Acil servise senkop nedeni ile başvuran hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmadaki amaç, senkop ile gelen hastalarda San Francisco Senkop Kuralları (SFSR), Kanada Senkop Risk Skorlaması (CSRS) ve anadolu Senkop Kurallarının (ASK) kısa süreli prognoz ve mortalite tahmin etme yeteneği açısından klinik yararlılıklarını karşılaştırmaktır. Bu nedenle acil servise gelen hastalara risk skorlamaları uygulanarak acil servislerde senkop protokollerinin geliştirilmesine katkı sağlamak, gelecekte yapılacak benzer çalışmalara rehberlik etmek ve ilgili alandaki literatüre destek olmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, retrospektif, kesitsel, kohort çalışmasıdır. 01.01.2015-01.01.2023 tarihleri arasında geçici bilinç kaybı veya pre-senkop şikayeti ile Süleyman Demirel Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ne başvuran hastalar ile yapılmıştır. Bulgular: çalışmaya dahil edilen 196 hastanın %39,8'ini (n=78) erkekler, %60,2'sini (n=118) ise kadınlar oluşturmaktadır. Yaş, vazovagal semptomlar, kalp hastalığı, nabız değerleri, troponin yüksekliği, HCT değerleri, anormal EKG bulgusu varlığı, QRS aksları, düzeltilmiş QT süreleri ve senkop nedenine göre CSRS, SFSR ve ASK risk skorlamalarının toplam puanları arasında anlamlı farklar bulunmaktadır. Vazovagal senkop risk belirlemesi için kullanılan üç risk skorlaması arasında, CSRS hem duyarlılık (%92,97) hem de özgüllük (%98,53) açısından en yüksek değerlere sahiptir. Bu, CSRS'nin vazovagal senkobu belirleme konusunda en güvenilir test olduğunu göstermektedir. SFSR duyarlılık açısından (%87,50) CSRS'ye yakın performans gösterse de, özgüllük (%47,06) açısından oldukça düşük bir değere sahiptir. Bu, SFSR'nin vazovagal senkobu olan kişileri belirlemede iyi odluğunu ancak senkobu olmayan kişileri doğru bir şekilde tespit etmede iyi olmadığını göstermektedir. Son olarak, ASK hem duyarlılık (%67,19) hem de özgüllük (%64,71) açısından en düşük değerlere sahiptir. Bu, ASK'nın vazovagal senkop belirlemesi için kullanılan diğer testlere göre daha az güvenilir olduğunu düşündürmektedir. Kardiyak senkop belirlemesi için kullanılan üç risk skorlaması arasında, ASK duyarlılık açısından en yüksek değere (%96,15) sahiptir. Bu, ASK'nın kardiyak senkobu olan kişileri belirlemede çok etkili olduğunu göstermektedir. Ancak, özgüllük açısından (%64,12) en düşük değere sahiptir, bu da ASK'nın kardiyak senkobu olmayan kişileri doğru bir şekilde tespit etmede iyi olmadığını göstermektedir. CSRS hem duyarlılık (%92,31) hem de özgüllük (%94,12) açısından yüksek değerlere sahiptir, bu da CSRS'nin kardiyak senkop belirlemesi için oldukça güvenilir bir test olduğunu göstermektedir. SFSR duyarlılık açısından (%92,31) CSRS ile aynı performansı gösterse de, özgüllük (%85,88) açısından biraz daha düşük bir değere sahiptir. Bu, SFSR'nin kardiyak senkobu olan kişileri belirlemede iyi olduğunu ancak senkobu olmayan kişileri doğru bir şekilde tespit etmede iyi olmadığını göstermektedir. Sonuç: Kanada Senkop Kuralları ,Anadolu Senkop Kuralları ve San Francisco Senkop Kuralları da Acil serviste riskli hastaları belirlemek için kullanılabilir. Ancak bunların sadece yardımcı olduğu esas kararın klinisyene ait olduğu unutulmamalıdır. Anahtar sözcükler: Kanada Senkop kuralları , Anadolu Senkop Kuralları, San Francisco Senkop Kuralları, Risk Sınıflaması, Senkop , ICE