أثر تدريس النحو في تنمية الكفاءة اللغوية لدى الطلاب غير الناطقين بالعربية

Nahvin Arap dilinde önemli bir yeri vardır. Ancak sadece nahivle sınırlı kalmak, öğrencinin tüm vaktini ve emeğini dili doğru kullanabilmek için harcamak, Arapça öğrenenler için nahivi zor bir ders kılmaktadır. Nahiv kurallarının konuluş amacının, dili doğru bir şekilde kullanmak ve öğrencinin öğrendiği dili farklı bağlamlarda kullanabilmesine yardımcı olacak dil yeterliliğini kazanması olduğu malumdur. Dil öğrenmek, sadece kitaplarda bulunan bilgileri edinmek ve değerli fikirleri öğrenmekle değil; insanların o dil vasıtasıyla istedikleri şekilde kendilerini ifade edebilmeleri sağlandığında gerçekleşmiş olur. Bu tezde öğrencinin, gramer altyapısının katkısıyla dil yeterliliğinin oluşmasının imkanının boyutları ya da diğer bir ifadeyle; gramer altyapısının öğrencinin dil potansiyelinin ortaya çıkmasına yardımcı bir unsur olma boyutları incelenmektedir. Tez ilk olarak; nahiv, dil yeterliliği ve her bir seviye için dil yeterliliğinin kıstasları kavramlarını ele almakta, daha sonra yeterlilikle ilgili kıstasları ve onu etkileyen unsurları incelemektedir. Bunun yanı sıra tezin diğer kısmı bu konuyu uygulamalı olarak ele almakta ve Arapça öğretim setlerini yapıcı eleştiri üslubu ile tahlil etmektedir. Arapça eğitim setlerinde ele alınan nahiv konularını, alıştırmaları ve örneklerini sunmakta ve her setin konuları nasıl incelediğini ve öğrenciye sunduğunu tartışmaktadır. Bu tez etkileşimsel ve iletişimsel konu alıştırmaları nasıl olmalı sorusuna cevap mahiyetinde örneklemler sunmakta ve öğrencinin dil yetilerini geliştirecek, dili gramatik açıdan daha doğru kullanmalarını sağlayacak, ve dil yeterliliğini arttırmaya yarayacak temellerin incelendiği bir ekle birlikte nahiv konularının dağılımına dair bir öneri sunmaktadır.