91/9 numaralı Rusya Ahkâm defterinin transkripsiyon ve incelenmesi (s. 1-119)

Ruslar, 16. Yüzyılın başlarında Altınordu hakimiyetinden çıkmışlardır. 1552ʼde Kazanʼı, 1556ʼda Astrahan Hanlıklarını ve oranın bölge halklarını da kendi himayeleri altına alan Ruslar, 16. Yüzyılın ortalarından itibaren Karadenizʼe yönelik faaliyetlere başlamışlardır. Bu yayılma süreci içerisinde Ruslar, birçok iç ve dış sorunlarda mücadele etmek zorunda kalmıştır. Lehistan meselesi nedeniyle yayılma faaliyetleri birsüre kesintiye uğramışsa da 17. Yüzyılda yeniden aktif bir hal almıştır. Ruslar izlemiş oldukları aktif politikayla Karadenizʼe çıkmayı başarmışlardır. Bu süreç içerisinde Ruslar, Kırım Hanlığı ve Osmanlı Devletine karşı önemli mücadeleler vermiştir. Ruslar, 1711 Prut Savaşında ve 1735-1739 Osmanlı-Rus-Avusturya savaşında Osmanlıʼya karşı kaybetmiş olsa da sonraki yıllarda yapılan savaşlarda galip gelerek Osmanlıya rakip devlet halini almıştır. 1768-1774 yıllarında yapılan Osmanlı-Rus savaşından sonra imzalanan Küçük Kaynarca Antlaşması ile Osmanlı ile Rusya devleti arasında ticarete dair hususlar, Rusyaʼyı Karadenizʼde söz sahibi yaparken, aynı zamanda da rekabetin ekonomik boyutunu da gözler önüne sermiştir. Rusya ele geçirdiği bölgelerde konumunu güçlendirmek için yürüttüğü politika sonucu Kırımʼı da ilhak etme muvaffakıyeti elde etmiştir Osmanlı Devletinin Avrupa devletlerine "imtiyaz-ı mahsusa" adı altında tanıdığı imtiyazlardan Rusya da yararlanma hakkı elde etmiştir. 1783 yılında iki devlet arasında imzalanan 81 maddelik ticaret antlaşmasıyla ticaretin hangi şartlarda gerçekleşeceği kararlaştırılmıştır.