Children's emotion regulation in family context: Contributions of coparenting and parents' self-compassion

Bu çalışmanın amacı, ebeveynlerin öz-şefkati ile erken çocukluk dönemindeki çocukların duygu düzenlemesi arasındaki ilişkide, ortak ebeveynlik ilişkisinin aracı rolünü (işbirliği, çatışma ve üçgenleşme) aktör-partner ilişkilerine bakarak incelemektir. Bu araştırmanın örneklemini 29-118 aylık (M=70.15, SD=18.08) çocuğu olan 361 ebeveyn ikilisi (361 anne ve 361 baba) oluşturmuştur. Her iki ebeveyn de öz-şefkat düzeylerini, ortak ebeveynlik kalitesini ve çocuğun duygu düzenlemesini bildirdiler. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Aracılık Modeli (APIMeM) analizleri yapıldı. APIM sonuçları, her iki ebeveynin öz-şefkati ile kendilerinin bildirdikleri çocuğun duygu düzenlemesi arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğunu gösterdi. Partner etkisininde de, yalnızca babaların öz-şefkati, anne tarafından bildirilen çocuğun duygu düzenlemesi ile anlamlı ve pozitif bir şekilde ilişkiliydi. Ek olarak, her iki ebeveynin de öz-şefkatinin, kendileri ve eşleri tarafından bildirilen daha kaliteli ortak ebeveynlik ilişkisi (daha yüksek işbirliği ve daha düşük çatışma ve üçgenleşme) ile ilişkili olduğu bulundu. Ancak babaların öz-şefkatinin, annelerin işbirliği ile anlamlı bir şekilde ilişkili olmadığı bulundu. Ayrıca, babaların işbirliği, annelerin öz-şefkati ile babanın bildirdiği çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye ve ayrıca babaların öz-şefkati ile babanın bildirdiği çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Ek olarak, annelerin çatışması, kendilerinin öz-şefkati ile baba tarafından bildirilen çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye ve ayrıca babaların öz-şefkati ile anne tarafından bildirilen çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Bulguların çıkarımları, sınırlamalar ve gelecekteki yönelimler tartışılmıştır.