13-18 yaşlar arası aktif spor yapan ve yapmayan görme engelli öğrencilerin kendini kabul düzeylerinin karşılaştırılması

Sağlıklı bireyin kendisiyle ve çevresiyle sürekli bir uyum içinde olması kendini kabul düzeyi açısından son derece önemlidir. Bedensel sapmalar ise bireyin toplumsal yönden kabulü açısından da bir engeldir.Bu çalışmanın amacı, spor yapan ve yapmayan 13-18 yaş aralığındaki görme engelli öğrencilerin, kendini kabul düzeyi arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır.Araştırma toplam 60 görme engelli öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. 6 hafta sürmüştür.Çalışmada, spor yapan ve yapmayan görme engelli öğrencilerin kendini kabul düzeylerini ölçmek için Temuge (1987) tarafından geliştirilen ?Kendini Kabul Envanteri? kullanılmıştır. Ayrıca, çalışmaya katılan görme engelli öğrencilerin demografik bilgilerine ulaşmak için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır.Elde edilen veriler, SPSS 12,0 istatistik programı ve MS Office Programları kullanılarak analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın kuramsal kısmında kendini kabulde sporun etkisi açıkça görülmektedir. Ancak yapılan anket sonuçları neticesinde sporun kendini kabul düzeyi üzerinde beklenen etkisinin görülmediği tespit edilmiştir.Görme engelli öğrencilerin kendini kabul süreçlerini değerlendirme ile ilgili yapılan anket sonuçlarına göre 30 spor yapan ve 30 spor yapmayan görme engelli öğrencilerin toplam 116 soruya verdikleri yanıtların 6'sında fark vardır sonucuna ulaşılmıştır: ?Yabancılarla tanışmak ve yeni dostlar edinmekten hoşlanırım,?, ?Başkaları beni seyrederken iş yapamıyorum? ?Yerinde ve haklı olsa bile yüzüme yapılan övgülerden utanırım,? ?Genellikle kendimden çok başkalarını memnun etme çabasındayım,? ?Arkadaşlarımın birçoğu kadar güzel ya da yakışıklıyım,? ?İstemediğim halde çabuk kızıyor ve sinirleniyorum,? önermeleri için P değeri< 0,05 olduğundan anlamlıdır.