3
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
İntraserebroventriküler MOTS-c infüzyonunun hipotalamus-hipofiz-tiroid aksı ve enerji kullanımı üzerindeki etkileri
Amaç: MOTS-c 2015 yılında keşfedilmiş, 16 aminoasitli peptit yapılı bir hormondur. Yapılan çalışmalarla MOTS-c'nin obezite ve insülin direncini azalttığı ve hücre metabolizması arttırdığı rapor edilmiştir. Bu çalışma sıçanlara icv MOTS-c infüzyonunun HHT aksı ve enerji kullanımı üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: 40 adet Wistar-Albino cinsi erkek sıçan 4 gruba ayrıldı (n=10). Kontrol grubu dışındaki sıçanların, lateral ventrikülerine 14 gün süresince 5µl/saat (Sham grubuna yBOS, uygulama gruplarına 10 ve 100 µM MOTS-c) infüzyon gerçekleştirildi. Deney süresince sıçanların günlük vücut ağırlığı ve yem tüketimi ölçüldü. Deney sonunda sıçanlar dekapite edilerek hipotalamus, kas, kan ile beyaz ve kahverengi yağ doku örnekleri toplandı. Hipotalamus dokusunda TRH, beyaz ve kahverengi yağ dokuda UCP1, kas (biceps) dokuda ise UCP3 mRNA seviyesi RT-PZR yöntemi ile belirlendi. Western blot analiz yöntemi ile de beyaz ve kahverengi yağ dokuda UCP1, kas dokuda ise UCP3 protein düzeyi belirlendi. Alınan kan örneklerinden ELISA yöntemi kullanılarak serum TSH, T3 ve T4 hormon seviyeleri belirlendi. Bulgular: MOTS-c infüzyonunun sıçanlarda yem tüketimini arttırdığı (p<0.05) vücut ağırlığında ise değişikliğe neden olmadığı belirlendi. MOTS-c infüzyonu sıçanların TRH mRNA düzeyinde değişikliğe neden olmazken, serum TSH, T3 ve T4 hormon seviyesini azalttığı görüldü (p<0.05). Öte yandan MOTS-c'nin sıçanların beyaz ve kahverengi yağ dokularında UCP1, kas dokusunda ise UCP3 mRNA ve protein düzeyini arttırdığı tespit edildi (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları MOTS-c'nin HHT aksında görev alan dokular ile kas ve yağ dokusunda (beyaz ve kahverengi) fizyolojik roller üstlendiğini göstermektedir. Özellikle HHT aksında baskılayıcı tarzda ortaya çıkan etki ile periferal enerji kullanımındaki aktive edici etkilerini hangi fizyolojik yolaklar üzerinden gösterdiği halen gizemini korumaktadır. Anahtar Kelimeler: MOTS-c, TRH, TSH, T3, T4, UCP1, UCP3
Tonik kas aktivitesinin EEG signaline karışımı
Electroencephalography (EEG) is an important tool for the measurement and monitoring the brain's electrical activity. EEG signal is recorded with electrodes placed on the scalp. However, the electrical activity of muscles can interfere with the electroencephalogram (EEG) signal considering the anatomical locations of facial or masticatory muscles surrounding the skull. Temporalis muscle (m. temporalis) holds the mandible in physiological rest position and it covers a large area under the EEG electrodes. In this study, we evaluated the possible interference of the resting activity of the temporalis muscle on the EEG under conventional EEG recording conditions. In 9 healthy adults EEG activity from 19 scalp locations and single motor unit (SMU) activity from anterior temporalis muscle were recorded in three relaxed conditions; eyes open, eyes closed, jaw dropped. For the analysis of the data, EEG signal was spike triggered averaged (STA) for different EEG electrode locations. Action potentials of SMUs were used as triggers for the STA procedure. Resting temporalis SMU activity generated prominent Macro-EMEG (electro-myo-encephalogram) potentials with different amplitudes, reaching maxima in the proximity of the recorded SMU. Interference was also notable at the scalp sites that are relatively far from the recorded SMU and even at the contralateral locations. The head and neck are surrounded by muscles with a great number of SMUs. Therefore, EEG is highly susceptible to muscle activity artifacts even under rest conditions. This study emphasizes the need for efficient artifact evaluation methods which can handle muscle interferences.
Eritrosit deformabilitesinde kayma gerilimi sonucu oluşan hasarın belirlenmesi
Mechanical damage or hemolysis in some cases, followed by exposure to high shear stress (≥100 Pa) was recorded in the previous studies. On the contrary, applying shear stress at physiological levels (5-20 Pa, 300 sec) was recently proved to improve erythrocyte deformability. This study aimed to analyze the erythrocyte deformability under shear stress exposure and to determine a breakpoint between improving and impairing erythrocyte deformability (i.e. Subhemolytic threshold). Our second goal was to examine the influence of frequency of intermittent shear stress exposure on subhemolytic threshold. Thirdly, two models of damage were involved in this study to observe how the subhemolytic threshold shifted when erythrocyte deformability was manipulated externally.