Ahmed-i Rumi'nin "Dakayıku'l-hakayık" adlı eserinin tefsir açısından tahlili

191 Ahmed-i Rumî, tahminen 670/1270 veya 675/1 275'te dünyaya gelmiştir. Rum'a nispet edilmesi, O'nun Anadolu'dan olduğunu gösterir. Buradan Hindistan'a giden Rumî, Avaz'da "Dakayıku'l-Hakayık" adlı eserini 720/1 320'de. "ed-Dakayık fi't- Tarik" adlı eserini 725/1325 ve Umra el-Kitabı da 727/1327'de le'Iif etmiştir. Bu üç eser dışında kitap yazıp yazmadığı bilinmemektedir. Rumî'nin en önemli özelliği, baskılara rağmen yöneticilere ve devlet ricaline karşı mesafeli durması, bildiği doğrulardan ve yaşadığı dinî-tasavvufl çizgiden taviz vermemesidir. Tefsir açısından incelediğimiz "Dakayıku'l-Hakayık" adlı eserinde Rumî, rivayet, dirayet ve işarı tefsir metotlarını iç içe kullanmaktadır. Bunun yanında ayetler, manzum ve mensur olarak tarihi olaylar, menkıbeler ve Mevlana'dan alıntılanan beyit hikayeler ve müellifin kendi özgün görüşleriyle tefsir edilmektedir. Arhmed-i Rumî, bu eserde pek çok tasavvufî konuya deyinmektedir. Rumî'nin ölüm tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, 751-752 / 1350 veya 750/1349 gibi tarihler, tahmini olarak kaynaklarda ifade edilmektedir.