Yoksul kırsal bölgelerin gelişimi için tarım turizmi: Bölgesel katma değer sağlanması

Kırsal yoksulluk, köylerden kentlere göçü tetikleyen, en acil küresel sorunlardan biri olmaya devam etmektedir. Bu eğilim, tarım işgücünü azaltırken, ekilebilir arazileri işlenmemiş bırakmakta, erozyonu hızlandırmakta ve gelecekte yaşanabilecek gıda güvensizliği risklerini artırmaktadır. Bu nedenle, kırsal yoksulluğun ele alınması, kırsal alanların kendi içinde çözümler gerektirmektedir. Tarım, bu sorunun üstesinden gelinmesinde önemli bir rol oynamakta ve turizmle birleştirildiğinde kırsal canlanma için yeni fırsatlar yaratmaktadır. Tarım uygulamalarını tüketici deneyimleriyle birleştiren yeni bir turizm türü olan agriturizm, son yıllarda küçük ve orta ölçekli çiftçilerin gelirlerini artırırken kırsal ekonomi için katma değer yaratma konusunda önemli bir potansiyel olduğunu kanıtlanmıştır. Bu tez, Türkiye'deki potansiyel agriturizm müşterileri ve çiftçilerle yapılan iki ayrı anket aracılığıyla agriturizmin kırsal kalkınmadaki rolünü incelemektedir. Elde edilen bulgular, tüketicilerin otantik çiftlik koşullarını tercih ettiklerini, yerel ürünleri satın almaya istekli olduklarını ve agriturizmi sağlık, eğlence ve çevresel faydalarla ilişkilendirdiklerini göstermektedir. Çiftçiler ise agriturizm uygulamalarına açık olmakla birlikte, teşvik, eğitim ve dijital pazarlama desteğine ihtiyaç duymakta ve genellikle günlük ziyaret modellerini tercih etmektedirler. Bulgular, destekleyici bir agriturizm ekosisteminin oluşturulması için hedef odaklı eğitim programlarının, ürün tanıtımı için bölgesel platformlar oluşturulmasının ve çiftçiler ile akademisyenler arasında işbirliğinin gerekli olduğunu göstermektedir. Bu tez, agriturizmin Türkiye'nin kırsal bölgeleri için yenilenebilir bir yol olarak potansiyelini vurgulamakta ve yoksulluğun azaltılmasına, kültürel mirasın korunmasına ve sürdürülebilir turizme katkıda bulunmaktır.