2010-2015 yılları arasında 3. basamak ulusal yenidoğan taraması kapsamında değerlendirilen ve işitme kaybı belirlenen bebeklerin izlem bulguları

Amaç: Kliniğimizde 2010-2015 yılları arasında yapılan yenidoğan işitme taramasından (YDİT) kaldığı için ileri tetkiklerle değerlendirilen bebeklerin işitme kaybı tip ve derecesinin belirlenmesi, işitsel rehabilitasyona alınan bebeklerin dil gelişimlerinin kronolojik yaşları ile karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2010–2015 yılları arasında 10.500 bebeğe YDİT yapıldı. Yenidoğan işitme tarama testinden kalan 198 bebek ileri odyolojik değerlendirme için kontrole çağırıldı. Kontrole getirilen 113 bebek çalışmaya dahil edildi. Çalışmada yer alan bebeklerin risk faktörlerine ve test sonuçlarına YDİT kayıt defteri ve hasta raporlarının incelenmesi ile ulaşıldı. İşitme cihazı kullanan ve aile eğitimi programına düzenli olarak getirilen bebeklerin dil gelişimleri hakkındaki bilgiye Denver II Gelişim Testi veya Preschool Language Scale, Fourth Edition (PLS-4) testlerinden ulaşıldı. Bulgular: İleri odyolojik değerlendirme için kontrole çağırılan 198 bebekten 113'ü verilen randevuya getirildi. Çalışmada değerlendirilen bebeklerden 65'i erkek, 48'i kızdı. Bebeklerin yenidoğan işitme tarama yaş ortalaması 40.50 ± 42.34 gün (minimum 2 gün, maksimum 183 gün, ortanca değeri 30 gün) olarak belirlendi. İşitme kaybı tanı yaşının ortalaması 115.25 ± 54.71 (minimum 16 gün, maksimum 253 gün) gün olarak saptandı. Tanısal test sonuçlarına göre bebeklerden 41'inde (%0,3) konjenital işitme kaybı mevcuttu. İşitme kaybı belirlenen bebeklerden 17'sine işitsel amplifikasyon önerildi. İşitme cihazı (İC) önerilme yaşının ortalaması 128.94 ± 75.76 gün olarak belirlendi. İC'li amplifikasyon önerilen 17 bebekten sekizi aile eğitimi programına düzenli olarak getirildi. Bu sekiz bebeğin dil gelişim durumları kronolojik yaşları ile karşılaştırıldı. Bir bebeğin dil gelişimi yaşıtlarından ileri, bir bebeğin dil gelişimi yaşıtlarıyla aynı idi. Altı bebeğin dil gelişimi yaşıtlarından geri idi. Çalışmada en sık görülen işitme kaybı risk faktörleri prematüre doğum, hiperbilirubinemi, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kalma ve doğum sırasında oksijensiz kalma idi. Sonuç: Çalışmada tanı testine ve aile eğitimi programına getirilmeyen bebeklerin olduğu görüldü. Kırk bir bebekte konjenital işitme kaybı, 32 bebekte efüzyona bağlı iletim tipi işitme kaybı mevcuttu. Aile eğitimine düzenli getirilen sekiz bebekten altısının dil gelişimi yaşıtlarından geri idi. Anahtar Sözcükler: Yenidoğan, Yenidoğan işitme taraması, İşitme kaybı