgada (450 W) yapılan kurutmada ve en yüksek elajik asit içeriği yine mikro dalgada 700 W'da yapılan kurutmada tespit edilmişti. Sonuç olarak yapılan kurutma yöntemlerine bağlı olarak beyaz dut ve kara dut meyvelerinin biyokimyasal içeriklerinde önemli değişimlerin olduğu ve C vitamini zenginliği açısından yaş meyvelerin daha önem arz ettiği görülmüştür.
Sinyal işleme ve makine öğrenmesi yöntemleri ile dönen makinelerde titreşim sinyallerinden arıza analizi ve tespiti
Bu tez çalışmasında, endüstride sıklıkla kullanılan CNC makinesinin matkap ucunda meydana gelen hataların tespitine yönelik çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Üretimde kullanılan her makine için zamanla arızalanma kaçınılmazdır. Arızaları meydana gelmeden önce tahmin edebilmek hem insan gücü kaybının hem de yüksek miktarlardaki onarım maliyetinin oluşmasına engel olur. Bu sebeple, makinelerde oluşan hataları analiz edebilmek uzun yıllardır uygulanan popüler bir konudur. Daha önce yapılan çalışmalar incelendiğinde, makinelerin çalışma koşullarında alınan gerilim, akım, sıcaklık ve titreşim gibi nicelikler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, CNC makinesinin çalışması esnasında alınan titreşim sinyallerini içeren veri kümesi kullanılmıştır. Hataları teşhis edebilmek için, ham titreşim sinyallerinden özellikler çıkarılmıştır. Özellik çıkarma işlemi, büyük miktarda veri içerisinden değerli olan az miktardaki veriyi elde etmeyi sağlamaktadır. Bu bağlamda zaman alanı, frekans alanı, zaman-frekans alanı ve bu alanların birleşimi olmak üzere 4 alanda özellikler elde edilmiştir. Özellik çıkarma işleminden sonra, normalizasyon işlemi uygulanmıştır. Bu şekilde farklı değerlere sahip özelliklerin aynı anda verimli bir şekilde işlenebilmesi sağlanmıştır. Normalizasyon işleminden sonra, Uzun-Kısa Dönem Hafıza yapısı ve çeşitli derin öğrenme katmanları kullanılarak sınıflandırma işlemi gerçekleştirilmiştir. Yapılan işlemler sonucunda %99,53 doğruluk oranı elde edilmiştir. Alınan doğruluk oranının karşılaştırmasını yapabilmek için, bu alanda çok tercih edilen Destek Vektör Makineleri kullanılmıştır. Bu çalışma ile, bu alanda daha önce kullanılmayan Uzun-Kısa Dönem Hafıza yapısı ile dönen makinelerde hata analizi yapılabileceği gösterilmektedir. Ek olarak, oluşturulan yapay sinir ağına farklı katmanlar eklemenin sonuca etkileri gösterilmektedir.
Buğday ve arpada kök çürüklüğü hastalığına sebep olan fusarium türlerinin morfolojik ve moleküler karakterizasyonu
Fusarium spp. buğday ve arpa üretim alanlarında kök ve kök boğazı hastalıklarına sebep olan yaygın olarak görülen ve ekonomik verim kayıplara neden olan önemli bir toprak patojenidir. Bu çalışma kapsamında Azerbaycan'ın önemli buğday ve arpa ekiliş alanlarından elde edilmiş hastalıklı bitkilerin kök ve kök boğazı patojenleri olan Fusarium türlerinin tanımlanması morfolojik ve moleküler yöntemler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Hastalıklı bitki dokularından izole edilen ve saflaştırılan toplam 200 izolatın morfolojik karakterizasyonu için patates dektroz agar (PDA) ve sentetik nutrient agar (SNA) ortamları kullanılmıştır. Moleküler çalışmalarda etmen türlerinin tanımlanması Translation Elongation Factor 1-α (Ef-1α) gen bölgesinin sekansına dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Oluşturulan Neighbour joining filogenetik ağacında izolatların taksanomik olarak tür seviyesinde gruplandığını göstermiştir. Morfolojik ve moleküler karakterizasyon çalışmaları sonucunda izolatlar izolat sayıları önceliğine göre F. culmorum (80), F. acuminatum (67), F. pseudograminearum (17), F. equiseti (14), F. proliferatum (9), F. oxysporum (7) ve F. graminearum (6) olarak tanımlanmışlardır. Türleri temsil eden izolatların Seri 82 yazlık buğday çeşidi üzerine patojenik reaksiyonları incelendiğinde en yüksek hastalık skoruna sahip grubun F. culmorum (3,59) izolatları olmuş, bunu 3,49 ile F. pseudograminearum ve 3,23 ile de F. graminearum izolatlarının takip etmiştir. Diğer türlerin kontrol bitkilerine kıyasla istatistiki olarak önemli derecede hastalık oluşturmamış ve bu izolatların patojen olmadıklarına karar verilmiştir. Çalışma sonucunda önemli patojenler olarak ortaya çıkan F. culmorum, F. acuminatum ve F. pseudograminearum türlerinin ülkesel düzeyde yürütülen ıslah ve hastalıkla mücadele programlarına dahil edilmesi önerilmektedir.
Bolu'da tüketime sunulan salatalardan izole edilen Staphylococcus aureus ve Escherichia coli türlerinin MALDI TOF MS biotyper sistemi ile tanımlanması
Bu çalışmada, Bolu Merkez ve bazı ilçelerinde (Gerede, Yeniçağa, Dörtdivan, Göynük, Mengen) bulunan lokanta ve kafeteryalardan 100 adet tüketime hazır salata (mevsim salata, çoban salata, söğüş) toplanmıştır. Toplanan örnekler mikrobiyal kalitelerinin belirlenmesi amacıyla hijyen indikatörü mikroorganizmalardan olan Escherichia coli ve Staphylococcus aureus sayısı bakımından analiz edilmiştir. Sayımı yapılan tipik koloniler Matriks ile Desteklenmiş Lazer Desorpsiyon/İyonizasyon Uçuş Zamanı Kütle Spektrometresi (MALDI-TOF MS) BioTyper Sistemi ile tanımlanmıştır. Tanımlama sonuçlarına göre örneklerin %18'inde E. coli, %5'inde ise S. aureus tespit edilmiştir. Bolu Merkez ve ilçelerdeki mikroorganizma içeren örnekler karşılaştırıldığında ilçelerde mikrobiyal yükün daha fazla olduğu görülmüştür. Salata örneklerinde E. coli sayısı 0,69-3,25 log kob/g, S. aureus sayısı 1-2 log kob/g aralığında değiştiği tespit edilmiştir. Tanımlanan örneklerden %50'sinin Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler Yönetmeliğinde belirtilen E. coli limitlerine uygun olmadığı tespit edilmiştir.
Bolu ili katı atık depolama sahasının incelenmesi ve sızıntı suyunun mevsimsel değişimi
Bu çalışmada, Bolu İli II. Sınıf Katı Atık Düzenli Depolama Sahası ve katı atık sızıntı suyunun bazı parametrelerinin zamana göre değişimi incelenmiştir. Bolu katı atık düzenli depolama tesisi 2007 yılında işletmeye alınmış genç bir depolama alanıdır. Çalışmada öncelikle katı atık düzenli depolama sahası planlanırken kullanılan kriterler değerlendirilmiş ve proje aşamaları incelenmiştir. Depolama sahası Lot-1 ve Lot-2 olmak üzere toplam iki alandan oluşturularak toplamda 15 yıllık kullanım ömrü olarak projelendirilmiştir. Mevcut olarak kullanılan Lot-2 sahası 16.500 m², 10.550 m² ve 18.929 m² olmak üzere üç kademeden oluşmuştur. Katı atık düzenli depolama sahasında sızıntı sularının toplaması amacıyla bir drenaj sistemi oluşturulmuş ve bu sızıntı suları bir havuzda toplanmıştır. Ayrıca oluşacak metan gazının toplanması içinde mevcut kullanılan sahaya 25 dikey 7 yatay olmak üzere toplamda 32 gaz bacası yapılmış ve işletme sürecinde 15 günde bir numuneler alınarak bazı parametrelerin ölçümleri yapılmış ve bunların aylara göre değişimi incelenmiştir. Bu süreçte sahada oluşan sızıntı sularının yeraltı su kaynaklarına karışmadığı tespit edilmiştir. Çalışma sırasında yapılan incelemeler sonunda Bolu İli II. Sınıf Katı Atık Düzenli Depolama Sahası işletmesinin Bolu ilinin katı atık giderme sorununu çözüme kavuşturacak şekilde, yeterli ve düzenli olarak tasarlandığı görülmüştür.
Afganistan'da konut uygulamaları için fotovoltaik/PEMFC hibrit enerji sistem tasarımı ve optimizasyonu
Hibrit enerji sistemleri özellikle küçük ölçekli yenilenebilir enerji sistemlerinde iki veya daha fazla enerji kaynağının birlikte kullanımını öngören sistemlerdir. Hibrit sistemlerde; güneş enerjisi gibi kesikli bir doğaya sahip tek bir tür enerji kaynağının kullanımı yerine, yük talebini daha etkin ve ekonomik bir şekilde karşılamak için birden fazla enerji kaynağı birlikte kullanılır. Bu çalışmada incelenen hibrit sistemin temel girdisi olan güneş ışınım verileri Afganistan'ın başkenti Kabil'de ölçülen saatlik bazda toplam bir yıllık ışınım verisi olup, tasarım ve optimizasyon Kabil için yapılmaktadır. Bu tez çalışmasında, Afganistan'da konut uygulamaları için güneş ve hidrojen enerjilerini birleştiren fotovoltaik ve proton değişimli membran yakıt hücre (PV/PEMFC) yığını içeren bir hibrit enerji sistem tasarımı ve optismizasyonu gerçekleştirilmektedir. Sistemin temel amacı PV/PEMFC hibrit sistemini ile söz konusu elektrik ihtiyacını karşılamaktır. Bu çalışmada, iki farklı yük profili kullanarak, her bir yük profili için farklı, PV, PEMFC ve hidrojen depo kapasitesi kombinasyounda hibrit sistemin performansı belirlenmektedir. Sistemin performansı, sistem bileşenlerinin MATLAB ortamında matematiksel modellerinden oluşan simülasyon programı ile bir yıllık saatlik simülasyon ile yük kaybı olasılığı (Loss of Load Probability, LLP) parametresi ile hesaplanmaktadır. Hibrit sistemin çalışma prensibi şöyledir: ilk olasılık olarak; PV'den elde edilen enerji yükten fazla ise, enerji fazlası suyun elektrolizi yoluyla hidrojen üretmek için kullanılmaktadır. Üretilen hidrojen bir tankta metal hidrit şeklinde depolanmaktadır. İkinci olasılık olarak, PV'den üretilen enerjinin yükü karşılayamaması durumunda ise, yük için eksik kalan enerjinin depolu bulunan hidrojenin PEMFC'de kullanılarak üretilen elektriğin yükü karşılaması mümkün olmaktadır. PV'den üretilen enerjinin yükü karşılayamaması ve depo edilmiş hidrojenin bulunmaması veya depolu bulunan hidrojenin de yükü karşılayamayacak kadar az olması durumunda ise yük kaybı olarak adlandırılan durum oluşmaktadır.