60-72 aylık çocukların dış mekandaki oyun oynama sıklıklarının duygusal zeka becerilerine etkisi

Bu araştırmanın amacı 60-72 aylık okul öncesi dönem çocuklarının duygusal zekâ düzeylerinin dış mekânda oyun oynama sıklıklarına göre anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi COVID-19 pandemisi döneminin sınırlılıkları doğrultusunda uygun örnekleme yöntemi ile seçilmiş olup, 60-72 aylık 208 çocuk ve bu çocukların ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Ulutaş'ın (2005) Türkçe'ye uyarladığı Sullivan Çocuklar İçin Duygusal Zekâ Ölçeği (S-ÇDZÖ) ve araştırmacılar tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde t-test, ANOVA ve ki-kare testlerine başvurulmuştur. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular incelendiğinde, çocukların dış mekânda oyun oynama sıklıklarının, ikamet edilen konut türü, dış mekânda oyun alanına erişim olup olmaması ve annenin öğrenim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterirken; yerleşim birimi, cinsiyet, babanın öğrenim düzeyi, annenin çalışma durumu ve kardeş sayısı değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Öte yandan, çocukların duygusal zekâ düzeyleri ve duygusal zekâ alt becerilerinin (duyguları tanıma, duyguları anlama ve duyguları yönetme), cinsiyet, ebeveyn öğrenim düzeyi, aylık gelir ve kardeş sayısı değişkenlerine göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Çocukların duygusal zekâ düzeyleri ve duygusal zekâ becerilerinden olan duyguları tanıma, duyguları anlama ve duyguları yönetme becerilerinin ise dış mekânda oyun oynama sıklıklarına göre anlamlı farklılık gösterdiği görülmüştür.