Dicle University
Discipline

Pediatric Dentistry

Dicle University

7

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

7 Theses
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Kök kanal tedavisi yenileme endikasyonu olan çocuk hastalarda ebeveynlerin tedavi tercihlerini etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada, kök kanal tedavisi yenileme endikasyonu olan daimi birinci büyük azı dişlerinin tedavi sürecinde, ebeveynlerin farklı tedavi seçeneklerine yönelik tercihlerini etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Süleyman Demirel Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı Kliniği'ne başvuran ve daimi birinci büyük azı dişi için kanal tedavisi yenileme endikasyonu olan, 10–17 yaş aralığındaki 73 hastanın kayıtları dahil edilmiştir. Bu dişlerin klinik ve radyografik değerlendirmeleri yapılarak tedavi gereklilikleri doğrulanmıştır. Klinik verilerde; spontan ağrı, dikey perküsyon ve palpasyona hassasiyet, dişeti rengi değişikliği, mukoza şişliği, periodontal cepte pü varlığı, fistül ve patolojik mobilite gibi parametreler esas alınmıştır. Radyografik değerlendirmede ise; Periapikal İndeks (PAI) skoru, lezyon boyutu, kök kanal dolumunun düzeyi ve kalitesi, koronal restorasyon durumu, eksik veya doldurulmamış kanal varlığı, patolojik ya da iatrojenik tıkaçlar, perforasyon, alet kırığı, periodontal aralık genişliği, kökler arası bölgede lezyon varlığı ve kanal yenileme tercih skoru incelenmiştir. Çocuk hastaların ağız içi muayene kayıtlarında yer alan veriler doğrultusunda, DMFT, DMFS ve PUFA indeksleri kullanılarak dişlerin çürük durumları değerlendirilmiştir. Tüm ebeveynlere, tedavi seçenekleri standart şekilde sunulmuş; ardından sosyodemografik veriler, tedavi tercihleri, tercih nedenleri formlara kaydedilmiştir. Ebeveynlerin dental anksiyete düzeyi, Modifiye Dental Anksiyete Skalası (MDAS) ile değerlendirilmiş; sorular hem ebeveynin (MDAS-1) hem de çocuğuna yönelik algıladığı (MDAS-2) anksiyete düzeylerini belirlemek üzere ebeveyne yöneltilmiştir. Elde edilen veriler, istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların dişlerinin %72,6'sında ideal olmayan kök kanal dolumu ve %69,9'unda koronal restorasyon problemleri saptanmıştır. Klinik olarak, vakaların %82,2'sinde perküsyon duyarlılığı ve tümünde periodontal ligament aralığında genişleme gözlenmiştir. Ayrıca, yaş arttıkça DMFT ve DMFS skorlarında anlamlı artış görülmüş, bu da çürük oranlarının yaşla birlikte arttığını göstermiştir (p=0,021). Elde edilen bulgular, hastaların yaşı arttıkça ebeveynlerin diş çekimini tercih etme eğiliminin arttığını ortaya koymuştur (p=0,038). Diş hekimi ziyaret sıklığının da tercihleri etkilediği, yalnızca acil durumlarda başvuran ebeveynlerin çekim veya "Bekle-Gör" yaklaşımını sıklıkla benimsedikleri belirlenmiştir. Önceden kanal tedavisi deneyimi olan ebeveynlerin, çekim yerine kanal tedavisi yenileme işlemini tercih etme olasılıkları daha yüksek bulunmuştur (p=0,024). Kanal tedavisi yenileme işlemi deneyimi olan ebeveynlerin çekim yerine bu seçeneği tercih etme eğiliminde oldukları da belirlenmiştir (p=0,006). Benzer şekilde, kanal tedavisi yenileme işlemi hakkında bilgi sahibi olan ebeveynlerin kanal tedavisi yenileme işlemini; bilgisi olmayan ebeveynlerin ise çekimi daha fazla tercih ettikleri görülmüştür. Dental anksiyete puanları ebeveynlerin tedavi tercihlerine göre incelendiğinde, ebeveynin anksiyete (MDAS1) ve çocuğu için algıladığı anksiyete (MDAS2) puanlarının tercihler arasında anlamlı farklılıklar oluşturmadığı görülmüştür (p>0,05). Sonuç: Ebeveynlerin bilgi düzeyleri ve kişisel deneyimleri, çocuklarının diş tedavisi kararlarını doğrudan etkilemektedir. Bu bağlamda, ebeveynlerin bilinçlendirilmesi, koruyucu tedavi tercihlerinin benimsenmelerini kolaylaştırarak, çocuğun ağız ve diş sağlığının korunmasına katkı sağlayabilmektedir. Anahtar Kelimeler: Kanal Tedavisi Yenileme, Ebeveyn Tercihi, Tercih Faktörleri, Klinik Değerlendirme, Radyografik Değerlendirme

Şevval İrem Aydın Karagüllü
Süleyman Demirel University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

10-12 yaş aralığındaki çocuklarda farklı motivasyon teknikleri kullanarak bilgi, tutum ve davranış üçgeninde diş fırçalama alışkanlığının araştırılması

Diş çürüğü ve periodontal hastalıklar çocukları etkileyen en yaygın kronik hastalıklar olarak kabul edilmektedir. Çocukluk döneminde, bu hastalıkların başlangıcı ve ilerlemesi yapısal ve davranışsal faktörler tarafından yönetilmektedir. Davranışsal faktörler; diyet, öz bakım ve oral hijyenden oluşmaktadır. Diş çürüğü ve periodontal problemlerin önlenmesinin temelini günlük ağız hijyen uygulamalarını içeren diş bakımı oluşturur. Çocukların ağız sağlığı davranışı, günlük oral hijyen uygulamaları ile güçlü bir ilişki içindedir. Bu çalışmanın amacı, farklı motivasyon yöntemlerinin çocukların ağız hijyeni uygulamaları ve ağız sağlığı davranışları üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya, 10-12 yaş aralığındaki 156 sağlıklı çocuk katılmıştır. Çocuklar rastgele 4 gruba ayrılmıştır. Birinci grupta temel oral hijyen eğitimi verilmiş ve plak indeksi skorları toplanmıştır. Doğru diş fırçalama, plastik model üzerinde anlatılmış ve eğitim bitiminde çocuklara uygun diş fırçası, diş macunu ve diş ipi verilmiştir. İkinci grupta, temel oral hijyen eğitimi verildikten sonra hazırlanan video ses ve görsel uyaranlar açısından izole bir odada, bilgisayar ekranı üzerinden izletilmiştir. İzlem sonrası anlaşılmayan ya da zorluk yaşanılan alanlar/konular değerlendirilip, anlaşıldığından emin olunmuştur. Üçüncü grupta, temel oral hijyen eğitimine ek olarak çocukların dişleri plak boyayıcı ajanla boyanmış ve fotoğraflanmıştır. Daha sonra çocukların temel oral hijyen eğitiminde öğretildiği şekilde dişlerini fırçalamaları istenmiştir ve fırçalama sonrasında plak seviyesini çocuklara göstermek için dişler tekrar boyanıp fotoğraflanmıştır. İlk fotoğraf ve son fotoğraf karşılaştılıp diş fırçalamanın plak oluşumunu önlemedeki rolü ile ilgili farkındalık sağlanmıştır. Motivasyonel görüşme yapılan son grupta temel oral hijyen eğitimi yapıldıktan sonra veri formunda verilen hatalı cevaplar değerlendirilmiştir. İdeal diş fırçalama ile çocuğun gerçek uygulamaları arasındaki çelişki konuşulmuş ve bu uyuşmazlığın çözümünün doğru fırçalama olduğu anlatılıp desteklenmiştir. Çocuklar 2. hafta, 1. ay ve 3. ay çağırılarak motivasyon yöntemlerinin etkinliği plak indeksine bakılarak değerlendirilmiştir. Bu dört grup değerlendirildiğinde, tüm gruplarda bilgi, tutum, davranış düzeyinde ve plak skorlarında olumlu değişiklikler gözlenmiştir. Bununla birlikte en büyük değişim motivasyonel görüşme grubunda gözlemlenmiştir. Motivasyonel görüşmenin çocuklara oral hijyen alışkanlıkları kazandırmada yararlı bir yöntem olabileceği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: bilgi tutum davranış, farklı motivasy

AlışkanlıklarBilgiDiş fırçalama+6
Hacer Nida Uğuz
Çukurova University
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

İki farklı ofis tipi beyazlatma sisteminin klinik etkinliğinin ve güvenilirliğinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi

Bu klinik çalışmanın amacı; 13-18 yaş arası bireylerde, spektrofotometrik yöntemle yüksek fiyatlı, düşük konsantrasyonlu (Zoom2 Advanced Power,%25 HP) ve düşük fiyatlı, yüksek konsantrasyonlu (Beaming White, %36 HP) iki farklı ofis tipi beyazlatma sisteminin kısa ve uzun dönem etkinliklerinin ve güvenilirliklerinin, karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesidir. 13-18 yaş aralığındaki 28 hasta, rastgele 2 gruba ayrılmıştır. Bu gruplara; G1 (n=14): ZOOM2 %25 HP (Discus Dental, ABD) ofis tipi beyazlatma ajanı ve G2 (n=14): Beaming White (ABD) %36 HP ofis tipi beyazlatma ajanı 3?15 dakika süre ile uygulanmıştır. Diş renkleri; işlemden önce, işlem sonrası, 48. saat, 1., 6. ve 12. aylarda spektrofotometre yardımıyla (Vita EasyShade Compact, Vita Zahnfabrik, Almanya) belirlenmiştir. Sonuçlar Wilcoxon İşaret testi, Mann Whitney U ve Student?s t testi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. İki grup L* değerleri açısından karşılaştırıldığında tedavi öncesine göre tedavi bitimi, 48.saat, 6.ay ve 12.ayda istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmezken; 1.ay sonunda L* değerlerindeki artış Zoom2 grubunda, istatistiksel olarak anlamlı biçimde daha fazla olmuştur. Tedavi öncesine göre tedavi bitimi, 48.saat ve 1.aydaki b* değerleri kıyaslandığında, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmezken; 6.ay ve 12.ay sonunda b* değerlerindeki azalma Zoom2 grubunda daha az olmuştur. İki grup arasında a* değerleri, spektrofotometre ile ölçülen Vita skorları ve ?E ortalamaları kıyaslandığında, takip periyodu boyunca istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir. Her iki grupta da 12 ay sonunda renk değişikliğinin korunduğu belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre her iki beyazlatma ajanı da estetiği geliştirmiştir. Yüksek konsantrasyonda ve daha ulaşılabilir kit, daha düşük konsantrasyonda ve daha pahalı kit ile benzer beyazlatma etkinliği göstermiştir.

Diş beyazlatmaErgenlerSpektrofotometri+1
Ayça Bacaksız
Gazi University · Institute of Health Sciences
2013
00
DoctorateOpen AccessTR

Opak lezyonun tedavisinde CPP-ACP kullanımının etkinliği

Bu klinik çalışmada opak lezyon gelişimi üzerine, standart bir remineralizasyon protokolüne ek olarak kullanılan fluoridli vernik, CPP-ACP ve CPP-ACP+fluoridli vernik uygulamalarının etkinliğinin incelenmesi amaçlanmıştır.Çalışma 8-15 yaş arası 21 çocukta opak lezyon saptanan toplam 101 diş yüzeyi üzerinde 12 hafta boyunca yürütülmüştür. Hastalar rastgele dört gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu oral hijyen eğitimi, klorheksidin gargara ve xylitollü sakız çiğnenmesini içeren günlük bir remineralizasyon protokolü ile tedavi edilmiştir. Kontrol grubundaki protokole ek olarak, ikinci grupta fluoridli vernik, üçüncü grupta CPP-ACP ve dördüncü grupta fluoridli vernik ve CPP-ACP kullanılmıştır. Bütün protokollerin etkinliğini değerlendirebilmek için remineralizasyon öncesi ve sonrasında görsel skorlamalar ve DIAGNOdent Pen değerleri kaydedilmiştir.Bu çalışmanın sonucu CPP-ACP' nin gözle muayenede başarısının, vernik ile veya vernik olmadan anlamlı derecede yüksek olduğunu göstermiştir (p <0.001 ve p <0,001). Buna ek olarak CPP-ACP kullanılan gruplarda DIAGNOdent Pen değerinde anlamlı olarak azalma belirlenmiştir.CPP-ACP' nin standart protokole olumlu ve önemli katkı sağladığı ve opak lezyonu tedavi potansiyeli olduğu bu kısa süreli klinik çalışmada gösterilmiştir.

Dental mineDiş demineralizasyonuDiş çürükleri+5
Zeynep Aslı Güçlü
Gazi University · Institute of Health Sciences
2012
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Benzalkonium chloride, chlorhexidine, cetrimide ve cetylpyridinium chloride ile kombine edilen geleneksel cam iyonomer simanın antibakteriyel fiziksel ve kimyasal değişimlerinin in-vitro değerlendirilmesi

Çürük kontrol yaklaşımlarından biri olan atravmatik restorative tedavi (ART) yalnızca el aletlerinin kullanıldığı ve restorasyonun cam iyonomer simanlarla (CİS) yapıldığı minimal invaziv bir yöntemdir. Bu yöntemde çürük tam olarak uzaklaştırılmadığı için kullanılacak dolgu materyali olan CİS'lerin çürük içindeki bakterilerle savaşacak güçte olması beklenir. Cam iyonomer simanların sahip olduğu, dolgu materyali ile diş dokuları arasındaki marjinal kenarlardan uzun süreli florür iyonu (F¯) salım özelliği, ikincil çürük riskini azaltmaktadır. Fakat bu etkisine rağmen, rezidüel çürük içerisindeki bakterilerin eliminasyonunda yetersiz kalmaktadır. Bu amaçla birçok çalışma kapsamında ART'de kullanılan geleneksel CİS'lere çeşitli antibakteriyel (AB) materyaller ilave edilmekte ve kalan çürük dokusundaki bakterilerin çoğalması önlenerek restorasyonun uzun dönem başarısı arttırılmaya çalışılmaktadır. Antibakteriyel etkinliğin arttırılması amacıyla kullanılan materyallerden olan Benzalkonium Chloride (BC), Chlorhexidine (CHX), Cetrimide (CT) ve Cetylpyridinium Chloride (CPC)'nin CİS'lerle birlikte kullanıldığı çalışmalarda bu kombinasyonların olumlu olacağı bildirildiyse de farklı ilavelerin ve oranların değerlendirildiği başka çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı öncelikle, güçlendirilmiş AB etkinliğe sahip, bunu sağlarken ideal fiziksel ve kimyasal özelliklerinde minimum değişikliklerin olduğu, ART'de uygulanabilir ve uzun dönem kullanımlarda başarılı olan bir CİS-AB kombinasyonu elde etmektir. Bu in-vitro çalışmada, %1 konsantrasyondaki CHX, CT, CPC Ketac Molar Easymix'in (3M ESPE, Almanya) tozuna, %1 konsantrasyondaki BC ise sıvı halde likidine aynı oranda ilave edilerek deney grubu oluşturuldu. Kontrol grubu olarak AB içermeyen CİS kullanıldı. Cam iyonomer siman örnekleri hazırlandıktan sonra, AB aktivite agar difüzyon testi (ADT) ile, yüzey sertliği Vickers mikrosertlik testi (VHN) ile, F¯ iyonu salımı iyon seçici elektrot (İSE) yöntemi ile değerlendirildi. Bu çalışma sonucunda hedef, CHX, CT, CPC tozun CİS'in tozuna, BC sıvının likidine ilave edilmesi ile elde edilen karışımın, güçlü AB etkiyi sağlarken simanın fiziksel özelliklerinde ve kimyasal yapısında en az hasarın meydana gelmesi ve böylece AB etkinliğin arttırılması ile ART'de uygulanabilecek ideal CİS ve AB kombinasyonlarının elde edilmesi yönündedir. Çalışmada, rezidüel çürükteki çeşitli mikroorganizmalara etki edebilecek güçte AB etki oluşturabilen ve aynı zamnada CİS materyalinin fiziksel ve kimyasal özelliklerinde istatistiksel anlam ifade etmeyen minimum değişiklikler oluşturan her biri %1'lik konsantrasyonda CHX, CT, CPC toz ve yine aynı oranda BC likit uygulamasının CİS ile kullanılmasının etkili olabileceği sonucuna varıldı. Atravmatik restoratif tedavide uygulanabilecek ideal CİS ve AB kombinasyonlarında farklı materyaller ve farklı karıştırma oranlarının uzun dönem araştırılması önerilebilir.

Antibakteriyel ajanlarBenzalkonyum bileşikleriCam iyonomer çimentoları+6
Ayça Kurt
Karadeniz Technical University
2017
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sık reçete edilen pediatrik ilaçların daimi diş minesi mikro sertliği üzerine etkisinin in vitro değerlendirilmesi

Dental erozyon; içsel, dışsal ya da idiyopatik faktörlerden kaynaklanan multifaktöriyel bir süreçtir. Bakteri tutulumu olmadan asit çözünmesiyle diş sert dokularının ilerleyici, geri dönüşü olmayan kaybı olarak tanımlanmaktadır. Modern toplumlarda değişen alışkanlıklar; özellikle çocuklarda ve ergenlerde, diş erozyon insidansında artışa neden olmaktadır. Ayrıca akut veya kronik hastalıklar için uzun vadede kullanılan ve ağız boşluğunda uzun süreli bulunan ilaçlar sebebiyle de dental erozyon potansiyel bir sorun haline gelmektedir. Çalışmamızda son yıllarda akut veya kronik hastalıklı çocukların oral ilaç kullanımlarının artmasından dolayı, sık reçete edilen pediatrik ilaçların daimi diş minesi mikro sertliği üzerine etkisinin in vitro değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada, çürüksüz, sağlıklı yeni çekilmiş 48 tane daimi molar diş ve farklı etken maddeli 11 ilaç kullanıldı. Örnekler 12 akril blok ve her bir akril blokta kullanılan 7 diş mine örneği olacak şekilde düzenlendi. Fazla olan 1 akril blok kontrol grubu olarak belirlendi ve distile suya batırıldı. Kullanılan ilaçların pH, Titre Edilebilir Asidite ve Tamponlama Kapasiteleri daldırma döngülerinden önce ölçüldü. Daldırma döngüleri günde 3 kere 1 dakika olacak şekilde uygulandı. Hazırlanan numulerin ölçümleri 0., daldırma döngüleri sonrası 7. ve 14. günlerde tekrarlandı. Mikrosertlik ölçümü Vickers sertlik cihazı kullanılarak yapıldı. Tekrarlayan Ölçümlerde Varyans Analizi, ikili karşılaştırmalar Bonferroni testi ve üç veya daha fazla bağımsız grubun ölçümsel verilerinin karşılaştırılmasında One-way ANOVA testi kullanıldı. Prednizolon dışında tüm ilaçlar, örnekler üzerinde bazal ölçüme kıyasla 7. ve 14. günlerde mikrosertlik değerlerinde istatiksel olarak anlamlı bir azalma meydana getirdi (p<0.05). Prednizolon etken maddeli ilaca batırılan örneklerin mikrosertlik değerlerinde azalma meydana geldi, fakat bu istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.191). Distile suya batırılan kontrol grubunda da anlamlı bir fark saptanmadı. Buna göre sık reçete edilen pediatrik ilaçların dişler üzerinde eroziv etki meydana getirebileceği, ebeveynlerin ilaç kullanımı sonrası ağız hijyenine ayrıca önem göstermeleri hususunda uyarılmaları gerektiği, pediatristlerin ilaçları reçete ederken eroziv potansiyelleri hakkında bilgi sahibi olmaları ve pedodontistler ile işbirliği içerisinde olmaları gerektiği sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Dental erozyon, mikro sertlik, pediatrik şurup, daimi diş.

Dental mineDental mine erirliğiDiş erozyonu+6
Nagehan Yılmaz
Karadeniz Technical University
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Genç daimi azı dişlerinin sınıf ıı kavitelerine uygulanan düşük polimerizasyon büzülmesi gösteren kompozitlerin klinik değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı, pedodonti kliniklerinde sıklıkla tedavi edilen genç daimi azı dişlerinin sınıf II kavitelerine uygulanan düşük polimerizasyon büzülmesi gösteren kompozit rezinlerin klinik başarılarının United States Public Healt Services (USPHS) kriterlerine göre değerlendirmektir.Bu çalışmada 7-13 yaşları arasındaki karışık dişlenme dönemindeki 86 çocukta (49 kız, 37 erkek) toplam 111 adet genç daimi azı dişinin sınıf II kaviteleri mikrohibrit kompozit olan Filtek Z 250, ring opening kompozit olan Filtek Silorane, nano dolduruculu kompozit olan Grandio, kondanse edilebilir rezin kompozit olan SureFil , ormoser esaslı mikro hibrit kompozit rezin Admira ve kendi adezivleri kullanılarak üretici firmanın önerilerine göre tek bir klinisyen tarafından restore edildi. Çalışma bitimine kadar 106 restorasyonun takibi sağlandı. Her bir restorasyondan önce, sonra ve kontrol seansında dijital periapikal radyografi alındı. Restorasyonların klinik durumları 6 ve 12 ay sonra USPHS kriterlerine göre farklı iki araştırmacı tarafından bağımsız olarak değerlendirildi. İstatistiksel analiz Pearson Chi-square ve McNemar testleri kullanılarak yapıldı.Çalışmada hiçbir olguda sekonder çürük, anatomik formda uyumsuzluk, yüzey yapısında bozukluk ve renk uyumsuzluğu gözlenmedi. Klinik takip süresi sonunda Z 250 grubunda % 20, Silorane grubunda % 4,3, Grandio grubunda % 4,5, SureFil grubunda % 14,3 ve Admira grubunda % 15 oranında kenar renklenmesi (p=0,215); Admira grubunda % 5 oranında marjinal uyumsuzluk (p=0,362); Silorane grubunda % 4,3, Grandio grubunda % 4,5, SureFil grubunda % 4,8 oranında postoperatif hassasiyet (p=0,758) gözlendi.Bu bulgular neticesinde genç daimi azı dişlerinin restoratif tedavisi için düşük polimerizasyon büzülmesi gösteren kompozit rezinlerin klinik olarak başarılı olduğu ve bu materyallerin uzun dönem başarılarını değerlendirilmesi için daha uzun süreli klinik çalışmalara ihtiyaç duyulduğu sonucuna varıldı.Anahtar kelimeler: Kompozit, polimerizasyon büzülmesi, ormoser, siloran, United States Public Healt Services (USPHS) Kriteri.

Azı dişleriDental materyallerKompozit reçineler+5
Tülay Çakmak Akgündüz
Karadeniz Technical University · Institute of Health Sciences
2011
00