Afişlerde ses ve diyalog kullanımı

İnsan, tarihi boyunca doğayı ve doğa içinde kendisini anlamaya ve anlamlandırmaya anlamlandırma çabası içine girmiştir. Bu çaba on binlerce yıl süren arayışlar sonucunda iletişim araçlarının gelişmesine neden olmuştur. Piktogramlarla başlayan, yazıyla devam eden edebiyat ve sanatın diğer alanları içinde görsel kültür ile ilerleyen insan, 21. yüzyılda çok araçlı bir iletişim dünyasına varmıştır. Bilim ve teknolojinin gelişmesiyle dijital medya ortamı son yüz yılın en gelişmiş görsel iletişim araçlarına sahip olmuştur. Görsel iletişim araçlarından biri olan afiş; tipografi, illüstrasyon ve fotoğraf gibi unsurların eklenmesi tasarımların etkisini de artırmıştır. Özellikle yakın zamanlarda tasarım unsurlarına "ses" kavramının eklenmesi izleyicinin algısını zenginleştirmektedir. Görseller ve diyalog üzerine kurulu afişlerin iletişim ihtiyacının artmasıyla duyguları dışa vurma ihtiyacı duyulmuş, diyaloglara ses efekti ve konuşma balonu eklenmiştir. Böylece diyalog harici "onomatopoeia" olarak adlandırılan ses grubu afişlere yeni bir boyut kazandırmıştır. Afişlerdeki ses kavramı işitilen seslerden ziyade, "gözlerle duymak" kavramı üzerine kurulan çizim tekniğiyle sağlanmaktadır. Bu tez karikatür temelli ve çizgi romanlarda gelişen balon öğesinin tarihselliğini, çeşitliliğini, örnekler üzerinden ele alarak eleştirel bir çözümleme yapma çabasını içerir. Anahtar kelimeler: Afiş, Onomatopoeia, Ses efektleri, Konuşma balonu, Çizgi roman.