19. yüzyılda Osmanlı taşrasında kaza idaresi: Sandıklı (1867-1908)

Osmanlı Devleti yönetim anlayışını "merkeziyetçilik" üzerine inşa etmiştir. Uzun yıllar boyunca bu anlayışı devam ettirmiştir. XVII. yüzyıldan itibaren başlayan ve daha sonra hızlanarak devam eden devlet yönetimindeki zayıflama, taşra idaresinde kendisini göstermiştir. Bu durum çeşitli sorunları beraberinde getirmiştir. Yaşanan bu bozulma ve aksamalar, Osmanlı taşra teşkilatında yeniden yapılanmayı kaçınılmaz kılmıştır. II. Mahmud Dönemi'nde, zayıflayan devlet otoritesini tekrar sağlamak için devletin, çağın gereklerine uygun bir şekilde yapılandırılması yoluna gidilmiştir. Ancak tüm bu çabalar, bu alanda daha geniş bir düzenleme yapılması gerekliliğini ortaya koymuştur. Osmanlı Devleti, Tanzimat Dönemi'nden itibaren, merkeziyetçi bir taşra idaresini sağlamaya yönelik çalışmalar yapmıştır. Tanzimat ile başlayan çalışmalar, 1864, 1867 ve 1871 nizamnameleri ile daha kapsamlı ve sistemli bir hale gelmiştir.Bu çalışma, 1867 yılında teşkil edilen ve Hüdavendigar vilayetinin Karahisar-ı Sahib sancağına bağlanan Sandıklı kazasının 1867-1908 yılları arasında ne şekilde ve kimler tarafından, nasıl idare edildiğini ve Osmanlı Devleti'nin kaza idaresinde merkeziyetçi bir yönetim anlayışını nasıl ve hangi araçlarla kurduğunu ve bu süreçte hangi sorunlarla karşılaşıldığını ortaya koymaktadır.