Geri bildirim
Bu konu başlığı altında 116 tez
The relationship between self-efficacy with positive and negative feedback among salespeople
This thesis studies the relationship between self-efficacy perception and positive and negative feedback among salespeople. Although self-efficacy is especially known for its motivating effect on people, it also affects people's behavior and attitudes. Like self-efficacy, feedback has a crucial effect on shaping salespeople's behaviors. Because of this similarity in their nature, their relations with each other were investigated. This research also revealed the effect of the feedback sign and acceptance of negative feedback for salespeople. The sample of the study consisted of 175 salespeople who were working in large-sized enterprises operating in different sectors in Turkey. In this research, selfefficacy scale which is adapted by Sujan, Weitz & Kumar (1994) was used for measuring self-efficacy of salespeople. Positive and negative feedback from salespeople were measured by using the scale which is also adapted by Sujan, Weitz & Kumar (1994). For feedback acceptance, "Feedback Acceptance Scale" (Tonidandel, Quinones & Adams, 2002) was used. This study demonstrated that there is a positive significant relationship between self-efficacy and positive / negative feedback, and no significant relationship was found between self-efficacy and negative feedback acceptance. The possible reasons for the absence of that relationship were discussed in conclusion.
Oral corrective feedback & repair techniques in dyadic online EFL young learner speaking lessons
Corrective feedback has been at the centre of many SLA studies due to the desire to reveal its impact in creating opportunities for learning. Many of those studies have been mostly delimited to the experimental settings to compare different types of oral corrective feedback, primarily their effectiveness for learning grammatical structures. However, very few studies examined video-mediated or natural interactions to understand oral trajectories of feedback and its impact on young learners. With this in mind, this study explored what kinds of oral corrective feedback practitioners enacted on meaning and form in an informal video-mediated young learners EFL interaction setting and how/if these actions led to learner repairs. Aligning with this purpose, this study, in the first place, analysed the frequencies of corrective feedback through coding based on Lyster & Ranta's (1997) model and repairs with respect to error distribution (syntactic, morphological, phonological, semantic). In the follow-up analysis, the researcher traced the details of correction sequences longitudinally across ten different one-to-one sessions of learners through discourse analysis. Nearly 20 hours of data coming from EFL-speaking lessons of 10 young learners inform us that teachers' preferences in online settings mainly rely on recasts with relatively fewer use of elicitations followed by explicit feedback and other CF moves. However, elicitation and sporadically used double corrective moves proportionally led to more repairs of learners than the most preferred CF, recasts. Nonetheless, some errors repaired by learners were repeated in future sessions, unveiling that the impact of correction and repair may not be long-lasting.
The effects of different corrective feedback methods on improving writing skills of teenage EFL students
This study aims to investigate the effects of different corrective feedback methods on improving writing skills of teenage EFL students, and it adopted a mixed method research design. 45 teenage low level (A1-A2) 11th graders, selected through convenient sampling, participated in this study. In the process, the participants were provided with written corrective feedbacks based on google translate, self-revision, teacher indirect feedback. The data were collected through picture story focused texts produced by the participants, a Likert type questionnaire, an interview form, and teacher observation logs. The obtained quantitative data were analyzed using Pearson Chi-Square, Fisher's Exact Test and Continuity Correction Tests, One Way ANOVA analysis, LSD post hoc tests, the Paired Sample T Test. The qualitative data were analyzed via a thematic analysis. The results obtained from all data collection tools were triangulated and revealed that SR method is not effective in developing writing skills of the target group whereas indirect teacher feedback method is a trusted and possibly an effective method, and GT can be an effective method with correct implementations.
Rezonans ses ediniminde klinisyen geri bildirim özelliklerinin etkisinin incelenmesi
Klinik araştırmalar, motor öğrenme ilkelerini ses terapisine uyarlamayı hedefleyerek, davranış değişikliklerinin ve beceri ediniminin altında yatan bireysel farklılıkları incelemektedir. Ses terapisi alanında motor öğrenme ilkeleri için, klinisyen geri bildiriminin özelliklerine ilişkin 'uygulama' aşamasında birçok çalışma mevcut iken; 'uygulama öncesi' aşamada sınırlı sayıdadır. Yapılan bu tez çalışmasında, uygulama öncesi aşaması bileşenlerinden; motivasyon, sözel bilgilendirme ve model olma sabit tutularak; geri bildirim özellikleri değişen, katılımcıları 18-35 yaş arası sağlıklı sese sahip kadınların oluşturduğu, 6 ayrı gruba (n=90), 2 Dil ve Konuşma Terapisti tarafından rezonans ses eğitimi verilmiştir. Bu 6 grup; geri bildirim almayan, sonuç geri bildirimi alan ve performans geri bildirimi alan (4 alt grup) gruplardan oluşmaktadır. Eğitim öncesinde ve sonrasında işitsel-algısal ve akustik değerlendirmeler yapılmıştır. İşitsel-algısal değerlendirme, alanda deneyimli 3 uzman tarafından rezonans sesin kalitesinin derecelendirilmesi şeklinde yapılmış olup, katılımcı grupları karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<.05). Çoklu karşılaştırma analizi sonuçlarına göre, Bonferroni düzeltmesi sonrası geri bildirim almayan grup ile kinestetik + görsel + işitsel geri bildirim grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur (p<.05). Akustik değerlendirme analizi bulgularına göre ise şiddet ve Kepstral Tepe Noktası arasında gruplar arasında anlamlı farklılık elde edilmemekle birlikte geri bildirim verilen gruplarda seans sonundaki tekrarlarda artış tespit edilmiştir. Çalışma bulguları, rezonans sesin ediniminde uygulama öncesi aşamada farklı duyusal modalitelerin kullanılarak geri bildirimin verilmesinin ve sonuç geri bildiriminin kullanılmasının faydalı olduğunu işaret etmektedir.
Yönetici hemşirelerin kişisel açılım ve geri bildirim düzeylerinin empatik eğilim ve kişilerarası problem çözme becerileriyle ilişkisi
Bu araştırma; yönetici hemşirelerde kişisel açılım ve geri bildirim düzeylerinin empatik eğilim ve kişilerarası problem çözme becerileriyle ilişkisini incelemek amacıyla tarama modelinde, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı bir araştırma olarak gerçekleştirildi. Araştırma; Eylül 2015-Kasım 2016 tarihleri arasında İstanbul ili içinde bulunan devlet üniversitelerinin hastanelerinde çalışan yönetici hemşirelerle gerçekleştirildi. Veriler, araştırmacı tarafından yönetici hemşirelerin kendilerini tanıtan, sosyodemografik özelliklerini içeren Yönetici Hemşirelerin Tanıtıcı Özellikler Bilgi Formu, Johari Penceresi Testi, Empatik Eğilim Ölçeği (EEÖ), Kişilerarası Problem Çözme Envanteri(KPÇE) ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel metotlar (ortalama, standart sapma, frekans), Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi, Mann Whitney U post hoc testi, Spearman Rho Korelasyon Analizi kullanıldı. Anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi. Araştırmaya katılan hemşirelerin meslekte çalışma sürelerinin 3,5 ile 40 yıl arasında değişmekte olup, yönetici olarak çalışma sürelerinin ortalaması 9,41±7,96 olarak saptandı. Yönetici hemşire ön lisans mezunlarının probleme olumsuz yaklaşma durumlarının, lisans mezunlarına göre anlamlı şekilde yüksek olduğu görüldü. Haftalık 40 saat ve üzerinde çalışan hemşirelerin kendine güvensizlik durumunun, haftalık 40 saat çalışanlardan daha yüksek olduğu saptandı. Kendi isteğiyle yönetici pozisyonuna atanan hemşirelerin empatik eğiliminin, görevlendirme ile atananlardan daha yüksek olduğu bulundu. Yönetici hemşirelerin kişisel açılım düzeylerinin, probleme olumsuz yaklaşma ve kendine güvensizlik ile empatik eğilim arasında negatif yönde %20,8 ve %24,7 düzeylerinde anlamlı ilişki olduğu belirlendi. Yönetici hemşirelerin geri bildirim düzeylerinin, yapıcı problem çözme ve ısrarcı sebatkar yaklaşım ile empatik eğilim arasında pozitif yönde %22,3 ve %23,3 anlamlı bir ilişkisi olduğu saptandı. Araştırma sonucunda, yönetici hemşirelerin kişisel ve geri bildirim düzeylerinin düşük, empatik eğilimlerinin orta düzeyde, problem çözme konusunda ise başarılı, karşılaşılan güçlüklerle baş edebilme seviyesi yüksek, kendine güvenen bireyler olduğu saptandı. Anahtar kelimeler: Kişisel açılım, empati, problem çözme, johari
The barriers to language learners' engagement with teachers' written feedback
This current qualitative research study aimed to find out students' views about feedback, the barriers to their engagement with teachers' written feedback and the suggestions to overcome them. A basic qualitative research design was adopted to address the study questions. Twelve students from different levels studying at a private university in Ankara, Türkiye, participated in the data collection process based on purposive sampling. The data was collected through semi-structured interviews and recorded in audio format. Afterwards, it was transcribed and analyzed using MAXQDA 2020. An inductive content analysis was used to develop codes and themes that would address the research questions. The results showed that learners have different views about feedback regarding effective feedback, the barriers to feedback and suggestions such as detailed and clear feedback to overcome them. This study presents recommendations for future research on feedback literacy. Keywords: feedback, feedback literacy, qualitative research, EFL
Vibrotaktil geri bildirim: Giyilebilir sensörlerin denge üzerine etkisi
Giriş ve Amaç: Bilateral Vestibüler Hipofonsiyon (BVH), her iki iç kulakta tam bir vestibüler fonksiyon kaybıdır. BVH'li bireyler, özellikle karanlıkta veya düz olmayan yüzeylerde yürürken dengeyi korumakta zorluk yaşamaktadır. Bu durum düşme riskinde artış, görsel bulanıklık, baş dönmesi, dengesizlik ve genel fiziksel durumda bozukluğa neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı denge kemerinin günlük yaşam aktiviteleri (GYA) ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini incelemekdir. Yöntem: Çalışmaya Barany kriterlerine göre Bilateral Vestibülopati tanılı 18-65 yaş arası 22 birey dâhil edildi. Çalışmaya katılmadan önce vestibüler sistem değerlendirilmesinde yüksek hızlı video-okülografi (Vhit 1085 ICS Impulse için kullanılan prototip) kullanılarak test yapıldı. Çalışmaya katılan bireylerde vertigo, dizziness şiddetini ve sıklığını değerlendirmek için Vizüel Analog Skalası (VAS),SF-36 Yaşam Kalitesi Anketi (SF-36), vestibüler sistem hastalıklarındaki emosyonel, fiziksel ve fonksiyonel sonuçlar için Baş Dönmesi Engellilik Envanteri, statik denge ve postüral stabilite için Hur Smart Balance Statik Denge cihazı kullanılarak, bireyler çalışma öncesi ve sonrası değerlendirildi. Hur Statik Smart Balance cihazı ile yapılan değerlendirmede olguların statik denge puanı, propriosepsiyon puanı, görsel puanı, vestibüler puanı, stabilite limiti (LOS) sonuçları incelendi. Denge kemerinin nasıl kullanıldığına dair bireylere kısa bilgi verildi. Denge kemeri, kullanıcının eğildiği yönü algılayarak vücut pozisyonunu uyararak titreşimli geribildirim sağladı. Denge kemerini bireyler 4 hafta boyunca günlük yaşam aktivitelerinde (otururken, ayaktayken, hareket halindeyken) ve vestibüler rehabilitasyon sırasında kullanıldı. Vestibüler Rehabilitasyon programı, 4 hafta süresince haftada 2 gün toplamda 8 seans denge kemeriyle tamamlandı. Denge kemeri kullanımı sonrası, objektif ve subjektif denge puanları denge kemeri kullanımı öncesi sonuçları ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 48,59±9y, toplam 22 birey alındı. Cinsiyet dağılımları 15'i (%68,2) kadın, 7'si (%31,8) erkek şeklindeydi. Denge kemeri kullanımı sonrasında denge puanlarının karşılaştırmasına baktığımızda; prorpiosepsiyon puanlarında (p=0,040*), görsel puanlarında (p=0,014*), vestibüler puanlarında (p=0,002**) istatiksel olarak anlamlı artış olduğu gözlenirken, yalnızca statik denge puanında istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0.05). Denge kemeri kullanımı sonrasında LOS skorlarının karşılaştırılmasına baktığımızda; LOS arka test skorunda (p=0,001**), LOS sol test skorunda (p=0,001**) istatiksel olarak anlamlı bir artış olduğu gözlenirken, LOS ön test skoru ve LOS sağ test skorunda istatiksel olarak anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0.05). Denge kemeri kullanımı sonrasında VAS vertigo frekansı (p=0,001**), VAS vertigo şiddeti (p=0,001**), baş dönmesi frekansı (p=0,001**), baş dönmesi şiddeti (p=0,001**) skorlarında istatistiksel olarak anlamlı azalma olduğu gözlendi. SF-36 (p=0,001**). Baş Dönmesi Engellilik Envanteri skorlarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalış olduğu gözlendi (p=0,001**). (**p<0.01 için karşılaştıma anlamlıdır. *p<0.05 için karşılaştırma anlamlıdır) Sonuç ve Öneriler: Denge kemerinin, somatosensoriyel girdiyi arttırıp vibrotaktil geri bildirim ile vestibüler rehabilitasyona katkı sağladığı ve yaşam kalitesini arttırdığı dikkati çekti. Çalışmamızın sonucunda denge kemeri kullanan Bilateral Vestibülopatili bireylerde, denge puanlarında anlamlı farklılıklar oldu. Bilateral Vestibülopatili kişiler denge kemeri kullanarak, başkalarına veya yürüme yardımcılarına ihtiyaç duymadan serbestçe hareket ettiği gözlendi. BVH'li bireylerde denge kemerinin vücut pozisyonu ve dengesi hakkında dokunsal geri bildirim sağlayarak bağımsızlığı yeniden kazanmaya yol açtığı, aktif ve sosyal bir yaşam tarzı sürdürülmesi sağladığı görüldü. Bilateral Vestibülopatili bireylerin fiziksel aktivite düzeyini arttıracak yaklaşımlara yer verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Video dönüt uygulamasının algılanan dönüt kalitesi, dönüt kullanım düzeyi ve motivasyona etkisi
Bu çalışmanın amacı video dönüt uygulamasının öğrencilerin algıladıkları dönüt kalitesi, dönüt kullanım düzeyi ve derse karşı motivasyonlarına etkisinin incelenmesidir. Çalışma 2019/2020 öğretim yılı bahar döneminde bir devlet üniversitesinin Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü'nde öğrenim gören 43 lisans öğrencisi ile "Bilişim Etiği ve Güvenliği" dersi kapsamında 10 hafta boyunca uzaktan eğitim biçiminde yürütülmüştür. Karma araştırma yöntemlerinden yakınsak paralel desene göre gerçekleştirilen çalışmanın ilk 6 haftasında video grubundaki öğrenciler haftalık ödevlere video tabanlı dönüt, metin grubundaki öğrenciler ise metin tabanlı dönüt almışlardır. Her bir haftalık ödevden sonra öğrencilere "Biçimlendirici Geri Bildirim Algı Ölçeği" uygulanmıştır. Öğrencilerin dönüt kullanım düzeyleri ise araştırmacı tarafından geliştirilen bir form ile belirlenmiştir. 6. haftanın sonunda öğrencilerin motivasyon düzeylerini belirlemek için "Motivasyon Ölçeği" uygulanmıştır. Çalışmanın 6-8 haftaları arasında tüm öğrencilerin video ve metin dönütleri deneyimleyebilmesi için video ve metin grupları yer değiştirilmiş ve bu kapsamda iki adet haftalık ödev daha verilerek sürece devam edilmiştir. Bunun ardından ise gönüllü öğrencilerden video dönüt uygulaması hakkında görüşler toplanmıştır. Çalışmanın nicel bulgularına göre video dönüt uygulamasının dönüt kullanım düzeyi ve algılanan dönüt kalitesi değişkeninin teşvik etme alt boyutu üzerine anlamlı etkisi gözlenmiş, diğer değişkenler için ise video grubu lehine sonuçlar ortaya çıkmasına rağmen bu farklılıkların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptanmıştır. Çalışmanın nicel boyutunda ulaşılan bulgular nitel bulgular ile de birleştirilmiştir. Çalışmanın nitel bulguları video dönütlerin metin dönütlere göre dönütün anlaşılır olması, geliştirmeye olanak tanıması ve düzeltmeye teşvik etmesi açısından daha avantajlı olduğunu göstermektedir.
Student and teacher preferences in using written corrective feedback in English preparatory classes
Among four language skills, writing is considered to be one of the most challenging skills to develop both for L2 students and teachers. When writing is compared to speaking as a productive skill, it seems to be more demanding, time consuming and challenging. Specifically, use of grammatical structures is problematic for most of the L2 writers and they are in need of receiving correction from their teachers to detect and eliminate these errors. Teachers' notification of these errors is known as written corrective feedback which occurs as exchange of information about the students' L2 writing process. During this process, the students write a text and teachers indicate errors to get corrected forms. Then students correct these errors and resubmit the written text. This process keeps going until the text gets a certain quality. Thus, the use of written corrective feedback and how it is prefered play a key role in L2 writing development. This study aims to figure out students' and teachers' preferences in using written corrective feedback by means of mixedmethod approach. Initially, quantitative data will be collected from students and teacher through questionnaires. This stage of the study is based on random sampling, whereas, qualitative data will be collected from fewer participants. Quantitative data will be analysed by using SPSS. The researcher will analyze the qualitative data by transcribing recordings. In the end, the researcher aims to compare students' and teachers' preferences and try to shed light on problems in using written corrective feedback in L2 classes.
Dönüt türünün içsel motivasyon, performansa yönelik öz-yeterlik ve dönüte yönelik yarar algısı üzerine etkisi
Bu tez çalışmasında üniversite öğrencilerine biçimlendirmeye dönük değerlendirmede sadece detaylı dönüt ve duyuşsal dönütle birlikte verilen detaylı dönütün öğrencilerin duruma yönelik içsel motivasyon, dönüte yönelik yarar ile öğrenme ve performansına yönelik öz-yeterlik algısı üzerine etkisi incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak zayıf (statik) kontrol gruplu sontest deseni kullanılmıştır. Çalışmaya "Eğitimde Araştırma Yöntemleri" ve "Bilimsel Araştırma Yöntemleri" dersini alan 74 üniversite öğrencisi katılmıştır. Kullanılan veri toplama araçları, Bilimsel Araştırma Yöntemleri Başarı Testi, Durumsal İçsel Motivasyon Ölçeği, Dönüte Yönelik Yarar Algısı ve Öğrenme ve Performansa Yönelik Öz-Yeterliği Ölçeğidir. Durumsal İçsel Motivasyon Ölçeği ve Dönüte Yönelik Yarar Algısı Ölçeği Türkçeye uyarlanma çalışması yapıldıktan sonra kullanılmıştır. Uyarlama çalışmasına 84 üniversite birinci sınıf öğrencisi katılmış ve doğrulayıcı faktör analizi ile model test edilerek geçerlik ve güvenirlik sonuçları raporlanmıştır. Verilerin analizi için bağımsız örneklem t testi, Mann-Whitney U analizi ve Kruskal-Wallis H analizi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda dönüt türü (sadece detaylı dönüt ve duyuşsal dönütle birlikte verilen detaylı dönüt) ve öğrencilerin ön bilgi seviyesinin öğrencilerin duruma yönelik içsel motivasyon, dönüte yönelik yarar ile öğrenme ve performansına yönelik öz-yeterlik algısı puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yaratmadığı görüşmüştür.
Uyarlanabilir dönüt sistemi tasarımı için kullanıcı profillerinin belirlenmesi
Uyarlanabilir e-öğrenme ve e-değerlendirme sistemlerinin en önemli uyarlama bileşenlerinden biri de dönütlerdir. Bu araştırma; dönütün, öğrenen özelliklerine ve görevin niteliğine göre uyarlanmasında kullanılabilecek model ve kurallar oluşturmayı hedeflemektedir. Bu doğrultuda öğrenenlere farklı bilgi türünü gerektiren e-değerlendirme görevleri verilmiş ve öğrenenlerin bu değerlendirme görevlerini gerçekleştirirken tercih ettikleri dönüt türleri incelenmiştir. Öğrenen dönüt tercihlerinin, değerlendirme görevinin gerektirdiği bilgi türü ve öğrenen özelliklerine dayalı sınıflandırılmasına ilişkin örüntüler ortaya konulmuştur. Araştırmada ayrıca dönütler arası etkileşimler dönüt arama stratejileri bağlamında ardışık analiz yöntemleriyle incelenmiş ve buna ilişkin örüntüler oluşturulmuştur. Araştırma deseni; öğrenenlerin e-öğrenme yaşantılarına ve dönüt tercihlerine ilişkin mevcut durumu ortaya koyması yönüyle betimsel, yapılar arası ilişkileri ortaya koyması ve örüntüleri incelemesi yönüyle de ilişkisel araştırma desenlerine göre yapılandırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu lisans düzeyinde 64 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada öğrenenlerin gerçekleştirmiş oldukları e-öğrenme yaşantılarının bütüncül bir bakış açısıyla ele alınmasının sonucunda; e-değerlendirmenin, e-öğrenme yaşantısının önemli bir bileşeni olduğu ortaya konulmuştur. Öğrenen e-değerlendirme/e-dönüt etkileşimleri incelendiğinde, öncelikle doğru yanıt ve yanıt odaklı ayrıntılandırılmış dönütlerin tercih edildiği görülmüştür. Öğrenenlerin dönütten faydalanma durumlarına ilişkin araştırma bulguları incelendiğinde öz bildirime dayalı verilerden elde edilen sonuçlar ile gerçek davranışlarının birbirinden farklı olduğu belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca öğrenen özelliklerine dayalı olarak dönütün sınıflandırılmasına yönelik karar ağacı modelleri oluşturulmuştur. Modeller incelendiğinde öğrenen ön bilgi düzeyinin en önemli sınıflayıcı değişken olduğu görülmektedir. Düşük ön bilgi düzeyindeki öğrenenler özellikle doğru yanıt dönütüne yönelirken yüksek ön bilgi düzeyine sahip öğrenenler ayrıntılı dönütlere yönelmektedir. Ardışık analizler sonucunda; ön bilgi, görev değeri, öz yeterlik, bilişsel stil ve bilişsel öğrenme stratejilerine göre öğrenenlerin dönütler arası gezinim örüntülerinin farklılaştığı ortaya konulmuştur.
Eğitsel videolardaki sorulara yönelik geri bildirim türünün öğretmen adaylarının başarı ve bilişsel yüklerine etkisi
Bu çalışmanın amacı; etkileşimli eğitsel videolarda gömülü sorulara verilen geribildirim türünün lisans düzeyindeki öğrencilerin başarıları ve bilişsel yükleri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Çalışmada deneysel araştırma yöntemlerinden son test kontrol gruplu deneysel model tercih edilmiştir. Araştırmacı tarafından "IP ve IP Sınıfları" konusunda eğitsel video hazırlanmıştır. Videonun belli zaman dilimlerine gömülü sorular yerleştirilmiştir. Çalışmanın kontrol grubuna cevapları doğrultusunda geri bildirim verilmemiştir. Deney gruplarına açıklayıcı ve doğrulayıcı geri bildirim sunulmuştur. Eğitim fakültesinde lisans düzeyinde öğrenim gören 180 gönüllü öğrenciye "IP ve IP Sınıfları" konusunda daha önceki ilgi düzeylerinin belirlenmesine yönelik Konu İlgisi Ölçeği uygulanmış ve konuya ilgisi düşük 91 öğretmen adayı ile çalışılmıştır. Uygulama bilgisayar laboratuvarında gerçekleştirilmiş olup, uygulama sonunda grupların seviyelerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Başarı Testi, bilişsel yüklenmeleri belirlemek amacıyla da Bilişsel Yük Ölçeği kullanılmıştır. Gruplar arası başarı puanları ve bilişsel yük puanlarının, geri bildirim türlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile belirlenmiştir. Geri bildirim türleri incelendiğinde açıklayıcı geri bildirim verilen gruptaki öğrencilerin akademik başarılarının artmasında anlamlı derecede etkili olduğu tespit edilmiştir (F(2, 90) = 6,62, p < ,05). Çoklu Ortamla Bilişsel Öğrenme Kuramı ilkeleri doğrultusunda hazırlanan etkileşimli eğitsel videoya gömülü sorulara açıklayıcı geri bildirim verildiğinde öğrencilerin bilişsel yüklenmelerinin azaldığı tespit edilmiştir (F(2, 90) = 6,39, p < ,05). Çalışmada, açıklayıcı geri bildirim verilen gruptaki öğrencilerin kontrol ve doğrulayıcı geri bildirim verilen gruplardaki öğrencilere göre daha başarılı, ayrıca bilişsel olarak daha düşük yüklendikleri sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Etkileşimli Video, Geri Bildirim, Eğitsel Video, Bilişsel Yük, Video Arası Soru, Gölümü Soru
Eğitsel materyalde kullanılan farklı dönüt türlerinin öğretmen adaylarının öğrenme nesnesi tasarımında kullandıkları dönüt türlerine etkisi
Bu çalışma, eğitsel materyalde sunulan farklı dönüt türlerinin öğretmen adaylarının tasarladıkları öğrenme nesnelerinde kullandıkları dönüt türlerine ve bu öğrenme nesnelerinin kalitesine etkisini incelemiştir. Çalışmada yarı-deneysel sadece son testli araştırma deseni kullanılmıştır. Metin, ses, video, metinli video, sesli video, metinli ve sesli video olmak üzere altı dönüt gösterimi incelenmiştir. Öğretmen adaylarına (n=202) dönüt tercihlerini içeren bir anket verildikten sonra 7 hafta boyunca 6 farklı eğitsel materyal ile nasıl öğrenme nesnesi geliştirecekleri öğretilmiştir. Öğretmen adayları araştırmacı tarafından atandıkları bir deney gruplarında çalışmışlardır. Öğretmen adaylarının tasarladıkları öğrenme nesnelerini değerlendirmek için Öğrenme Nesnesi İnceleme Aracı (ONİA) kullanılmıştır. Veri analizlerine göre; öğretmen adaylarının geliştirdikleri öğrenme nesnelerinin ortalama ONİA puan ve dönüt kalite puanlarını en çok etkileyen dönüt türünün video olduğu gözlemlenmiştir. Diğer bir bulguysa, öğretmen adaylarının öğrenme nesnesi geliştirme aracında kullandıkları dönüt türleri ile geliştirdikleri öğrenme nesnelerindeki dönüt türleri kullanımları arasında anlamlı bir etkileşim gözlemlenmemiştir.
Turkish EFL instructors' self-reported use of productive feedback
This study delves into the intricate realm of productive feedback practices among English as a Foreign Language (EFL) instructors in Turkish universities using a mixed-method approach. By concurrently employing qualitative and quantitative methodologies, this research aims to offer a comprehensive understanding of prevalent productive feedback practices within diverse educational contexts. The study embraces a multifaceted methodology, integrating the English Teacher Productive Feedback Inventory (ETPFI) and in-depth interviews with instructors from various universities across Turkey. Quantitative data, obtained through the ETPFI, illuminates prevalent trends and patterns in feedback provision among EFL instructors. Statistical analyses reveal a consensus among instructors regarding the pivotal role of specific, timely, and actionable feedback. Challenges associated with offering feedback in expansive class settings emerge as prominent themes. These quantitative findings serve as a foundational framework for understanding prevalent practices. Concurrently, qualitative insights obtained through in-depth interviews with five instructors enrich the study by providing contextual depth and nuanced understanding. Thematic analysis of these interviews uncovers underlying rationales, experiences, and contextual intricacies surrounding feedback practices. The qualitative data highlight the complexities faced by instructors and emphasize the significance of feedback in fostering learner autonomy and motivation. The convergence of quantitative prevalence and qualitative depth generates a robust understanding of feedback practices among Turkish EFL instructors. The interplay between these methodologies provides invaluable implications for refining feedback strategies in EFL classrooms. This comprehensive approach not only benefits instructors by enhancing their pedagogical approaches but also serves as a guiding tool for educator training programs. By incorporating these findings, such programs can better equip future EFL instructors to navigate the complexities of feedback provision and optimize student learning outcomes. In essence, this study's integrative approach, merging statistical prevalence with qualitative depth, presents a comprehensive exploration of productive feedback practices in Turkish EFL educational settings, offering substantial insights and avenues for pedagogical improvement.
English language teachers' beliefs and practices of giving feedback on assignments in online education
In this rapidly emerging development of education, feedback has gained more importance due to the lack of face-to-face interaction. Learners have started to depend their learning on feedback more. Although feedback is considered to have one of the most powerful influence on learning, there is still relatively limited research on feedback in online teaching. This study aims at scrutinizing teachers' perspectives on giving feedback to assignments in online education. In this framework, perspectives of teachers giving feedback on assignments in online education and use of teachers' feedback on assignments in online teaching were examined. The participants of the study were EFL instructors who were teaching at the Undergraduate and Preparatory Levels in a Foundation University in Izmir. Purposeful sampling was used to develop detailed understanding. To collect data, in depth interviews were conducted, field-notes were taken and observations were done. The findings of this study revealed the significance of providing feedback and its contributions to development and improvement in learning by examining the teachers' perspectives and use of feedback in online education.
Asynchronous written peer feedback and synchronous verbal peer feedback loop
Peer review in English as a foreign language writing class has proven to be a useful practice allowing to students work collaboratively on their written tasks. Using technological aids, it has reached various modalities in both giving and receiving feedback. To measure the effectiveness of two types of peer review processes, two methods (asynchronous and synchronous) were tested to explore learner perceptions on giving and receiving peer feedback. Within this frame, a study was carried out with 32 students in prep class grade 5. The participating students were all native speakers of Turkish, aged 10 and 11. In this study, two different strategies were applied: asynchronous written feedback on Jamboard and synchronous verbal feedback on Google Meet. The purpose of this was to enable students to become actively involved in the peer review process. Data was collected via semi-structured and structured interviews. The study results showed that students benefited from this process and had a positive attitude towards from peer review. Another notable point of the study showed that gender difference also has a slight effect on peer review, male students stated that they felt more comfortable, and the female felt more shy and less comfortable.
Dart öğretiminde farklı geribildirim türlerinin öğrenmeye etkisi ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi
Dart Öğretiminde Farklı Geribildirim Türlerinin Öğrenmeye Etkisi ve Öğrenci Görüşlerinin İncelenmesi Araştırma, Dart öğretiminde sözel, görsel, görsel+sözel geribildirimin becerilerinin gelişimine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın çalışma grubunu Mamak Belediyesi bünyesinde 2021-2022 eğitim-öğretim yılı dart eğitim kurslarına kaydolan ve daha önce dart eğitimi almamış gönüllü olarak katılım sağlayacak toplam 60 [n(erkek)=30, n(kadın)=30] öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin 11-12 ve 13-14 yaş aralığındadır. Çalışmanın nitel kısmını, çalışma grubunda yer alan ve farklı geribildirim türleri uygulanan her gruptan görüşmeye gönüllü olan dört öğrenci ile toplamda 12 öğrenciyle odak grup görüşmesi yapılmıştır. Verilerintoplanmasında,araştırmacıtarafındangeliştirilmiş17sorudanoluşan, beşli likert tipinde, geçerlik kat sayısı 0,988 olan devinişsel alan beceri testi kullanılmıştır. Nitel kısmında uzman görüşü alınarak araştırmacı tarafından oluşturulan 11 sorudan oluşan görüşme soruları uygulanmıştır. Deneklere 8 hafta süresince haftada 1 gün 45+45 toplam 90 dakikaolmak üzere dart konulu çalışmalar araştırmacı tarafından işlenmiştir. Çalışmalar ve testler video kamera ile kaydedilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler freetrialversion of SPSS Statistics (Statistical PackageforSocialSciences) for Windows 25.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Ölçek güvenirliği için "Güvenilirlik Analizi" , homojenliği test etmek için ki kare analizi uygulanmıştır. Normallik testi Kolmogrov-Simirnov, normal dağılıma göre parametrik, normal dağılım olmadığı durumda nonparametrik testler kullanılmıştır. İkiden fazla bağımsız grup arasındaki farkı bulmak için normal dağılımda tek yönlü varyans analizi, normal dağılıma sahip olmadığı durumda ise Kruskal Wallis analizi kullanılmıştır. İki bağımlı aşama karşılaştırılmasında ise Wilcoxon testi uygulanmıştır. Araştırmada nitel verilerin analizi için içerik ve betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre 10 hafta süren dart öğretiminde verilen geribildirimlerin öğrencilerin dart becerisini arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Dart öğreniminde özellikle Görsel+Sözel Geribildirim vermenin bu beceriyi öğrenmede önemli etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitel analiz sonucun da katılımcıların eğitmen temasında yer alan geribildirimlerin etkisi kategorisinde yer alan bildirime göre hareket ettiğini, eğitmenin olumlu geribildirimi ve geribildirimin motivasyona etkisi kodlarına ve bilgi, beceriye etkisi kategorisine verilen yanıtların öğrenmeyi olumlu anlamda etkilediği ve artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Sözcükler: Dart, Eğitim, Geribildirim, Görsel Geribildirim, Sözel Geribildirim
The effect of using multiple methods to develop metacognitive calibration on 6th grade students' calibration and metacognitive awareness
This study aims to assess whether doing repeated calibration exercises in quizzes, taking feedback about the accuracy of their judgements on the tasks, taking incentives and teacher modeling as a kind of strategy training, causes an improvement in students' metacognitive monitoring accuracy (i.e., they become better calibrated) and metacognitive awareness. This quantitative study has a quasi-experimental design including three groups: one control and two different calibration training groups. The sample of the study is 93 6th grade students studying at a state school in Ağrı. Postdictions of the students were used to calculate calibration scores at local and global level. Interventions for the two calibration groups lasted 4 weeks and before the intervention, initial data were collected via a mathematics quiz to be used as a pretest. There was no statistically significant difference in calibration scores of the participants in the three groups. Hence, Mixed ANOVA was conducted to assess the difference among the calibration scores of groups by using postdictions at local and global levels. In addition, Junior Metacognitive Awareness Inventory Version B was applied to the students at the beginning and end of the study to analyze the differences in students' metacognitive awareness according to time and types of group they are in. According to mixed ANOVA results, there is no significant interaction effect of time and type of calibration training on calibration and metacognitive awareness of students. Students' metacognitive awareness levels did not show changes within time and also among groups. However, students in all groups showed better calibration at the end of the study. Possible reasons for these results and implications for further research are discussed. Key words: Metacognition, Metacognitive Calibration, Strategy Training, Feedback, Reward, Repeated Calibration Exercises
Time-frequency analysis of somatosensory potentials evoked by vibrotactile stimulation of the fingertip
Tactile sensory feedback has become an essential topic for neural engineering to model advanced neuroprostheses providing artificial sensations. For this purpose, it is required to understand human brain activity related to some parameters (e.g., sensation level, frequency, time window, etc.) of tactile somatosensory inputs. There have been numerous studies related to tactile psychophysical channels and their properties. However, so far, a link could not be established between psychophysical data and somatosensory evoked potentials (SEPs) generated by vibrotactile stimulation in humans. Therefore, the fundamental goal of this study is to analyze SEPs, which were generated by 40 Hz vibrotactile stimulus applied to human fingertip, over the S1 cortex. EEG data were collected and analyzed in a previous study by Yildiz (2013), but it was reanalyzed by different methods in this thesis. In particular, seven healthy adult subjects participated in psychophysical experiments. EEG recordings were obtained for several (NS, 10dB, 20dB, and 30dB) sensation levels (SLs) at and above threshold. They were collected at the forehead and Cpi-Cpc as mechanically evoked SEPs by gold surface EEG electrodes on the human scalp over the S1 cortex. The data were analyzed by Continuous Wavelet Transform (CWT) by means of Morse Wavelet at different time windows of stimulation. Consequently, no significant differences were found in frequency band energies for different sensation levels except some combinations in the low gamma band at the stimulus onset. Given the small sample size, these results imply that non-invasive EEG recording methods may not be adequate to measure fine psychophysical parameters in this study for flutter sensation at 40 Hz.
An investigation of using different types of feedback strategies in interactive video lectures
The purpose of this study is to compare the use of elaborated and metacognitive feedback strategies in interactive video lectures in terms of undergraduate students' engagement and metacognitive awareness levels. This study also aims to investigate undergraduate students' evaluations of elaborated and metacognitive feedback in interactive video lectures based on qualitative data. This study used a basic randomized post-test-only experimental design comparing two treatments supported with qualitative data. The participants were 52 preservice teachers who registered in an undergraduate course offered at the Faculty of Education. They were randomly assigned to the two feedback groups, the metacognitive and the elaborated feedback groups. For both groups, measurements were made after the implementation with the Short Form of the User Engagement Scale and the Metacognitive Awareness Inventory. In addition, qualitative data were collected through interviews and used to examine students' evaluations of the elaborated and metacognitive feedback used in the interactive video lectures. The results showed that there was no statistically significant difference between the two feedback types in terms of students' engagement and metacognitive awareness levels. The qualitative findings, also consistent with the quantitative findings, suggested that while two types of feedback did not provide a significant superiority over each other, students viewed the two types of feedback as serving different purposes.
Bilgisayar destekli kubaşık öğrenmede geribildirim türü ve öğrenme bağlamının akademik başarı ve tutumlar üzerindeki etkisi
DOKTORA TEZ OZU BİLGİSAYAR DESTEKLİ KU BASIK ÖĞRENMEDE GERİBİLDİRİM TÜRÜ VE ÖĞRENME BAĞLAMININ AKADEMİK BAŞARI VE TUTUMLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİ Hasan Çalışkan İletişim Bilimleri Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mayıs 1999 Danışman: Doç. Dr. Ali Şimşek Bu araştırmada, öğrenme bağlamı ve geribildirim türünün öğrenci başarısı, başarıya ilişkin kişisel güven düzeyi, tutumlar, görevi tamamlamak için kullanılan süre ve öğrenmenin kalıcılığı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmada öğrenme bağlam türleri olarak tanıdık bağlam, yabancı bağlam ve soyut bağlam, geribildirim türleri olarak ise düzeltici geribildirim, açımlamalı geribildirim ve seçmeli geribildirim kullanılmıştır. Araştırmanın denek grubunu 140 tane üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Deneklerin tümü, denemeden önce kubaşık öğrenme becerileri konusunda 2 saatlik bir yetiştirme programına katılmışlardır. Denemede öğretim materyali olarak, varyans analizi konusunu ele alan yaklaşık iki saatlik bir bilgisayar destekli öğretim programı kullanılmıştır. Denekler, bilgisayarın başında üçer kişilik gruplarda programı çalışmışlardır. Bilgisayar programı, takımların çalışmaya başladığı ve bitirdiği zamanı, seçtikleri geribildirim türlerini ve alıştırmalardaki başarı oranlarını kaydetmiştir. Programı tamamlayan takımların her bir üyesi, bireysel olarak bir başarı testi ve tutum ölçeğini yanıtlamışlardır. Denemeden iki hafta sonra aynı başarı testi, öğrenmenin kalıcılığını öğrenmek üzere yeniden uygulanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemelerinde ortalama, standart sapma, korelasyon, iki-yönlü varyans analizi ve çoklu karşılaştırma testlerinden Fisher LSD testi kullanılmıştır.Araştırmayla elde edilen sonuçlar topluca değerlendirildiğinde, bağlam türü, genel başarı ve uygulama düzeyi başarılarını anlamlı olarak etkilemiştir. Geribildirim türünün, öğrencilerin basanları üzerindeki etkisi anlamlı değildir. Bağlam ve geribildirim türü değişkenlerinin başarı üzerinde birlikte etkileşimlerinden kaynaklanan etkileri de anlamlı bulunmuştur. Ayrıca, bağlam ve geribildirim türünün birlikte etkileşimlerinin, öğrencilerin yanıtladıkları testteki başarılarına ilişkin güven düzeyleri üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmaktadır. Gerek genel tutum puanlan, gerekse içeriğe yönelik tutum puanlan üzerinde geribildirim türünün anlamlı bir etkisi olduğu görülmüştür. Bağlam türü ve geribildirim türünün, öğrencilerin içeriği öğrenmek için harcadıktan süre üzerindeki etkisi de anlamlıdır. m
Oral peer feedback in process approach implemented EFL writing classes
As a reflection of the co-operative learning theory and the process approach, peer feedback is used in process approach implemented writing classroom. By this, teachers aim at helping student writers to develop a sense of audience, to move from writer-based prose to reader- based prose, and to motivate for revision. Despite this, classroom experiences are not very encouraging about using peer feedback, and teachers have reservations about the effectiveness of it. These initiated several classroom oriented studies, and researchers started to investigate different factors, such as stances readers adopt during peer feedback sessions and their attitudes towards peer feedback, that influence peer feedback. Based on the review of empirical studies, the purpose of this study is to investigate the stances adopted by EFL readers, function and content categories used by readers in different stances, their attitudes towards peer feedback and finally to investigate the relation between the reader's stance and writer's attitude. For this purpose, proficient EFL writers were selected and two sets of data were collected for analysis. First one consisted of the peer feedback interactions of the sixteen pairs and the other was the journals in which the subjects expressed their attitudes towards peer feedback. The qualitative analysis of the data indicated that Turkish readers in the study adopted four different stances towards the writer and the text. The observed stances are authoritative, interpretive, probing, and collaborative. The quantitative analysis indicated that there were differences between stances in terms of content and function categories used by these readers. Analysis of the journals indicated that subjects could be divided into four categories according to their attitudes towards peer feedback. These attitudes were positive, negative, mixed and prefer teacher feedback. The subjects also expressed the positive effects of peer feedback on content, and organization and style. On the other hand, their comments focused on limitations of students as critics and limitations of peer review task. Investigation of the relation between the reader's stance and the writer's attitude indicated no significant relation between these two variables.
Zihin özürlü özel sınıf öğrencilerine öğretmenlerinden dönüt ve/veya pekiştireç talep etmenin etkileri
u DOKTORA TEZ OZU ZİHİN ÖZÜRLÜ ÖZEL SINIF ÖĞRENCİLERİNE ÖĞRETMENLERİNDEN DÖNÜT VE/VEYA PEKİŞTİREÇ TALEP ETMEYİ ÖĞRETMENİN ETKİLERİ Ayten UYSAL Özel Eğitim Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ağustos 2001 Danışman: Prof. Dr. Gönül KIRCAALİ-İFTAR İki ayrı okuldaki özel eğitim sınıflarında eğitim gören altı zihin özürlü öğrenciye, öğretmenlerinden İlgi (dönüt ve/veya pekiştireç) talep etme öğretilmiştir. Yapılan uygulamanın etkililiğini değerlendirmek amacıyla, tek-denekli araştırma modellerinden denekler arası çoklu başlama modeli kullanılmıştır. Öğrencilere, yardıma gereksinim duyduklarında ya da sınıf içi çalışmalarını göstermek istediklerinde öğretmenden dönüt ve/veya pekiştireç talep etmeleri öğretilmiştir. İlgi talebinin ne zaman ve nasıl yapılması gerektiğine ilişkin öğretim süreci; açıklama ve anlattırma ile model olma ve rol yaptırma aşamalarını içermiştir. Öğrencilere, bir ders süresince üç ya da dört kez ilgi talep etmeleri öğretilmiştir. Öğretim, araştırmacı tarafından, her öğrenciye bireysel olarak kaynak odada sunulmuştur. Araştırma verileri, her öğrencinin kendi sınıfında Matematik dersi sırasında, öğrenci ve Öğretmen davranışları gözlenerek toplanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri; öğrencilerin ilgi* talep etme davranışları, öğrencilerin Matematik dersindeki performansları ve öğretmenlerin öğrencilere yönelik dönüt verme ve/veya pekiştirme davranışlarıdır. Ayrıca, gözlemciler arası güvenirlik ve uygulama güvenirliği verileri de toplanmıştır. Tüm güvenirlik verileri kabul edilebilir düzeyde çıkmıştır. Öğrencilerle ilgili araştırma bulguları şöyledir: Bir öğrenci dışında tüm öğrencilerde (a) uygun şekilde ilgi talep etme davranışları ölçüte ulaşmış; uygun olmayan şekilde ilgi talep etme davranışları azalmıştır; (b) akademik çalışma davranışları da ölçüte ulaşmıştır. Ancak, öğretmenler, öğrencilerine dönüt ve/veya pekiştireç sunmada önemli bir ilerleme gösterememişlerdir. Bu bulgular, hem öğrenci, hem de öğretmen davranışlarında ilerleme sağlayabilmek için, öğrencilerin yam sıra öğretmenlerle de uygulama yapılması gereğini gösterir niteliktedir.
Bir performans değerleme modeli olan 360 derece geribildirim sürecinin beş yıldızlı otel işletmelerinde uygulama denemesi
YÜKSEK LİSANS TEZ OZU BİR PERFORMANS DEĞERLEMESİ MODELİ OLAN 360 DERECE GERİBİLDİRİMİN, BEŞ YILDIZLI OTELLERDE UYGULAMA DENEMESİ Hilmi Rafet YÜNCÜ Turizm ve Otel İşletmeciliği Anabilim Dalı Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aralık 2001 Danışman: Doç. Dr. Fermani MAVİŞ İşletmeler sahip oldukları kaynaklan etkin bir şekilde kullanarak hem rakipleriyle mücadele etmek, hem de pazar paylarını artırarak sektörde iyi bir yer edinme çabası içindedir. Bunu gerçekleştirebilmek için insan kaynağına daha fazla önem vermek zorundadırlar. Emek yoğun olan turizm sektöründe kaliteyi yakalayabilmek için mevcut insan gücünün performansının bilinmesi gerekir. Yakın zamana kadar performansın ölçülmesi için geleneksel yöntemler kullanılırken, günümüzde insan gücü performansını daha objektif olarak ölçebilen yeni yaklaşımlar bulunmaktadır. Bunlardan biri de 360° Geribildirimdir. Bu çalışmada insan gücünün performansım çok boyutlu ve çok geniş olarak değerleyen ve yöneticilere daha geniş bir bakış açısı sunan 360° Geribildirim ele alınmaktadır. Bununla birlikte bu modelde geribildirim sayesinde, kişi kendi performansı hakkında çok çeşitli bilgi sahip olmaktadır. Ayrıca 360° Geribildirim teorik olarak ele alındıktan sonra, otel işletmelerinde bu modelin uygulanabilirliği araştırılmıştır.