2016-2019 yılları arasında KTÜ Adli Bilimler Enstitüsü'ne başvuran trafik kazası sonrası mekanik desteğe ihtiyaç duyan olguların adli tıbbi açıdan değerlendirilmesi

1. Giriş ve Amaç: Trafik kazaları tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Trafik kazalarının en sık meydana geldiği zamanlar, yaş aralıkları, kaza ve yaralanma türlerine bakıldığında, kazaların azaltılmasına yardımcı olacak önemli istatistiklerin olduğu görülmektedir. Çalışmamızda; KTÜ Adli Bilimler Enstitüsü'ne 2016-2019 yılları arasında başvuru yapmış kaza sonrası mekanik desteğe ihtiyaç duyan olguları adli tıbbi yönden inceleyerek, yaş, cinsiyet, kaza türü, yaralanma türü, kaza sonrası kullanılan mekanik destek, maluliyet/özürlülük oranları ve bakıcı ihtiyacı bakımından değerlendirilmek, trafik kazaları sonucu yaralanmaların morbidite düzeyleri konusunda farkındalık yaratmak amaçlanmıştır. 2. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın yapısı kesitsel tanımlayıcı bir çalışma niteliğinde olup, KTÜ Adli Bilimler Enstitüsü'ne 2016-2019 yılları arasında başvuru yapmış kaza sonrası mekanik desteğe ihtiyaç duyan olgular dosyalarının ve adli kurul raporlarının elektronik ve fiziki ortamda geriye dönük olarak incelenmesi ile yapılmıştır. 3. Bulgular: Trafik kazası sonrası mekanik desteğe ihityaç duyan olguların cinsiyetleri incelendiğinde % 58(n34)'nin erkek ve %42(n25)'nin kadın olduğu görülmüştür. Kazaların %29'u araç dışı ve % 71'i araç içi şeklinde meydana gelmiştir. Kaza sırasında meydana gelen kemik kırıkları incelendiğinde %33 ile tibia-fibula, % 20 ile femur, % 14 ile pelvis kırklarının olduğu tespit edilmiştir. Kazadan 18 ay sonra olguların % 17(n:10)'sinin çift taraflı koltuk değneği, % 17(n:10)'sinin tekerlekli sandalye ve %66(n:39)'sının tek taraflı koltuk değneği desteği aldığı görülmüştür 4.Sonuç: En önemli morbidite ve mortalite nedenlerinden biri olan trafik kazaları, hayatın en verimli yaş aralığında görülmekte, büyük işgücü kayıplarına neden olmakta, ülke ekonomisine büyük zararlar vermektedir. Trafik kazalarındaki kaybı en aza indirebilmek için, ulusal mücadele programları geliştirilmeli, toplumsal hassasiyetin arttırılması sağlanmalı, gerekli eğitim ve denetimlerin düzenli olarak yapılarak, kazayı önlemeye yönelik teknik olanaklar iyileştirilmelidir.