42
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Ayres duyu bütünleme terapisinin otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda adaptif davranış, mizaç, duyusal reaktivite, bağlanma ve oyun becerileri üzerine etkisi: Bir ay takipli randomize kontrollü çalışma
Bu çalışmanın amacı, ergoterapistlerin en sık kullandığı müdahalelerden olan Ayres Duyu Bütünleme (ADB) terapisinin, Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan çocuklarda adaptif davranış, mizaç, duyusal reaktivite, bağlanma ve oyun becerileri üzerine etkilerini araştırmaktır. Çalışmaya yaşları 48-59 ay aralığında 60 OSB'li çocuk dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen çocuklar randomize şekilde müdahale (n:30) ve kontrol (n:30) grubuna atanmıştır. Müdahale ve kontrol grubuna 12 hafta boyunca haftada bir saat olmak üzere bireysel eğitim programı altında ince motor beceri eğitimi uygulanırken, müdahale grubuna ince motor çalışmalarına ilaveten ADB uygunluk ölçütlerine göre 12 hafta boyunca haftada üç gün, günde bir saat ADB terapisi uygulanmıştır. Katılımcılara müdahale öncesi (öntest), müdahale sonu (son-test) ve müdahale tamamlandıktan 1 ay sonra (takip) olmak üzere üç evrede değerlendirme testleri uygulanmıştır. Araştırmada adaptif davranış becerilerini değerlendirmek için Vineland Uyum Davranış Ölçeği (Vineland - II), duyusal reaktivite bozukluklarını değerlendirmek için Duyu Profili, mizaç profillerini değerlendirebilmek için Çocuk Davranış Listesi Kısa Form (ÇDL-KF), bağlanma stilleri için Bağlanma Q-Seti Versiyon 3, oyun becerilerini değerlendirebilmek için Yenilenmiş Knox Okul Öncesi Oyun Ölçeği (YKOÖOÖ), hedef takibi yapabilmek için Hedefe Ulaşım Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre ADB terapisi alan OSB'li çocuklarda, bireysel eğitim alan çocuklara göre, adaptif davranışın alt testlerinden günlük yaşam becerileri, iletişim, sosyal katılım ve motor alanlarda, duyusal reaktivite bozuklukları alt testlerinden duyusal işlemleme bölümü, davranışsal ve duygusal cevaplar, modülasyon alanlarında, mizaç alt testlerinden dışa dönüklük ve çabalı kontrol alanlarında, bağlanma alt testlerinden ise güvenli ve kaçıngan bağlanma alanlarında daha iyi bir gelişim görülmüştür (p<0.05). Sonuç olarak, ADB terapisinin OSB'li çocuklarda çok yönlü olumlu etkileri olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Kamu hastanelerinde finansal analiz: Ordu ilinde bir vaka çalışması
Çalışmada Ordu ilinde hizmet veren bir kamu hastanesinin 2018-2023 yıllarını kapsayan finansal analizin yapılması amaçlanmaktadır. Kamu hastanesinin gelir tablosu ve bilanço verilerinden faydalanarak oran analizi yapılacaktır. Çalışmanın yapılacağı dönem COVID 19 pandemisini de içine alan bir zaman dilimini kapsamaktadır. Bu sebeple hastanenin pandemi öncesi ve pandemi sonrası finansal durumu ve finansal performansı belirlenerek ilgili dönemlerin karşılaştırması yapılacaktır. Elde edilen sonuçlar, hastane yöneticilerine ilgili sağlık kuruluşunun finansal açıdan içinde bulunduğu eğilim hakkında girdiler sağlayacaktır. Literatürde kamu hastaneleri üzerine birçok çalışma mevcuttur ancak Ordu ilinde bu konuda herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu anlamda ilimizde yapılacak olan bu çalışma örneklem açısından özgün bir çalışma niteliği taşımaktadır.
COVID-19 sürecinde sağlık çalışanlarının iş güvenliği algısı ile işten ayrılma niyeti ilişkisi
Bu çаӏışmаԁа, Covid-19 sürecinde sağlık çalışanlarının iş güvenliği algısının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini incelemek amaçlanmıştır. Bunun yanında sağlık çalışanlarının iş güvenliği algılarının sosyo-demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediği de incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini kolayda örneklem tekniği ile seçilen ve çalışmamıza gönüllü olarak katılım gösteren 387 sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Veri toplamak maksadıyla geliştirilen anket kişisel bilgi formu, iş güvenliği ölçeği ve işten ayrılma niyeti ölçeğinden oluşmaktadır. Çalışmada kullanılan veri toplama araçları online olarak hazırlanmış ve katılımcılarla paylaşılmıştır. Toplanan veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Çalışma kapsamında geçerlilik analizi, güvenirlik analizi, nοrmаӏӏіk аnаӏіzі, tаnımӏауıсı іѕtаtіѕtіkѕеӏ аnаӏіzӏеr, kοrеӏаѕуοn аnаӏіzі, t-tеѕtі, anova analizi vе rеgrеѕуοn аnаӏіzі gеrçеkӏеştіrіӏmіştіr. Fаrk аnаӏіzӏеrі nеtісеѕіnԁе іş güvеnӏіğі аӏgıѕı vе іştеn ауrıӏmа nіуеtіnіn ԁеmοgrаfіk ӧzеӏӏіkӏеrе (уаş, сіnѕіуеt, еğіtіm ԁurumu, mеԁеnі ԁurum, gӧrеv, ѕеktӧr, gӧrеv уıӏı, çаӏışmа şеkӏі vе çаӏışıӏаn ƅіrіm) gӧrе kısmen аnӏаmӏı fаrkӏıӏık gӧѕtеrԁіğі tеѕріt еԁіӏmіştіr. Rеgrеѕуοn аnаӏіzӏеrі nеtісеѕіnԁе іѕе güvenli iş ortamının іştеn ауrıӏmа nіуеtі üzеrіnԁе negatif уӧnԁе, уӧnеtіmе güvеnѕіzӏіğіn іѕе οӏumӏu уӧnԁе vе аnӏаmӏı еtkіӏеrіnіn οӏԁuğu tеѕріt еԁіӏmіştіr.
Neuroprotective activities of anti-inflammatory herbal extract in an α-synuclein model of Parkinson's disease
Parkinson's Disease is a chronic and progressive neurodegenerative process, and the pathology of his disease is associated with the accumulation of the cytoplasmic structures called Lewy bodies with their main constituent of alpha-synuclein oligomers. The focus of current treatment methodologies is to increase dopamine level, and there is no existing drug to protect neurons and prevent disease progress. Due to that, discovering treatment studies which target associated mechanisms such as alpha-synuclein expression stand as an important topic to be worked on. At this point, it is thought that components which are rich in anti-inflammatory and antioxidant characteristics, stand as strong barriers against the progression of the disease. Sambucus ebulus L., Fraxinus ornus L. subsp. ornus L. and Ecballium elaterium (L.) A.Rich., subjected to pharmacognostic studies due to their high anti-inflammatory and antioxidant activity. The goal of this research is to examine the effect of the extracts of S. ebulus, F. ornus subsp. ornus and E. elaterium on the toxicity induced by rotenone or A-53T- α-syn plasmid. After the treatment, the change in expression and its effect on the cell line is analyzed. The cell viability analysis was conducted through xCELLigence. When examine the protective effect of S. ebulus, F. ornus subsp. ornus and E. elaterium extract on rotenone toxicity, only F. ornus subsp. ornus cortex extract improved the decrease in cell line induced by rotenone toxicity. Like rotenone toxicity model, F. ornus subsp. ornus cortex extract improved the decrease in cell line induced by transfection toxicity. Considering the results of treatment with F. ornus subsp. ornus cortex extract which was protective and decreased cell death induced by rotenone and transfection, we can easily say that F. ornus subsp. ornus cortex extract is a potential agent in developing therapies for treating PD.
Diyabet hastalarında beslenme durumunun depresyon, anksiyete ve stres ile ilişkisi
Küresel bir hastalık olan diyabetin kontrolü, birçok komorbidite ve komplikasyon riski nedeniyle büyük önem taşımaktadır. Diyabetli kişilerde duygudurum bozuklukları oranı, genel popülasyona göre çok daha yüksektir. Glisemik kontrolü sağlamak, fiziksel ve ruhsal iyilik halini korumak adına beslenme en önemli bileşenlerindendir. Bu çalışma beslenme durumunun depresyon, anksiyete ve stres ile ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. 103 diyabetli bireyin katıldığı çalışmada katılımcıların antropometrik ve sosyodemografik bilgileri, 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kayıtları ve Depresyon Anksiyete ve Stres Ölçeği soruları online anket yolu ile alınmıştır. Çalışmada diyet kalitesi ile depresyon, anksiyete ve stres düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır ancak düşük protein ve yüksek yağ alımlarının şiddetli depresyon ile ilişkili bulunduğu gözlemlenmiştir. Diyabetli bireylerde diyet kalitesinin ve besin gruplarının duygudurum bozuklukları üzerindeki etkilerini netleştirmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.
The impact of physiotherapist counseling in improvement on anxiety and depression behavior in mothers of children with disabilities in Kingdom of Saudi Arabia: Randomized control trial
It is known that the parents of children with disabilities, especially the mothers are much more under stress; and this situation have negative impacts. Problems such as high levels of irritability, aggressive verbal and physical behaviors, depression and anxiety are frequently seen among them. Purpose: This study aims to assess the level of anxiety and depression among the mothers of children with disabilities, and to evaluate the impact of Cognitive Behavioral Therapy (CBT) techniques on anxiety and depression symptoms in these mothers in Kingdom of Saudi Arabia (KSA). We also evaluated how the mother's CBT intervention influenced the child's therapy performance. Method: This study is a single-blinded, parallel intervention and control groups randomized clinical trial with the allocation ratio 1:1. 70 participants were chosen and recruited based on the children data registered in Disabled Children Association in Jeddah in KSA. The assessment of anxiety and depression symptoms was conducted using Beck Anxiety and Beck Depression Inventories and CBT was used as the intervention therapy for mothers allocated in the intervention group. The data were collected, coded, and statistical analyzed. Results: CBT techniques had improved the anxiety and depression in mothers of disabled children (p<0.001, p<0.001). A blinded physiotherapist evaluated the performance of the children's physical therapy sessions and reported that the ones whose mothers took CBT demonstrated better performance compared to the control group (p=0.016). Conclusion: Supporting mothers of the children with disabilities with CBT can be beneficial to both decrease anxiety and depression symptoms in mothers and have the potential to create positive impacts in children physical therapy results.
Femoroasetabular sıkışma sendromlu hastalarda, konvansiyonel fizyoterapiye ek uygulanan sakroiliak ve lomber mobilizasyonların ağrı, denge, nöromusküler kontrol ve fonksiyona etkisi
Bu çalışma, femoroasetabular sıkışma sendromlu (FASS) hastalarda konvansiyonel fizyoterapiye ek uygulanan sakroiliak ve lomber mobilizasyonların ağrı, denge, nöromusküler kontrol ve fonksiyona etkisini araştırmak amacıyla planlandı. Çalışmaya aynı ortopedist hekim tarafından FASS tanısı alan 20 kişi dahil edildi. Katılımcılar randomize kontrol grubu (KG) ve deney grubuna (DG) (n=1:1) olarak 2'ye ayrıldı. Kalça eklem hareket açıklığı (kEHA) (fleksiyon, ekstansiyon, abdüksiyon, addüksiyon), ağrı (numerik ağrı skalası (NAS)), denge ve nöromusküler kontrol (yıldız denge testi (YDT)), kalça fonksiyon seviyesi (kalça değerlendirme skoru (KDS)) ile tedavi öncesi ve sonrası (6. Hafta sonunda) değerlendirildi. Her iki gruba da konvansiyonel fizyoterapi, fizyoterapist gözleminde ve evde egzersiz programı 6 hafta boyunca haftada 2 kez toplam 12 seans tedavi uygulandı.DG'ye bunlara ek olarak her seans lumbosakral mobilizasyonlar uygulandı (Mulligan anterior ilium teknik, Mulligan posterior ilium teknik, Maitland lumbal bölge mobilizasyonu). Grup içi değerlendirmelerde her iki grupta kalça ekstansiyon yönü haricindeki tüm yönlerde, NAS skorunda, YDT anterior ve posterolateral yönlerine uzanım mesafesinde, KDS toplam ve alt ölçeklerinde istatistiksel olarak anlamlı gelişme bulundu. Gruplararası değerlendirmede ise deney grubu lehine kalça eksternal rotasyon (p=0,033) ve lumbosakral mobilite (p=0,015) parametrelerinde anlamlı fark bulundu. Çalışmamızın sonucunda konvansiyonel fizyoterapiye ek uygulanan sakroiliak ve lomber mobilizasyonların, konvansiyonel fizyoterapi ile karşılaştırıldığında tüm parametrelerde daha üstün sonuçlar ortaya çıkmasına rağmen istatistiksel olarak sadece kalça eksternal rotasyonu ve lumbopelvik mobilite değerlerinde anlamlı fark ortaya koydu
Kronik inmeli bireylerde aerobik egzersiz ve çift görev odaklı eğitimin denge, yürüme hızı ve bilişsel fonksiyon üzerine etkisi
Çalışmamızın amacı kronik inmeli bireylerde aerobik egzersiz ve çift görev odaklı eğitimin denge, yürüme hızı ve bilişsel fonksiyon üzerine etkisini incelemektir. Çalışmamıza gönüllü 39 kronik inmeli hasta dahil edilmiştir. Hastalar konvansiyonel tedavi grubu (n=13), aerobik egzersiz tedavi grubu (n=13) ve çift görev egzersizi tedavi grubu (n=13) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Haftada 3 gün toplamda 15 seans tedaviye alınmışlardır. Değerlendirme için Sözel Akıcılık Testi (SAT), Standartize Mini Mental Testi (SMMT), Berg Denge Testi (BDT), 10 Metre Yürüme Testi (10 MYT) ve Süreli Kalk Yürü Testi (SKYT) kullanılmıştır. Konvansiyonel tedavi grubunda SAT VE SMMT'de anlamlı bir fark bulunmamışken(p>0,05) ; BDT, 10 MYT ve SKYT'inde anlamlı fark bulunmuştur. (p<0,05) Aerobik egzersiz tedavi grubunda tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmede SMMT'de anlamlı bir fark bulunmamışken (p>0,05);SAT, BDT, SKYT VE 10 MYT'inde anlamlı bir fark bulunmuştur. (p<0,05) Çift görev egzersizi tedavi grubunda SMMT, SAT, BDT, SKYT VE 10 MTY ' de anlamlı bir fark bulunmuştur. (p<0,05) Çalışmamızın sonucunda aerobik egzersiz ve çift görev egzersizi yürüme hızı ,denge ve bilişsel fonksiyon üzerinde olumlu etkisi vardır. Fakat grupların birbirleri üzerinde anlamlı bir farkı yoktur.
Biyobenzer başvuru süreçlerinde klinik-dışı araştırmalarda in vivo çalışmalar yürütülmeden klinik çalışmalara geçiş
Bu çalışmada biyobenzer başvuru süreçlerinde klinik-dışı araştırmalarda in vivo çalışmaları yürütülmeden klinik çalışmalara devam ederek ilaç pazarına daha hızlı sunulması araştırılmıştır. Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tarafından yayımlanan ve yürürlüğe giren Beşerî Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliği'ne dayandırılarak hazırlanan Biyobenzer Tıbbi Ürünler Hakkında Kılavuz Bölüm 4, Madde 15'e göre yeterli veri sunulduğunda in vivo çalışmalara başvurulmadan klinik çalışmalarla devam edilebileceği belirtilmektedir. Bu maddede yeterli görülebilecek verilerin hangileri olduğu ve nasıl değerlendirilmesi gerektiğine dair detaylı bilgi yer almamaktadır. Detaylı bilginin olmayışı, biyobenzer tıbbi ürün geliştirme sürecinin en önemli kısmı olan karşılaştırmalı çalışmalarda belirsizlik yaratmaktadır. Karşılaştırmalı kalite analizlerinde elde edilen verinin yeterliliğine karar verme, in vivo deneylerin yerine in vitro deneylerin kullanılabilirliği, in vivo deneylerde elde edilen verinin biyobenzerlik karşılaştırmasına olan etkisi başlıkları altında literatür taramaları gerçekleştirilmiştir. Avrupa, Amerika ve Türkiye'de onaylanmış biyobenzerler için yürütülen hayvan çalışmaları ile genel bir tablo oluşturulmuştur. Tablo ve literatür çalışmaları göz önüne alındığında Avrupa, Amerika ve Türkiye'de regülasyonların alt yapısal olarak in vivo deneylerini uygulamadan başvuru sürecine devam edebileceği, teknolojik ilerlemeler ışığında gelişmiş in vitro yöntemlerle in vivo deneyleri yerine nitelikli veriler elde edilmesinin mümkün olduğuna erişilmiştir. Regülatörler ve başvuru adayları teşvik edilerek in vivo adımının atlanması, insan ve hayvan sağlığını destekleyerek, biyobenzerlerin ilaç pazarında yerini alma sürecini hızlandıracaktır.
Dinamik valgusu olan patellofemoral ağrı sendromlu hastalarda kalça kuvvetlendirme egzersizleri ile patellar bantlamanın ağrı, fonksiyon ve dinamik dengeye etkisi
Bu çalışmanın amacı dinamik diz valgusu (DDV) ve patellofemoral ağrı sendromu (PFAS) olan hastaların tedavisinde kalça ve diz güçlendirme egzersizleri ile Mulligan rijit bantlamanın etkinliğini incelemektir. Çalışmaya dahil edilen DDV ve PFAS olan otuz dört hasta randomize olarak eşit sayıda deney grubu (DG) ve kontrol grubu (KG) olarak ikiye ayrıldı. Her iki grubada 6 hafta boyunca haftada 3 gün fizyoterapist eşliğinde egzersiz programı uygulandı. DG'na ayrıca egzersizlere ek olarak bantlama uygulaması da yapıldı. Diz fonksiyonu (Ön Diz Ağrısı Skalası-AKPS), ağrı (Visual Analog Scale-VAS), frontal plan projeksiyon açısı (FPPA), kas kuvveti (kalça ekstansiyonu, kalça abdüksiyonu, kalça dış rotasyonu, diz ekstansiyonu), kalça eklemi hareket açıklığı (iç ve dış rotasyon), patellar tilt, Q açısı ve dinamik denge her iki grup için başlangıçta ve altıncı haftanın sonunda değerlendirildi. DG'nda 17 hasta (ortalama yaş:28,35±5,23), KG'nda 17 hasta (ortalama yaş:27,76±5,83) çalışmayı tamamladı. Her iki grubun tüm değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Gruplar arasında ölçülen değerlerdeki 6 haftalık değişim karşılaştırıldığında dinamik denge, kas kuvvetleri ve hareket açıklığında anlamlı fark bulunmazken, VAS, AKPS ve FPPA değerlerinde DG lehine anlamlı fark bulundu (p<0.05). Bu sonuçlara göre kalça ve diz güçlendirme egzersizlerinin DDV ve PFAS'lu hastalarda kullanılabilecek etkili bir yöntem olduğu ancak bantlama ile birlikte uygulandığında daha etkili sonuçlar verdiği görüldü.
Serebral palsi'li çocuklarda postural denge egzersizlerinin gövde kontrolü ve yürüme fonksiyonuna etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı Serebral Palsi'li (SP) çocuklarda, postur denge egzersizlerinin gövde kontrolü ve yürüme fonksiyonuna etkilerini geniş kapsamlı olarak araştırmaktır. Araştırmaya dâhil etme ve hariç tutma kriterlerini karşılayan Gaziosmanpaşa ilçesinde bulunan bir özel eğitim ve rehabilitasyon merkezindeki 5-15 yaşları arasındaki her bir grupta 21 Serebral Palsi'li çocuk olmak üzere, toplam 42 Serebral Palsi'li çocuk dâhil edilecektir. Randomize edilerek oluşturulmuş ilk gruptaki 21 Serebral Palsi'li çocuğa 10 dk germe, kuvvetlendirme içeren egzersiz programı, 10 dk NMES (Nöromüsküler Elektrik Stimülasyonu) içeren konvansiyonel fizik tedavi programına ek 20 dk. postural denge egzersizleri 4 hafta boyunca haftada 2 gün Fizyoterapist Gözde İnci Demirel tarafından uygulandı. Diğer gruptaki 21 Serebral Palsi'li çocuğa ise; 4 hafta boyunca haftada 2 gün 20 dk. germe, kuvvetlendirme içeren egzersiz programı, 20 dk. NMES (Nöromüsküler Elektrik Stimülasyonu) konvansiyonel fizik tedavi programı uygulandı. 4 hafta sonunda Gövde Kontrol Ölçüm Skalası, Dinamik Yürüme İndeksi ve Zamanlı Kalk ve Yürü Testi ile değerlendirme yapılarak postural denge üzerine etkisi değerlendirildi. Değerlendirmeler sonucunda deney grubunda kontrol grubuna göre Gövde Kontrol Ölçüm Skalası, Dinamik Yürüme İndeksi ve Zamanlı Kalk ve Yürü Testinde anlamlı düzeyde fark bulunmuştur.
Çölyak hastalarında olgunlaşmamış keçiboynuzu meyvesinin oksidatif belirteçler ile bağırsak geçirgenliği ve mikrobiyota üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı olgunlaşmamış keçiboynuzu (OK) ilavesiyle yapılan çözünmez lif ve antioksidan açısından zengin olan glutensiz kurabiyelerin, duyusal özelliklerinin belirlenmesi ve tüketimi sonrası yetişkin çölyak hastalarında oksidatif parametreleri, gastrointestinal semptomları, bağırsak geçirgenliği ve mikrobiyotası üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesidir. Bu randomize, çift kör, plasebo kontrollü çalışma en fazla 1 yıl süre içerisinde çölyak hastalığı tanısı almış ve hastalığın aktif döneminde olan, daha önce glutensiz diyet yapmamış ve yapmıyor olan, normal beden kütle indeksi değerine sahip olan, keçiboynuzu meyvesi tüketmiş ve herhangi bir alerji geçirmemiş olan 19-64 yaş arası 20 birey ile gerçekleştirilmiştir. Dahil edilme kriterlerine uyan çölyak hastalarına öncelikle glutensiz diyet tedavisi anlatılmış ve akabinde çölyak hastaları rasgele olarak iki gruba ayrılmıştır. Glutensiz diyet ek olarak çalışmada çalışma grubundan (n=11) sekiz haftalık süre boyunca günlük olarak OK unu ilavesi ile üretilmiş olan glutensiz kurabiyelerden tüketmeleri istenirken, aynı süre dahilinde kontrol grubundan (n=9) ise çalışma grubunun kurabiyesine şekil ve büyüklük olarak özdeşleştirilmiş standart glutensiz kurabiyelerden tüketmeleri istenmiş ve çalışmanın başlangıcı ile sonunda hastaların oksidatif parametreleri, GI semptomları, bağırsak geçirgenliği ve mikrobiyotaları değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde OK tüketen grubunda hem zonulin düzeylerinin başlangıca göre daha düşük (p<0,05), hem de gastrointestinal semptomlarının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca kontrol grubunda sekiz haftalık sürede mikrobiyal çeşitliliğin azalabileceği, çalışma grubunda ise sekiz haftada stabil bir çeşitliliğin görüldüğü belirlenirken; Lactobasillus ve Bifidobacterium tür değerlerinin ise kontrol grubunda düştüğü, çalışma grubunda ise nispeten sabit kaldığı görülmüştür. Elde edilen bu sonuçlarla OK'nın yetişkin çölyak hastalarının glutensiz lif içeriğini arttırdığını, bağırsak geçirgenliği ile mikrobiyota üzerine olumlu etki yaparak bazı gastrointestinal semptomları azalttığı belirlenmiş olup, glutensiz diyette olgunlaşmamış keçiboynuzunun iyi bir alternatif olabileceğini göstermektedir.
The correlation between 1p19q status and various biomarkers in selected CNS tumors
Until recently, the diagnosis and classification of brain tumors were based on morphology and immunohistochemical staining findings. Accordingly, morphologically similar tumors were named under a single heading and similar treatment protocols were applied. In 2016, with the changes in the World Health Organization (WHO) classification system, new biomarkers were introduced in the naming and classification of tumors. Thus, the diagnosis, treatment and prognosis of glial tumors have come a long way and studies are still ongoing. Today, genetic aberrations are used in the diagnosis, classification, grading, and determination of treatment options for glial tumors. IDH mutations and 1p/19q co-deletion are the main biomarkers used in the nomenclature of glial tumors. In addition, ATRX, TERT, MGMT and many other biomarkers are used to determine both diagnosis and treatment protocols. Detection of 1p19q co-deletion directly diagnoses oligodendroglioma. However, as we found in our study, 1p19q co-deletion can also be detected in glial tumors with different characteristics and behaviors such as glioblastoma. This suggests that the etiopathogenesis and molecular identification of glial tumors may still have room for improvement.
The evaluation of eating attitude and nutrition knowledge in the Turkish national active junior and senior judo team
This study was aimed to evaluate the eating attitude and nutrition knowledge of Turkish national active junior and senior judo team. 94 athletes participated in the study. By generating a data collection form, anthropometric features of the participants, and questions about their nutritional knowledge were collected. Their eating attitude and behavior were measured by the eating attitude test (EAT-40). As a result, is determined that consuming water and losing weight before the competition is statistically significant according to body mass index (BMI; p: 0.010; p < 0.01). The BMI of the athletes who consumed two or less liters of water per day was lower compared to the athletes with higher water consumption. Moreover, the athletes who lost weight before the competition had a lower BMI than the athletes who did not lose weight before the competition was observed. When the participants were evaluated in terms of their EAT-40 scores, it was determined that their nutritional knowledge status, the participants' daily meal skipping status, the water consumption, the weight loss before the competition, and the meal consumption before and after the competition was not significant. However, athletes need to get more scientific support to improve their nutritional, eating attitudes and to establish proper eating habits. Keywords: sports nutrition, judo athletes nutrition, eating attitude, nutritional knowledge
Evaluation of adults' body mass index according to their chronotypes
The circadian rhythm, also known as the daily cyclic system, has created different chronotypes, known as different rhythm preferences, that vary from person to person, depending on many factors such as age, gender, genetics and working life. It is also seen as the mechanism underlying important health problems such as obesity which is the one of the biggest problems in developed and developing countries. This thesis study was conducted with 80 adults who applied to Dietitian Zeynep Ezgi Özkan Nutrition and Diet Counseling Center in Tekirdağ between March 2019 and July 2019 in order to examine the relationship between chronotypes and body mass indexes of adult individuals. Morningness-Eveningness Questionnaire was used to determine participants' chronotype. The data were collected using a structured form containing the socio-demographic information of the participants, their nutritional habits and anthropometric measurements. As a result of the study, the body mass index, waist circumference, fat ratio and age values of morning type participants were higher than those of intermediate and evening type participants. A significant relationship was found between chronotypes and age mean. There was no statistically significant relationship between chronotype and main meal, and snack. It was found that those who had a snack after dinner were mostly in the evening type participants. In conclusion, an individual's chronotype can lead to the development of obesity risk factors.
Sağlık kurumlarının akredite olma durumuna göre çalışanların kalite algılarının değerlendirilmesi
Bu çalışma akreditasyon belgesine sahip olan ve olmayan sağlık kurumlarında çalışanların kalite algılarının değerlendirilmesi ve karşılaştırılması amacı ile yapılmıştır. Çalışma Medicana Ankara Hastanesi ve Medicana Bursa Hastanesi'nde görev yapan gönüllü 450 sağlık çalışanı ile yapılmıştır. Veriler çalışmacı tarafından Şubat ve Mayıs 2022 tarihleri arasında Bayer ve Baykal tarafından 2019 yılında geliştirilen "Kalite Algı Ölçeği" kullanılarak yüz yüze toplanmıştır. Çalışmaya katılan sağlık çalışanlarının çoğunluğu kadın, 29-39 yaş aralığında, lise mezunu ve hemşiredir. Katılımcıların meslekte ve çalıştıkları kurumda çalışma süreleri 6 ay ile 3 yıl arasında değişmektedir. Sağlık kurumlarının akredite olma durumu ile çalışanların öğrenim durumu, meslekte ve kurumda toplam çalışma süreleri dağılımı arasında anlamlı farklılık bulunurken çalışanların yaş grupları, cinsiyet ve pozisyon durumları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Akredite edilen sağlık kurumunda meslekte ve kurumda toplam çalışma süreleri 4-6 yıl arasında olan çalışanların sayısı akredite edilmeyen sağlık kurumuna göre fazla iken meslekte ve kurumda toplam çalışma süreleri 6 ay-3 yıl arasında olan çalışanların sayısı akredite edilmeyen sağlık kurumunda daha fazladır. Akredite edilmeyen sağlık kurumunda ön lisans mezunu çalışanların sayısı akredite edilen sağlık kurumuna göre daha fazladır. Çalışmada akredite edilen ve edilmeyen sağlık kurumunda çalışanların yönetim ve liderlik, insan kaynakları kullanımı, kalite eğitimi, ölçme ve değerlendirme, kurum yararı, çalışan yararı ve hasta yararı kalite algısı alt boyutları karşılaştırılmış ve sağlık kurumlarının akredite edilme durumu ile tüm alt boyutları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Akredite edilen sağlık kurumunda çalışanların kalite algıları, akredite edilmeyen sağlık kurumunda çalışanlardan daha yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak, sağlık kurumlarında akreditasyonun çalışanların kalite algılarını etkilediği ve akredite edilen sağlık kurumlarında çalışanların daha yüksek kalite algısına sahip olduğu belirlenmiştir. Sağlık kurumları yöneticilerinin çalışanları akreditasyon sürecine aktif katılımı teşvik etmelerinin, ayrıca kalite eğitimleri ile çalışanların bu sürece daha fazla dahil olmalarının uygun olacağı söylenebilir.
The relationship between coping strategies and anxiety and depression levels of diabetic patients
Background: The study aimed to find out the prevalence of anxiety and depression among diabetic patients and their coping strategies. Also, the relationships between anxiety, depression, coping strategies, socio-demographic and illness-related data were investigated. Method: The study was descriptive. The sample consisted of 180 Iraqi adults with type 1 and type 2 diabetes. The anxiety and depression were measured with HADS scale and coping strategies were measured with the COPE scale. Multiple linear regression was used to test the relationship between coping strategies and both anxiety and depression. Result: The results showed that the prevalence of mild anxiety was the highest (44.4%), followed by moderate anxiety (24.4%), and severe anxiety (5%). With regard to depression, 35.6% of participants had mild depression, 19.4% had moderate depression, and 4.4% had severe depression. Anxiety and depression were more common among patients with type 1 diabetes, patients between the ages of 18 and 29, patients with long duration of diabetes, and those with a low monthly income. Depression was more common among females and patients who lived in urban areas. Those with lower levels of education also have higher levels of anxiety. There is a negative relationship between positive coping strategies (active coping and seeking support strategies) and both anxiety and depression. In contrast, there is a positive relationship between negative strategies (non-problem-focused coping and substance abuse) and both anxiety and depression. Therefore, there seems to be a need to pay attention to the psychological aspects of diabetic patients and educate them about coping strategies.
Immunological evaluation of Pentostam and Ivermectin used in the treatment of Cutaneous Leishmaniasis in Kirkuk, Iraq
The aim of this study was to obtain information about the parasitic disease Cutaneous Leishmaniasis (CL), which has started to spread recently, in Iraq. To investigate the prevalence of parasites in the hospitals in the study area and to obtain information about the detected cases and to compare the currently used drugs (Pentostam and Ivermectin) with each other and to determine which one is more effective. The current study included patients infected with CL who attended a number of government hospitals in Kirkuk governorate and its affiliated districts, which include Hawija, Daquq, Debs, Riyadh, Taza and Altun Kobri for the period between 01/03/2022 to 15/08/2022. The current study showed that the highest rate of infection was in Hawija district. The rate was higher in males than in females. The study also included age groups ranging from less than one year to 70 years, and the most vulnerable age group to infection was the age group (1-10) years. There was a significant difference between the two treatments regarding the levels of immunoglobulins. The ivermectin group significantly inhanced the levels of the immune globulines (IgG, IgM) more than Pentostam but the IgE levels was higher in Pentostam group. The results suggest that treating of CL with different drugs, showed that the efficacy of ivermectin was higher than Pentostam in treatment of CL.
The effect of COVID-19 on HBA1C and fasting blood sugarlevels in diabetic patients
Introduction: Corona virus (Covid-19) (Severe Acute Air Syndrome) type II (SARS-2) emerged in 2019 and has spread all over the world. There are studies reporting that the virus negatively affects vital functions in diabetic patients. The fact that the virus directly affects β-cells and causes metabolic disorders may cause a more severe course of the disease in diabetics. Objective: This study was conducted to examine the effect of Corona virus on HBA1C and fasting blood glucose levels in diabetic patients. Method: This study was conducted in a quarantine hospital in Ramadi, Iraq, between February 1, 2022 and August 1, 2022. 130 people, 54 women and 54 men, were included in the study. 22 people from the study groups constitute the non-diabetic control group. 108 people consist of patients who have been diagnosed with diabetes before and who have positive Covid-19 test. Fasting blood glucose levels were measured on Day 1 (GLU1) before starting Covid-19 treatment and on Day 2 and 3 (GLU2 and GLU3) after treatment. In addition, HbA1c levels were examined before starting the treatment (HbA1c 1) and 2 times (HbA1c 2 and HbA1c 3) with an interval of 2 months after starting the treatment. ix Bulgular: When we compared the GLU and HbA1c levels of Group 2, Group 3 and Group 4 with the Control group (CONT) (GROUP 1), it was determined that both GLU and HbA1c levels were high (p<0.02, p<0.03, respectively). GLU 1, GLU 2, GLU 3 and HbA1c 1, HbA1c 2, HbA1c 3 levels of Group 2 were 214.63 ± 100.28, 166.58 ± 50.70, 134.10 ± 35.51 and 10.10 ± 0.21, 8.30 ± 0.29, respectively. , was determined to be 6.80 ± 0.31 and there was a decrease in GLU 2, GLU 3 and HbA1c 2, HbA1c 3 measured after treatment. GLU 1, GLU 2, GLU 3 and HbA1c 1, HbA1c 2, HbA1c 3 levels in Group 3 were determined as 175.80 ± 60.38, 215.10 ± 95.73, 268.40 ± 135.51 and 7.60 ± 0.33, 9.60 ± 0.23, 12.20 ± 0.21, respectively. It was observed that the patients in this group had an increase in the levels of GLU 2, GLU 3 and HbA1c 2, and HbA1c 3 measured after the treatment. GLU 1, GLU 2, GLU 3 and HbA1c 1, HbA1c 2, HbA1c 3 levels in group 4 were determined as 179.0 ± 62.18, 238.10 ± 115.43, 192.0 ± 86.91 and 7.90 ± 0.31, 10.70 ± 0.20, 8.70 ± 0.31, respectively. It was observed that the levels of GLU 2, GLU 3 and HbA1c 2, HbA1c 3 measured after treatment in group 4 patients were higher and not constant compared to before treatment. Sonuç: According to the results of our study, it was observed that 28 of 108 diabetic patients (Group 2) responded to the treatment and had a decrease in blood glucose levels. It was determined that 28 of the patients (Group 3) had an increase in blood glucose levels despite the treatment. It was observed that blood glucose levels of 52 patients (Group 4) were high and irregular. These results show us that the blood glucose levels may increase more after Covid-19 in the vast majority of diabetic patients.
Kadınların şiddete maruziyetinde toplumsal cinsiyet rollerine yönelik tutum ile toplumsal cinsiyet algısı ilişkisi: Siirt populasyonu
Tunca B. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Ebelik Programı, Yüksek Lisans Tezi, Aydın, 2021. Amaç: Bu araştırma, kadınların şiddete maruziyetinde toplumsal cinsiyet rollerine yönelik tutum ile toplumsal cinsiyet algısı ilişkisini Siirt popülasyonunda belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma, analitik-kesitsel olarak, Şubat 2021 ve Mayıs 2021 tarihleri arasında, Siirt/Eruh İlçe Devlet Hastanesi ve Eruh Merkez Aile Sağlığı merkezine başvuran 431 kadın ile yürütüldü. Veriler,Tanıtıcı Bilgi Formu, Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutum Ölçeğive Toplumsal Cinsiyet Algısı Ölçeğikullanılarak toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U testi, Tek yönlü varyans analizi, Duncan ve Tahmane's T2 testleri, Kruskal Wallis testi ve Spearman'srho korelasyon katsayısı kullanıldı. Bulgular: Kadınların %54,8'i şiddete maruz kalmaktadır. Toplumsal cinsiyet rolleri tutum ölçeği toplam puan ortalaması 129,7±18,2'dir. Ölçek puan ortalaması üniversite ve üstü mezunu, bekar, çalışan, sağlık güvencesi olan ve şiddete maruz kalmayan kadınlar lehine pozitif yönde anlamlıve daha eşitlikçi bir tutuma sahiptirler (p<0,05). Toplumsal cinsiyet algısı ölçeğitoplam puan ortalaması 88,1±15,9'dir.Üniversite ve üstü mezunu, çalışan, bekar, sağlık güvencesi olma ve şiddete maruz kalmama durumu lehine toplumsal cinsiyet algıları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Şiddete maruz kalan kadınların TCAÖ ile TCRTÖ arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü yüksek bir ilişki bulundu (r=0,635; p<0,001). Sonuç: Bu çalışmada şiddete maruz kalan kadınların toplumsal cinsiyet rolleri tutumunun geleneksel ve toplumsal cinsiyet algılarının düşük olduğu sonucuna varıldı. Ebeler, toplumsal cinsiyet rolleri tutumu ve toplumsal cinsiyet algısını göz önünde bulundurarak, kadınların şiddete maruz kalmamaları için eğitici, danışmanlık, savunucu, liderlik ve uygulayıcı rollerini kullanarak kadına yönelik sorumluluklarını yerine getirmelidir. Anahtar kelimeler: Algı, Ebelik, Şiddet, Toplumsal Cinsiyet, Tutum
Beslenme ve diyet polikliniğine başvuran yetişkin bireylerde yeme davranışı, metabolik parametreler, antropometrik ölçümler ve visseral adipozite ındeksinin araştırılması
Yeme davranışında oluşan değişiklikler yetersiz veya aşırı beslenmeye ya da yeme bozukluklarına yol açabilmektedir. Aşırı enerji tüketimi sonucu obezite oluşabilir ve obezite de diyabet, kalp damar hastalıkları, hipertansiyon, dislipidemi, inme, kanser dahil pek çok hastalık için risk faktörüdür. Bu araştırmanın amacı yeme davranışı ile metabolik parametreleri, antropometrik ölçümler ve visseral adipozite indeksi arasındaki ilintilerin araştırılmasıdır. Araştırma tanımlayıcı, kesitsel bir çalışma olup Derik Devlet Hastanesi Beslenme ve Diyetetik Polikliniğine başvuran, 19-65 yaş arası 110 (E: 38, K: 72) birey üzerinde yürütülmüştür. Bireylerin demografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları, yeme davranışları ile ilgili veriler araştırmacı tarafından yüz yüze görüşülerek elde edilmiş, antropometrik ölçümleri alınmış ve metabolik parametreleri kaydedilmiştir. Katılımcılar en çok (%46,4) obezite nedeni ile diyet polikliniğine başvurmuşlardır. Katılımcıların %60,9'u öğün atlamaktadır ve %60,9'u ara öğün yapmamaktadır. Bireylerin %84,5'i düzenli egzersiz yapmadıklarını belirtmiştir. Erkeklerin visseral adipozite indeksi (VAİ) 10,0±8,52 iken kadınların 4,4±2,94 dir (p<0,05). VAİ'ndeki 1 birimlik artışının; total kolesterol (T-K) değerinde 8.325 mg/dL, Trigliserit (TG) değerinde 18,670 mg/dL, LDL-K değerinde 2,020 mg/dL ve AKŞ değerinde 2,286 mg/dL'lik artışa ve HDL-K değerinde ise 0,765 birimlik azalmaya neden olduğu bulunmuştur (p<0,05). Bireylerin yeme davranışları üç faktörlü yeme ölçeği (TFEQ-Tr21) ile belirlenmiştir. Bilişsel Kısıtlama (BK), Duygusal Yeme (DY) ve Kontrolsüz yeme (KY) puanları sırasıyla 11,1±4,52, 16,3±6,21 ve 23,3±6,47 dir. Katılımcıların BK puanı ile DY ve KY puanları arasında negatif korelasyon, DY ve KY arasında ise pozitif korelasyon olduğu saptanmıştır (p<0,05). Bireylerin DY ve KY puanları ile antropometrik değerleri (BKİ, bel çevresi ve Bel/Boy oranı) ve metabolik parametreleri (T-K, LDL-K, TG ve AKŞ) arasında pozitif korelasyon olduğu görülmüştür (p<0,05). Egzersiz düzeyinin artması DY ve KY puanlarında azalmaya katkı sağlamıştır (p<0,05). ADD açısından şiddetli risk grubunda VAİ değerine sahip bireylerin DY ve KY puan ortalamalarının, normal VAİ değerine sahip bireylerden daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Tüm bu veriler doğrultusunda, yetişkinlerin yeme davranışlarının araştırılması ve düzeltici önlemlerin alınması obezitenin ve özellikle visseral obezitenin oluşmasının engellenmesi olası komorbiditelerin önlenmesi açısından önemlidir.
STZ ile indüklenmiş Tip 1 Diyabet sıçanlarda Hidroksitirozol'ün Testiküler Prdx6 ekspresyonu üzerine etkisinin araştırılması
Diabetes mellitus, yüksek kan şekerine bağlı olarak gelişen ve insülin eksikliği ile karakterize edilen metabolik bir hastalıktır. Diyabete bağlı ortaya çıkan oksidatif stres, tüm doğurganlık sorunlarının başlangıcıdır ve spermatogenezde yer alan tüm sinyal yollarını etkilemektedir. Diabetes mellitus, erektil disfonksiyon, ejakülasyon, üreme organlarında ve semen kalitesinde değişikliklere neden olmaktadır. Hidroksitirozol, diyabete bağlı testislerde meydana gelen spermatogenik fonksiyon hasarını azaltır ve bu hasara karşı korur. Biz bu çalışmamızda testislerde meydana gelen spermatogenik fonksiyon hasarını azalttığı ve bu hasara karşı koruyucu olduğu bilinen hidroksitirozolün, spermatozoanın canlılığı, hareketliliği ve fertilizasyon yeteneğinde önemli rol alan Prdx6 proteininin ekspresyonu üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Çalışmada 28 erkek rat kullanıldı. Ratlar kontrol (sadece salin), hidroksitirozol (30 gün boyunca intraperitoneal olarak 10 mg/kg hidroksitirozol) , steptozotosin (tek doz intraperitoneal olarak 55 mg/kg streptozotosin) , streptozotosin+hidroksitirozol (tek doz intraperitoneal olarak 55 mg/kg streptozotosin ve 30 gün boyunca intraperitoneal olarak 10 mg/kg hidroksitirozol) olmak üzere dört gruba ayrıldı. İmmunohistokimya ve Western blot yöntemleriyle Prdx6 proteinin ekspresyonu belirlendi. Prdx6 ekspresyonu streptozotosin grubunda kontrol ve hidroksitirozol gruplarına kıyasla anlamlı şekilde artış gösterdi. Streptozotosin+hidroksitirozol grubunda ise kontrol, hidroksitirozol ve streptozotosin gruplarına göre Prdx6 ekspresyonu istatiksel olarak anlamlı şekilde azaldı. Sonuç olarak streptozotosin uygulaması Prdx6 ekspresyonunu artırmıştır. Ancak streptozotosin sonrası hidroksitirozol uygulaması Prdx6 ekspresyonunun düşmesine neden olmuştur. Bu bulgular bize hidroksitirozolün diyabetik testisteki koruyucu rolünü Prdx6'dan bağımsız bir şekilde yaptığını düşündürmüştür.
Possible roles of histamine receptors and RhoA signalling pathways in blood-brain barrier
Blood-brain barrier (BBB) which creates a major obstacle for the transport of molecules into the brain can be opened by various treatments for effective drug delivery into the brain parenchyma, however its subsequent closure is also crucial to limit the detrimental alterations that can potentially occur in neuronal microenvironment by circulatory substances. In this study, we tested the efficacy of blocking histamine receptors (HRs) and RhoA in reversing histamine-induced BBB opening. Following intravenous histamine injection (10 mg/kg), mice were treated with HR antagonists, hydroxyzine (H1R, 3 mg/kg), cimetidine (H2R, 10 mg/kg), ciproxifan (H3R, 3 mg/kg) and JNJ-7777120 (H4R, 20 mg/kg), and Rho A inhibitor fasudil (10 mg/kg). Blood-brain barrier permeability to molecules with large and small molecular weights was evaluated by fluorescent detection of intravenously administered albumin-Alexa Fluor-594 (1%) and cadaverine Alexa-Flour-488 (1%), respectively in brain parenchyma. To analyze changes in the immunoreactivity of claudin-5 and caveolin-1 proteins, immunofluorescence staining was performed. The alterations in HR expression were detected by RT-PCR. Treatment with hydroxyzine significantly decreased fluorescence intensity of albumin-Alexa Fluor-594 in brain parenchyma following histamine-induced BBB opening (p<0.01), while there were no significant changes in the fluorescence intensity of cadaverine Alexa-Flour-488 by HR antagonists and fasudil in this setting. No significant changes were noted in HR mRNA and protein levels following administration of HR antagonists and fasudil to histamine-treated mice. Our results suggest that treatment with H1R antagonist hydroxyzine restores histamine-induced BBB disruption which emphasizes its potential use as a novel means of closing transiently opened BBB to protect the neuronal microenvironment against potentially toxic blood-borne substances in brain drug delivery applications.
Investigation of brain CD47 expression and its relation with cognitive functions in diabetic mice models
Diabetes Mellitus is an endocrine disorder resulting in hyperglycaemia that affects many vital organs of the body like the brain. The detailed molecular basis of dementia and cognitive dysfunction resulting from diabetes is not totally known. CD47 is a cell surface protein working in the homeostasis of the immune system. The relation of CD47 is shown in neurodegenerative diseases. Also, CD47 has a role in pancreatic islet cells and their maintenance in T1DM models. In this thesis, CD47 expression and its relation with cognitive functions is investigated in type 1 and type 2 diabetic mice models induced with STZ and high fat diet respectively. Cognition tests were done to evaluate the animals' cognitive functions. Immunofluorescent staining and imaging were done to investigate the expression of CD47 in hippocampus region of brain tissue. As a result, it is found that there is a significant increase in type 1 and type 2 models in the expression of CD47 levels. There is also a significant difference between two cognitive tests out of three between healthy and T1DM models. Unfortunately, there was no correlation found between CD47 expressions and cognitive functions. To conclude, we think that CD47 levels in the brain may be elevated as a way of cells to protect themselves from excess blood glucose independent from cognitive functions.
The quantification of fibrosis in cleared human and mouse liver tissues by light-sheet fluorescence microscope using a slide-free approach
Background & Aim: Liver fibrosis is a common end point of any type of liver injury. Liver biopsy is the only reliable modality for determining the extent of fibrosis and subsequently providing patients with appropriate treatment. However, liver biopsy is not without limitations. Sampling error, observer variability, and semi-quantitative assessment are the significant limitations of the procedure, which may limit the accurate assessment of hepatic fibrosis. Besides, the utility of such small samples increases the staging inaccuracy. Problems in assessment of hepatic fibrosis limit the development of effective biomarkers and therapeutics particularly in NASH clinical trials. A slide-free examination of optically cleared liver biopsy samples may assist in accurate quantification of hepatic fibrosis. To this end, we developed a platform for quantifying hepatic fibrosis in human and mouse liver tissues utilizing a modified-CLARITY and custom-made light sheet fluorescence microscope. Material and Method: A hundred and sixty-eight liver specimens from human subjects were included in this study. The cohort included fifty-seven NAFLD, thirty-eight viral hepatitis patients, and thirteen healthy subjects who underwent hepatic resection due to benign liver diseases. Sirius-red stained mouse and human liver sections were scored by an expert pathologist and Collagen proportionate area (CPA) analysed for 2D quantification of liver fibrosis. Liver specimens were cleared using the modified-CLARITY method and visualized with a custom-made light sheet microscope. To test the applicability of the method in intermediate stages of fibrosis, five animal models of liver disease were employed in C57Bl/6 mice. Collagen type I and Elastin were quantified in cleared human liver tissues using a slide-free approach via custom-made light sheet microscope. Multiple optical sections of whole liver samples were used to calculate collagen proportionate volume (CPV) and elastin proportionate volume (EPV). Results: In this project, we successfully obtained transparent liver tissues for volumetric quantification of hepatic fibrosis. The modified-CLARITY method efficiently cleared human and mouse liver tissues. The major ECM proteins, Collagen type I and Elastin, were quantified in the human NAFLD and viral hepatitis cohort. Cut-off values were determined for CPV and EPV values for each fibrotic stages of human NASH. Further analysis demonstrated substantial sectional variability between optical slices of volumetric imaging data. Coefficient of variation analysis determined the extent of variation and found 84.6% intermediate and high level variation for CPV and EPV sections of F3-4 groups of NAFLD. 3D fibrosis staging of optical sections with established cut-off values for CPV and EPV demonstrated that only 44% and 47% of optical sections would be staged the same for F3 and F4, respectively. Conclusion: We developed a slide-free method for assessing the 3D pathology of hepatic fibrosis using a custom-made light sheet microscope. Volumetric image analysis of whole liver biopsies revealed substantial heterogeneity within the biopsy. Comprehensive profiling of extracellular matrix proteins in hepatic fibrosis and quantification with a slide-free non-destructive platform may improve the staging accuracy. Thus, utilizing this method may advance the treatments for NASH clinical studies.
Primer insan beyni mural hücrelerinin izolasyonu ve karakterizasyonu
Pericytes and smooth muscle cells (SMCs) are mural cells that are located on the abluminal side of the blood vessels. In the central nervous system (CNS), pericytes are implicated to play roles in maintaining the integrity of the blood brain barrier (BBB), and regulation of cerebral blood flow. Recent studies show that pericytes also have immunoregulatory functions. In response to inflammatory stimuli, pericytes have been shown to upregulate expression of cell adhesion molecules such as VCAM-1, ICAM-1 and pro-inflammatory cytokines and chemokines. In genetically engineered animal models, loss of pericytes lead to increased BBB permeability and an increased immune cell infiltration into the CNS. On the other hand, studies investigating the role of pericytes in the tumor microenvironment (TME) showed that tumor associated pericytes could support tumor progression by immunosuppression. Hence, investigating the pathways pericytes use to interact with the immune system can reveal disease mechanisms that could be potential targets for immunomodulatory treatments. However, studying mural cells in vivo and in vitro is difficult as pericytes, SMCs and fibroblasts have a very similar molecular signature. In this study, we aimed to investigate the immunologic properties of brain pericytes by (i) generating primary human brain pericyte cells from tissue obtained during surgery by using two different methods present in the literature, (ii) comparing their molecular characteristics to commercially available human brain pericyte and human brain fibroblast cell lines, (iii) establishing their gene expression pattern changes in response to inflammatory cytokines, (iv) studying human brain pericyte – T lymphocyte interactions in vitro via chemotaxis experiments and (v) generating a CXCL10 knock-out human brain pericyte cell line via CRISPR/Cas9 to study the effect of CXCL10 on human brain pericyte – T lymphocyte chemotaxis. Overall, our data points to a potential pro-inflammatory role for brain pericytes; thus, understanding the specific pathways they are involved in T lymphocyte recruitment into the CNS could help us determine if these pathways can be targeted for interventions in neuroinflammatory conditions.
The role of notch signaling pathway in CD4 + CD25 + FOXP3 + T regulatory cell balance in Chronic Obstructive Pulmonary Disease
Notch signaling is essential for airway development and progenitor/stem cell regeneration, regulation, and controlling the fate of airway epithelial cells during differentiation. This signaling pathway also regulates the Th1/Th2 and Th17/ T regulatory (Treg) cells immune balance and has a substantial influence on disease pathogenesis. The impact of the Notch signaling pathway to the pathogenesis and progression of chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is not well understood, despite the fact that studies suggest that its dysregulation may lead to various of respiratory diseases. Our current study demonstrated the increased distribution of the Notch receptor on T regulatory cells in healthy smokers, and patients with stable, and exacerbated COPD, as compared to nonsmokers also the high level of Th1/Th2 cell ratio in exacerbated COPD patients by flow cytometry. We also studied Notch and Treg/Th17 cell balance by analyzing the expression of Foxp3, RORγt, and Notch downstream genes such as Hes5 and Hey1, in CD4+T-helper cells using RT-PCR; At the gene level, no significant differences between study groups were observed. By using the Multiplex Cytokine Assay, we measured the levels of pro- and anti-inflammatory cytokines in COPD patients and found high levels of pro-inflammatory cytokines, as well as a negative correlation between Notch expression and anti-inflammatory cytokines. Together, these data showed that the Notch signaling pathway may deteriorate the Treg cell function as well as may be one of the major drivers in COPD inflammation. Free Keywords: Notch signaling pathway, T regulatory cells, T cell imbalance, Chronic obstructive pulmonary disease, pathogenesis, inflammation, stable, exacerbated.
Investigation of anti-neurofascin and anti-myelin oligodendrocyte glycoprotein antibodies in patients with chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy
Chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy (CIDP) is a chronic immune-mediated peripheral neuropathy that can affect people of all ages. Walking difficulty, arm and leg weakness, numbness and tingling and tremor can be seen in CIDP. In around 2-18% of patients diagnosed with CIDP, antibodies against paranodal antigens, including Neurofascin 155 (NF155), Neurofascin 186 (NF186), Contactin1 and Caspr1 can be detected in the serum, identifying this subgroup as seropositive CIDP. Treatment approach can be different is this subgroup compared to common CIDP, therefore, it is important to identify these patients. However, antibody tests against the paranodal antigens are not available in Turkey. In this study, we first aimed to establish a live cell-based assay to test the presence of antibodies against NF-155, NF-186 in the serum and cerebrospinal fluid of patients. Then we aimed to test the sera obtained from a nationwide cohort of CIDP patients for these antibodies, as well as anti-MOG antibodies to identify the frequency and characteristics of anti-NF155 antibody positive CIDP in Turkey. The live cell base assay method was applied to live, unfixed cells to preserve the structural integrity of the NF protein. Initially, plasmids containing NF155-EGFP, NF186-EGFP or EGFP (as control) gene was transfected into HeLA cells using a transfection reagent. Then, patient serum or CSF was incubated the transfected cells followed by incubation with a biotin-conjugated secondary antibody. Finally, Alexa fluor-647 conjugated streptavidin was added to detect antibody binding by flow cytometry. Delta and ratio of mean fluorescent intensity (MFI) was calculated by using the data from protein and GFP-only expressing cells. A cut-off value was determined by using sera from healthy controls. We tested sera from 182 CIDP patients. The patients were 41 (21.8) years old on average, with a F:M of 70/104. 147 patients were adult, and 35 patients were pediatric. A total of 11 samples were positive for NF-155-IgG. Among these samples, 6/11 had IgG4 as the dominant isotype, verifying anti-NF155 antibody positivity. Detailed clinical information was present in five patients, that was compatible with the clinical characteristics of seropositive CIDP patients previously reported in the literature. Among seven NF155-IgG4+ patients six were adults and one was a pediatric patient. IgG2 and IgG3 antibodies were also present in addition to IgG4 subtype in three patients. The frequency of anti-NF155 antibody positivity in the Turkish cohort was found to be 3.5%. In the rest of the four patients no IgG positivity was detected and low IgM positivity was detected in three samples. CSF from one NF155 IgG4 positive patient was also analysed and showed the presence of antibodies in the CSF, as well. In another 13 CSF samples tested from CIDP patients one samples had low titers of NF155-IgG, NF186-IgG and MOG-IgG. This patient's serum was negative for these antibodies. Among 12 Guillain-Barre Syndrome (GBS) CSF samples tested, two patients had low titers of NF155-IgG. Among eight MS patients and 22 patients with other neurological disorders, none of the CSF samples tested positive for NF155-IgG or NF186-IgG. In addition, we analysed the presence MOG antibodies in CIDP patients. Serum tests were positive for MOG antibodies in nine patients. Two of the patients were children. Pediatric patients were diagnosed with CIDP and combined central and peripheral demyelination syndrome (CCPD). Adult patients comprised the remaining seven cases, of which two were diagnosed with CCPD and the remaining five with CIDP. In the nine patients with positive serum MOG-IgG, NF155 and NF186 antibodies were negative. Analysis of 16 CSF samples obtained from CIDP and GBS patients revealed that, five patients had low titers of MOG-IgG. Serum MOG-IgG was found to be borderline positive in two of these patients. In the other three patients, serum positivity was not detected. Among patients with both serum and CSF MOG-IgG positivity, one patient had CCPD and the other had CIDP. In conclusion, we have established a live cell-based assay to test anti-NF155 and anti-NF186 antibodies from serum and CSF. We further identified the frequency of these antibodies in a large cohort of Turkish CIDP patients containing adult and pediatric patients, together with their immunological and clinical characteristics. Additionally, we found that MOG-IgG can also be present in the serum and CSF of CIDP patients as well as CCPD patients. Key words: Chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy, combined central and peripheral demyelination syndrome, autoantibody, neurofascin, myelin oligodendrocyte glycoprotein
Effects of diesel exhaust particles and engineered nanoparticles on DNA methylation of genes associated with pathogenesis of Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) in bronchial epithelial cells
Inhaled particles such as diesel exhaust particles (DEP) and engineered nanoparticles (NP) create an important risk for respiratory health. Studies suggest that DEP and NP induce oxidative stress, cellular toxicity, and inflammation, which can lead to airway diseases. These particles are also shown to cause DNA methylation in various cellular systems. However, their effects on genes involved in chronic obstructive pulmonary disease (COPD) are not clear. We aimed to investigate the effects of DEP and NP on mRNA expression and DNA methylation of genes associated with the pathogenesis of COPD. BEAS-2B cells were incubated with DEP, Titanium Dioxide (TiO2), and Multi-walled Carbon Nanotubes (MWCNT) at concentrations of 0-100 µg/mL for 6, 24 and 48 hours, and viability of the cells was assessed using MTT assay. mRNA expression of COPD-associated genes (GCLC, CYP1B1, MUC5B, MUC5AC, FAM13A, SERPINA1) was analysed by qRT-PCR. CpG-targeted pyrosequencing was performed to understand DNA methylation status of differentially expressed genes. Particles did not cause a reduction in cell viability greater than 50%, except 100 µg/mL DEP at T48 hours of incubation. DEP and NP altered mRNA expression of GCLC and CYP1B1 genes, which are both involved in oxidative stress mechanisms. There were no significant DNA methylation changes in the promoter regions of the genes. However, DNA methylation changes were observed at CpG sites in exon 1 and intron 1. Although 50 µg/mL DEP increased DNA methylation of GCLC gene following 24 hours of incubation, this was decreased by MWCNT as the exposure time increased. TiO2 did not cause significant DNA methylation changes in GCLC gene. MWCNT (100 µg/mL)increased DNA methylation of CYP1B1 gene at T6 and T48 hours, whereas neither DEP nor TiO2 caused a significant change in DNA methylation of CYP1B1 gene. Our findings suggest that DEP and engineered NP may play a role in the pathogenesis of COPD by altering mRNA expression and DNA methylation of GCLC and CYP1B1 genes. Keywords: Bronchial Epithelial Cells, Diesel Exhaust Particles, Engineered Nanoparticles, DNA Methylation, COPD.
Decision making in OCD and its interaction with metacognition and genetics: A proposal towards expected value of control theory
Obsessive – Compulsive Disorder is a neurocognitive disorder which affects approximately 3% of the general population. Almost 33% of patients with OCD diagnosis remain treatment refractory even after the prescription of pharmacological options we have. Thus, we need more comprehensive understanding of the neurobiological basis of OCD to propose more effective treatment options. One of the remarkable characteristics of OCD is the accompanying insight about the symptoms. The patients with OCD diagnosis acknowledge that there is no need to wash their hands repeatedly in the case of contamination obsession, however they can not abstain from performing this compulsive behavior. In this dissertation, the mechanism behind this discrepancy was tried to be understood. The perceptual decision making characteristics of the patients with OCD diagnosis is scarcely studied area of research. This dissertation focused on perceptual decision making in healthy participants with varying degrees of propensity to OCD. In the first study, the relation between dopamine gene related gene polymorphisms (COMT, DRD2 and DARPP-32) and latent decision making variables in addition to obsessivecompulsive factors. The results of this study suggest that having Met/Met allele of COMT gene is associated with lower decision threshold, higher drift rate and higher obsessivecompulsive factor scores. In the second study, metacognitive assessments of participants, in addition to perceptual decision making task, were collected. This study showed that participants with high propensity to OCD have more efficient metacognitive assessments, however they can not use this metacognitive information to modulate the strategy used in their subsequent action in decision making task. Lastly, current literature about cognitive alterations observed in OCD was reviewed in the framework of Expected Value of Control (EVC) Theory which proposes a computational model and neuronal allocations for the adjustment of cognitive control. Overall, these results suggest that participants with high propensity to OCD struggles in behavioral adaptation and this might be the result of a dysfunction in different parts of EVC. Keywords: OCD, decision making, COMT gene, metacognition, Expected Value of Control Theory
Selective and sensitive determination of real-time Butyrylcholinesterase activity via Phenoxy 1,2-dioxetane-based chemiluminescent probe
Butyrylcholinesterase (BChE), or pseudo-cholinesterase, is one of the significant cholinesterases in the human body with a diverse substrate range and function area. It plays crucial roles in numerous physiological and pathological processes, including regulation of acetylcholine, detoxification of poisons, metabolism of drugs, regulation of fat metabolism, and beyond. Accordingly, it is an essential yet challenging target for bioimaging studies. Several methods and small molecule probes have been proposed for BChE activity detection and measurement so far. However, they suffered from either low detection limits, inadequate selectivity or method-intrinsic drawbacks. Herein, we have presented a BChE-responsive chemiluminescent probe, BCC, based on a phenoxy 1,2-dioxetane core with an electron-withdrawing acrylic group for monitoring BChE activity in native biological contexts; thus, we have introduced the first-ever example of a chemiluminescence-based bioimaging technic for the visualization of BChE activity. BCC generated a selective and sensitive turn-on response with BChE but not with competitive analytes in aqueous solutions. BCC was successfully utilized to measure and visualize endogenous BChE activity in normal and cancerous cell lines without showing any toxicity. Inhibition studies have proven that BCC can detect fluctuations in BChE levels precisely. BChE in healthy mice models has been visualized in distinct body regions, from the liver to the brain, as BCC could pass through the blood-brain barrier. Likewise, tumours grown on mouse models derived from neuroblastoma cells have been pictured with a very high signal-to-noise ratio. Hence, BCC stood out as a promising chemiluminescent probe for selective and sensitive detection of BChE, which can be used to further understand its contribution to regular biological processes and the formation of diseases.
Adaptive response to fluconazole in candida parapsilosis: Ergosterol pathway mutations, gene expressions, and metabolomic shifts
Candida parapsilosis complex is the second most common cause of bloodstream infection among Candida species both in our country and in many centers in Southern Europe and become a major health-care problem due to the increasing antifungal resistance. Azoles, an important group of antifungal drugs are bind to lanosterol demethylase and inhibit the enzyme. Resistance is usually associated with point mutations in the ERG11 gene and ERG3 genes which play role in ergosterol biosynthesis. This study aims to analyze the effects of fluconazole on C. parapsilosis cells in metabolomic, transcriptomic and genomic level especially focusing on the critical steps in ergosterol synthesis pathway. In this study, 15 fluconazole non-susceptible C. parapsilosis isolates are included. Analysis of the resistance profile is performed with broth microdilution test according to Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) guidelines. Fluconazole non-susceptible isolates are treated with the 0.5 Minimum Inhibitory Concentration (MIC) and 1 MIC of fluconazole and the mRNA expression level changes are measured with quantitative real-time polymerase chain reaction (qRT-PCR) method. Effects of fluconazole on the metabolomic profiles of C. parapsilosis cells are examined with Nucleic Magnetic Resonance Spectroscopy (NMR). Sanger sequence analysis showed that 10/15 (66%) of the isolates were harboring Y132F mutations in ERG11 gene and all of them were carrying missense mutation (C825T) in ERG3 gene. Although, an increase in ERG11 mRNA expression levels is observed regardless of the mutation type, some of the selected isolates behaved controversial under fluconazole exposure. Together with all isolates, especially K478 had a decreasing ERG11 mRNA expression level trend under higher fluconazole concentration. Even if the highest ERG3 and UPC2 mRNA expression levels were observed in K478, the same decreasing trend were also detected under higher fluconazole concentrations in these genes. According to metabolomic analysis results, under the fluconazole exposure, the metabolic pathways most significantly altered are: 1) alanine, aspartate, and glutamate metabolism, 2) arginine and proline metabolism, 3) homocysteine, methionine metabolism, and 4) arabinitol metabolism. We assumed that the metabolomic changes observed in our study might be related with two important biochemical processes which are nitrogen assimilation and oxidative stress responses. In conclusion, in drug-resistant C. parapsilosis isolates, the response to fluconazole exposure in terms of mRNA expression of ergosterol biosynthesis enzyme genes is strain-specific, clearly indicating that there are numerous different regulations besides point mutations in the enzyme genes of ergosterol synthesis and control. These regulations lead to a wide range of metabolomic changes within the cell, while a common metabolic response is formed in almost all isolates to neutralize the toxic effect of fluconazole and ensure survival. A detailed in-depth investigation of this survival response will uncover new drug targets in the future. Keywords: Candida parapsilosis, azole resistance, ERG11 gene, ERG3 gene, UPC2 gene, quantitative real-time PCR (qRT-PCR), Sanger sequencing, NMR spectroscopy
Functional genetic screens of chromosome 1q in breast cancer via 2D and 3D in vitro models
Breast cancer, with an incidence rate affecting approximately 2.3 million women globally, poses significant health challenges due to high recurrence rates and resistance to therapy. The diversity of molecular subtypes further complicates targeted treatment. Genetic abnormalities, particularly chromosomal alterations, play a critical role in tumour initiation and progression. Specifically, chromosome 1q (Chr1q) copy number alterations (CNA) are linked to poor patient prognosis and survival. This study hypotheses that Chr1q CNAs induce a genomic disorder/catastrophe, activating oncogenic drivers or causing gene expression loss. To investigate, we performed functional CRISPR screening targeting Chr1q genes in breast cancer. We utilised both 2D and 3D cultures in two breast cancer cell lines and one normal breast cell line to capture cancer-specific phenotypes influencing proliferation. We identified cancer-specific dropout genes negatively impacting proliferation in breast cancer cells but not in non-tumorigenic controls. Among 14 shared candidates, RPRD2 and GON4L were selected for further validation due to their significant effects on breast cancer proliferation in both 2D and 3D models. RPRD2 showed cancer-specific activity, while GON4L also impacted normal breast cells. For enriched candidates with positive phenotypes, we normalised 3D screening results by 2D (3D/2D). ARL8A and ARNT emerged as significant in at least one breast cancer cell line. Validation experiments revealed that blocking ARL8A and ARNT decreased proliferation in 2D models but increased 3D spheroid growth, indicating differential phenotypic impacts. Additionally, ARNT knockout in normal breast cells led to increased proliferation. This study highlights the necessity of transitioning from 2D to 3D models in functional screening for more accurate phenotypic evaluations. It also underscores the importance of Chr1q in breast cancer carcinogenesis and identifies potential cancer driver genes.
Bariatrik cerrahi planlanan hastaların yeme bağımlılığı, depresyon ve beslenme durumunun değerlendirilmesi
Bu araştırma, bariatrik cerrahi planlanan hastalarda yeme bağımlılığı, depresyon ve beslenme durumunun değerlendirilmesi amacıyla planlanıp yürütülmüştür. Çalışmaya, özel bir hekim muayenehanesine bariatrik cerrahi için başvurmuş, hekim tarafından genel sağlık muayenesi yapılmış, çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, Ankara'da yaşayan 127 yetişkin birey katılmıştır. Bireylere, demografik özellikleri, sağlık durumları ve beslenme alışkanlıkları ile ilgili sorular içeren anket formu yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulanmıştır. Bireylerin beslenme durumunun saptanması için üç günlük besin tüketim kaydı alınmıştır. Bireylerin antropometrik ölçümleri yapılıp bazal metabolizma hızı, bel/boy ve bel/kalça oranı hesaplanmıştır. Bireylerin, yeme bağımlılığı Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği ve depresyon durumları ise Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ile değerlendirilmiştir. Bireylerin 49'u erkek (% 38.6) ve 78'i kadın (% 61.4), yaş ortalaması 38.7±11.24 yıldır. Kadınların %96.2'sı, erkeklerin ise %93.0'ı daha önce diyet yapmıştır. Kadınların %53.8'inin, erkeklerin ise %20.4'ünün öğün atladıkları belirlenmiştir. Bireylerin günlük diyetle aldıkları; enerji, karbonhidrat, protein, yağ ve kolesterol yüzdeleri "önerilen günlük alım miktarlarını" (Recommended Dietary Allowances-RDA) karşılamaktadır. RDA önerilerine göre, bireylerin günlük diyetle aldıkları potasyum minerali tüm bireylerde yetersiz, ayrıca E vitamini, pantotenik asit, kalsiyum ve demirin kadınlarda yetersiz olduğu saptanmıştır. BDÖ puan ortalaması erkeklerde 15.2±8.21, kadınlarda ise 16.8±7.30 olduğu saptanmıştır. Kadınlarda, minimal depresyon aralığında olan bireylerin BKİ ortalaması 41.0±7.38 kg/m2, hafif depresyon aralığında olan bireylerin BKİ ortalaması 39.9±4.16 kg/m2, orta depresyonu olanların BKİ ortalaması 42.9±7.27 kg/m2 ve şiddetli depresyon aralığında olan bireylerin BKİ ortalaması 46.7±1.35 kg/m2 olarak saptanmıştır ve kadınlarda depresyon şiddeti ile BKİ arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlıdır. Yeme bağımlılığı olan bireylerin bel çevresi ortalaması (129.8±14.20 cm), yeme bağımlılığı olmayan bireylerin ortalamasından (126.4±16.20 cm) istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bireylerin BKİ değerleri ile karbonhidrat alım değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde, protein yüzde değerleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı negatif yönde zayıf bir ilişki belirlenmiştir. Sonuç olarak, obezitenin önlenmesine katkı sağlayabilmek için yeme bağımlılığı, depresyon ve beslenme durumlarının daha fazla incelenmesi ve bu konularla ilgili daha fazla çalışma yapılması gerekmektedir.
Alanya'da kamu hastanesinde çalışan sağlık profesyonellerinin sağlık turizmine ilişkin bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi
Bu çalışma Antalya ili Alanya ilçesinde bir kamu hastanesinde çalışan sağlık profesyonellerinin sağlık turizmine yönelik bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın bu bölümünde elde edilen bulguların yorumlanması ve konuya ilişkin diğer çalışmalarla kıyaslanması sağlanmıştır. Araştırmanın evrenini, araştırmanın yapıldığı hastanede çalışan 1500 sağlık profesyoneli oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini %5 anlamlılık düzeyinde, %5 örneklem hatası ile yapılan örneklem hesabı ile belirlenen 306 kişi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından oluşturulan tanıtıcı bilgiler formu ve Sağlık Turizminin Gelişimine Karşı Halkın Tutum Ölçeği ile toplanmıştır. İstatistiksel analizlerde bireylerin tanıtıcı özelliklerin analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, minimum - maksimum değerleri kullanılmıştır. Katılımcıların tanımlayıcı özelliklerine göre ölçek düzeylerindeki farklılaşmaların incelenmesinde bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi (Anova) ve post hoc (Tukey, LSD) analizlerinden faydalanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin %44,4'ü (136),30 ve altı yaş grubunda, %52,9'u (162) kadın, %50,7'si (155) bekar, %95,4'ü (144) çekirdek aile yapısına sahiptir. Araştırmaya katılanların %69,0'ının Alanya'da yaşayanların sağlık turizmi bilgisine sahip olmadıklarını düşündükleri, %36,6'sının sağlık profesyonellerinin de sağlık turizmi bilgisine sahip olmadıklarını düşündükleri saptanmıştır. Sağlık profesyonellerinin "Sağlık Turizminin Gelişimine Karşı Halkın Tutum Ölçeği" puanları incelendiğinde ise ölçek toplam puan ortalamasının 81,59±12,30, "ülkeye katkı" ortalaması 37,63±4,62, "hizmet adaleti" ortalaması 24,29±5,66, "kaliteli hizmet alma" ortalaması 19,670±4,243 olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda sağlık profesyonellerinin sağlık turizmine yönelik bilgi sahibi oldukları ancak istendik düzeyde olmadığı saptanırken, sağlık turizminin gelişimine yönelik puanlarının yüksek olduğu ancak yetersiz olduğu saptanmıştır. Bu araştırmadan yola çıkarak turizm bölgesinde çalışan sağlık profesyonellerine yönelik bilgilendirmelerin kurumlar bünyesinde verilecek olan hizmet içi eğitimler kapsamında sunulması önerilmektedir.
Yeni Tiyazol türevleri ve biyolojik etkilerinin araştırılması
In this thesis, it was aimed to design and synthesize a total of 12 compounds (5a-5l) containing the thiazole ring, which is a potential structure that can be used in the treatment of neurodegenerative disorders such as Alzheimer's and Parkinson's diseases. N-[4-(4-Acetamidophenyl)thiazol-2-yl)-]2-((heteroaryl)thio)propanamide (5a-5l) derivative compounds were analyzed using various techniques such as IR, NMR, and HRMS, and their physical properties were determined. The synthesized compounds were then tested for their potential inhibitory activity on acetylcholinesterase (AChE), butyrylcholinesterase (BChE) and monoamine oxidase (MAO-A and MAO-B) enzymes. The compounds showed remarkable activity as AChE inhibitors, of which compounds 5d, 5e and 5j exhibited the highest AChE inhibitory activity. However, the inhibitory activities of the compounds against both the BChE and the MAOs were weak. The three most effective compounds, the way they bind to protein sites, the bonds they make, and the effects of time-environmental variables on these interactions were investigated by molecular docking and dynamic simulation docking analyses. This study highlights that thiazole compounds are a good framework for the treatment of neurodegenerative disorders in drug development studies.
Relationship between pain, proprioception and kinesiophobia in acute and chronic non-specific neck pain participants
In this study, kinesiophobia, proprioception, pain, and quality of life were evaluated in patients with non-specific acute and chronic neck pain. 52 patients, 26 with acute (mean age: 35.08±10.877) and 26 with chronic (mean age: 35.58±10.238) non-specific neck pain, who applied to Yeditepe University Hospital in Istanbul participated in this study. Joint range of motion and joint position sense were measured using the Goniometer-Pro (G-Pro), an iPhone application. Endurance was measured with the deep flexor muscle endurance test. The Neck Disability Index (BDI), the Tampa Kinesiophobia Scale (TKS), the Visual Analog Scale (VAS), and the International Physical Activity Questionnaire were used to determine the intensity of the pain, the fear of movement, the level of disability, and the level of physical activity (IPAQ). The study's data were statistically analyzed using the SPSS 20.0 program. Individuals with acute and chronic neck pain showed no significant difference in their sense of joint position or fear of movement. Deep neck flexor muscle endurance was found to be higher in those with chronic neck pain than in people with acute neck pain (p<0.05). The degree of neck disability in both groups, as well as the fear of movement, were found to be significantly correlated. In neither group was there a correlation between sense of joint position and fear of movement. In those with chronic neck pain, there was a significant correlation between the intensity (VAS rest and VAS night) and fear of movement (p<0.01), but not in people with acute neck pain. Joint position sense and pain intensity did not significantly correlate in either group. In conclusion, it was found that there was a significant relationship between fear of movement and intensity of pain and neck disability in people with chronic neck pain, despite the fact that there was no correlation between fear of movement and sense of joint position in individuals with acute and chronic neck pain. Studies on individuals who suffer from non-specific acute and chronic neck pain have been reported to be limited, and additional research is required in this area. Key words: Acute Neck Pain, Chronic Neck Pain, Proprioception, Kinesiophobia
Comparison of the effects of physical activity and virtual reality training on physical function, cognition and quality of life in patients with schizophrenia
This thesis aims to compare the effects of Physical Activity (PA) and Virtual Reality (VR) training on physical function, cognition, and quality of life in patients with schizophrenia (PwS). The study was conducted over 12 Weeks and included three groups: a VR group (n=15), a PA group (n=12), and a Control group. The primary outcome measures focused on physical function, cognition, and quality of life using the SF-36 questionnaire. The results revealed significant differences in several areas. The PA group experienced a significant decrease in sedentary time compared to their baseline measurements (p<0.05) and exhibited a significant increase in exercise time compared to their baseline measurements (p<0.05). The VR intervention had a positive impact on the physical health of the participants, as indicated by improved Physical Component Summary (PCS) scores (p<0.05). Furthermore, the VR group showed statistically higher average post-test right-hand dynamometer scores than pre-test scores (p<0.05). Both the VR and PA groups showed statistically higher mean Sit-to-Stand (SST) measurements in the post-test compared to the other groups (p<0.05). In addition, in the VR and PA groups, the Timed Up and Go (TUG) averages obtained in the post-test were statistically lower than the pre-test time (p<0.05). Moreover, in the VR and Control groups, the 6-Minute Walk Test (6MWT) Rounds mean was statistically higher than the pre-test time (p<0.05). Within the PA group, the average Calgary Depression Scale for Schizophrenia (CDSS) scores significantly decreased after 12 weeks (p<0.05). Additionally, in the PA group, the average Mini-Mental State Examination (MMSE) score in the post-test was statistically higher than in the pre-test (p<0.05). These findings suggest that both PA and VR interventions have beneficial effects on physical function, cognition, and quality of life in PwS. Specifically, the PA intervention reduced sedentary behavior and increased exercise time (p<0.05), while the VR intervention positively impacted physical health (p<0.05). The results highlight the importance of incorporating PA and VR interventions to enhance the well-being of individuals with schizophrenia. Further research and implementation of these interventions could contribute to improving the overall care and management of PwS. Keywords: schizophrenia, Nintendo Wii Fit, interactive gaming, physical engagement, immersion, balance, Quality of Life, therapeutic intervention.
Afrika Çad N'djamena Al-Nahda hastanesi'nde görev yapan sağlık yöneticilerinin liderlik davranışları ve kriz yönetimi üzerine bir araştırma.
Bu çalışma Afrika ÇCad N'djamena Al-Nahda Hastanesi'nde gőrev yapan sağlık yöneticilerinin liderlik davranışlarını ve kriz yönetimini değerlendirmek amacıyla planlanmıștır. Kesitsel ve tanımlayicı tipte olan çalışmanın evrenini Ocak-Mart 2025 tarihlerinde Afrika Çad N'djamena Al-Nahda Hastanesi 'nde görev yapan sağlık yöneticileri (n=200 kişi) oluşturmuştur. Herhangi bir örneklem yöntemi seçilmeden evrenin tamamına ulaşılmas planlanmıș ve izinliler dișinda 167 sağlık yöneticisi ile araștrma tamamlanmıştır. Araştırmanın verileri; araștırmacılar tarafindan literatür incelenerek olușturulan sağlık yöneticilerinin sosyodemografik özelliklerini, çalıșma ortamını, çalışma şekillerini, liderlik davranışlarını, iş stresi ve kriz yönetimi düzeylerini değerlendirmeye yönelik sorular sorular ile Liderlik Davranışları Olçeği ve Kriz Yönetimi Olçeğinden olușan anket yaklașık 20 dakika süre içinde uygulanmıstr. Verilerin analizinde frekans, ortalama, standart sapma, t testi, Mann Whitney U testi, ANOVA, Kruskal Wallisve korelasyon ve regresyon testleri kullanılmıştır. Tüm testlerde istatistiksel önem düzeyi 0.05 olarak alımıștır. 40 yaș ve üzeri, kadın, lisansüstü mezun, $ yildan daha fazla sūre yöneticilik yapan sağlıik yöneticilerinin destekleyici liderlik boyutu daha yüksek bulunmuştur. Mesleki deneyimi 5 yldan fazla olan sağhık yöneticilerinin kriz yönetimi uygulamaları daha yüksek saptanmıștır. Her iki ölçek arasındaki ilişki incelendiğinde; liderlik davranışları ölçeği araçsal liderlik alt boyutu ile kriz yönetimi ölçeği kriz sırası alt boyutu puanları arasinda zayıf düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki, bașarı yönelimli liderlik davranıșları ölçeği ile kriz yönetimi ölçeği kriz öncesi alt boyutu puanları arasında zayif důzeyde pozitif yönde anlamlı bir lişk bulunmuștur. Basit doğrusal regresyon analizinin sonuçlarina göre kriz yÖnetimini etkileyen tek liderlik davranıșı araçsal liderlik olarak saptanmıştır. Bu çalışmada Afrika Çad N'djamena Al-Nahda Hastanesi 'nde görev yapan sağlık yöneticilerinin liderlik davranışları ve kriz yönetimi uygulamaları yüksek düzeyde bulunmuştur.
Sportif faaliyetlerde görev alan afet profesyonellerinin iş stresi, iletişim becerisi ve empati düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Amaç: Bu çalışma, sportif faaliyetlerde görev alan afet profesyonellerinin iş stresleri, iletişim becerileri ve empati düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesini amaçlamıştır. Yöntem: Çalışmaya 199'u erkek 23'ü kadın olmak üzere toplam 222 arama gönüllü kurtarma personeli dâhil edilmiştir. Katılımcıların demografik durumlarını saptamak için frekans analizi, yaş, cinsiyet, medeni durum ve eğitim durumu değişkenlerine göre iş streslerinin iletişim becerilerinin ve empati düzeylerinin karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem T-Testi uygulanmış olup; yaş değişkenine göre karşılaştırılmasında Tek Yönlü ANOVA analizi; farkın hangi gruplardan kaynaklandığını bulmak için de Tukey Testi uygulanmış aynı zamanda değişkenler arasında ki ilişkinin tespit edilesi için Pearson Korelasyon Testi uygulanmış ve anlamlılık düzeyi (p<0.05) alınmıştır. Bulgular: Katılımcıların iş stresleri, iletişim becerileri ve empati düzeyleri medeni durum göre incelendiğinde benmerkezci eğilim alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanılmıştır. Katılımcıların iş stresleri, iletişim becerileri ve empati düzeyleri eğitim durumlarına göre incelendiğinde stres ve iletişim becerileri alt boyutları toplam puanında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Katılımcıların cinsiyet ve yaş durumlarına göre iş stresleri, iletişim becerileri ve empati düzeyleri incelendiğinde ise istatistiksel olarak anlamlı farklılığa rastlanılmamıştır, stres ile empati düzeyleri arasında anlamlı ilişki yokken, iletişim becerileri ile stres arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışmada bekar katılımcıların evli katılımcılara göre daha ben merkeziyetçi oldukları aynı zamanda katılımcıların eğitim durumlarına göre stres toplam puanlarının üniversite olan katılımcıların lehine anlamlı fark olduğu, iletişim toplam puanlarında ise lise mezunu katılımcıların üniversite mezunu katılımcılara göre anlamlı düzeyde daha fazla ortalamaya sahip oldukları görülmüştür. Sonuç olarak; sportif faaliyetlerde görev alan arama ve kurtarma personellerinin stresle başa çıkmaları, iletişim becerilerini etkin kullanmaları ve empati düzeylerinin yüksek olması başarıya ulaşmada kritik rol oynayabileceği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Arama Kurtarma, Empati Düzeyi, İletişim Becerisi, İş Stresi
Kilolu bireylerde aralıklı oruç diyeti ile akdeniz diyetinin etkinliğinin karşılaştırılması
Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye'de de kontrolsüz beslenme ve obezite görülme sıklığı artmaktadır. Obezite, insan yaşamında çok ciddi olumsuz etkilere sahip olan, kronik tıbbi bir hastalıktır. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından kontrollü bir şekilde önlem alınması ve obezitenin önüne geçilmesi öngörülmektedir. Bu sebeple, obez kişilerin beslenme alışkanlıklarının ciddi ve doğru bir şekilde düzenlenmesi ve beslenme tercihlerinin değiştirilmesi oldukça önemlidir. Çalışanın amacı 'Kilolu Bireylerde Aralıklı Oruç Diyeti İle Akdeniz Diyetinin Ağırlık Kaybı Üzerine Etkisi'ni araştırmaktır. Bu doğrultuda kilolu 50 yetişkin kişiye 8 hafta boyunca Aralıklı Oruç Diyeti ve Akdeniz Diyeti uygulanmıştır. Çalışmaya katılanların %52'sini erkekler (n:26), %48'ini (n:24) kadınlar oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan aralıklı oruç diyeti grubunda olan kişilerin "Vücut Ağırlığı (kg)", BKİ değerleri ve Bel/Kalça oranları başlangıç – 1. ay – 2. ay ölçüm değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu bulunmuştur. (p<0,001) Araştırmaya katılan Akdeniz Diyeti grubunda olan kişilerin "Vücut Ağırlığı (kg)",BKİ değerleri ve Bel/Kalça oranları başlangıç – 1. ay – 2. ay ölçüm değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu bulunmuştur. (p<0,001) Elde edilen veriler doğrultusunda Aralıklı Oruç ve Akdeniz Diyeti' nin ağırlık kaybı, BKİ ve Bel/Kalça oranlarının değişiminde etkili olduğu saptanmıştır.
Gebelerin demir minerali tüketiminin saptanması
Gebelikte sağlıklı beslenme; fetüsün gelişimini tamamlaması, sağlıklı bir gebelik süreci, doğum ve başarılı bir laktasyon dönemi geçirme olasılığını arttırmaktadır. Gebelikte besin ögeleri gereksiniminde artış meydana gelmektedir. Demir mineralinin gereksinimi de gebelikte artmaktadır. RDA'ya göre gebelik sırasında demir gereksinimi günlük 27 mg'dır. Bu çalışmanın amacı, gebelerin demir minerali tüketimini, beslenme alışkanlıklarını ve besin tüketimlerini saptamaktır. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'nda 14. gebelik haftasının üstündeki 48 gebe ile yapılmıştır. Katılımcıların yaşları ortalama 30,75±5,66'dır. Gebelik öncesi ağırlıkları ortalama 64,33±14,05; şimdiki ağırlıkları ortalama 72,54±12,86, gebelik haftası ortalama 29,39±6,66; gebelikteki BKİ ortalama 27,70±4,73; boyları ise ortalama 161,08±5,56 cm'dir. Katılımcıların enerji alımları referans değer ile karşılaştırıldığında ortalama aldıkları enerjinin referans değeri %40,035 oranında karşıladığı bulunmuştur. Ortalama karbonhidrat tüketimi bakımından ise referans değeri %93,995 oranında karşıladığı, ortalama yağ tüketimi bakımından almaları gereken referans değeri %128,25 oranında karşıladığı, ortalama protein tüketimi bakımından referans değeri %72,59 oranında karşıladığı bulunmuştur. Katılımcıların ortalama demir tüketimleri 14,74 mg olarak bulunmuştur ve referans değerin %54,59'unu karşılamaktadır. Gebelerin günlük kalsiyum ihtiyacı en az 1000 mg olarak belirlenmiş olup bu çalışmadaki gebelerin günlük kalsiyum alımı ortalama 498,87 olarak bulunmuştur. Bu değer referans değerin %49,89'unu karşılamaktadır. Katılımcıların ortalama C vitamini tüketimi 57,26 mg olarak bulunmuştur. Bu değer referans değer olan 85 mg'ın %67,36'sını karşılamaktadır. Sonuç olarak; gebelerin yetersiz beslenmekte olduğu, buna karşın beyanlarında yanlışlık olabileceği düşünülmektedir. Gebelerle yapılan çalışmalarda her trimesterden ayrı olacak şekilde daha detaylı besin tüketim kaydı alınmalıdır. Anahtar Kelimeler: Gebelik,beslenme ,demir minerali, demir minerali tüketimi