Aile bütünlüğü olmayan ergenlerde algılanan sosyal destek düzeyi ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma aile bütünlüğü olmayan ergenlerde aile, öğretmen ve arkadaşlardan algılanan sosyal destek düzeyleri ve yaşam doyumu düzeyleri arasında ilişkiyi incelemiştir. Araştırmanın çalışma grubu Hatay İli İskenderun ilçesinde lise öğrenimine devam eden 9.10.11 ve 12. Sınıfta okuyan 57 boşanma, 36 ayrı yaşama ve 22 ölüm nedeniyle aile bütünlüğü olmayan 115 ergenden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplamak için Yaşam Doyumu Ölçeği (YDÖ) (Diener, 1985), Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (Yıldırım, 1997) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bu kapsamda demografik değişkenlere göre katılımcıların yaşam doyumu ve algılanan sosyal destek düzeylerini karşılaştırmak için parametrik testlerden bağımsız örneklemlerde t testi ve tek yönlü varyans analizi, non-parametrik testlerden Kruskall-Wallis H Testi ve Mann-Whitney U Testi, yaşam doyumu ile algılanan sosyal destek arasındaki ilişkiyi incelemek için pearson momentler çarpımı korelasyon analizi, yaşam doyumu üzerinde algılanan sosyal desteğin rolünü incelemek için çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar aile bütünlüğü olmayan ergenlerin cinsiyet, yaş, anne ve baba eğitim durumu, anne çalışma durumu, ailenin parçalanma şekline göre algılanan sosyal destek ve yaşam doyumları arasında anlamlı bir ilişki yokken, babanın çalışma durumu ve gelir düzeyi ile yaşam doyumu ve aileden algılanan sosyal destek arasında anlamlı ilişki vardır. Aile bütünlüğü olmayan ergenlerin algılanan sosyal destek düzeyi ile yaşam doyumları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur. Yaşam doyumu üzerinde algılanan sosyal desteğin rolü istatistiksel olarak anlamlı ve yaşam doyumuna ait değişkenliğin %42'si algılanan sosyal destek tarafından açıklanmaktadır. Anahtar kelimeler: Aile bütünlüğü olmayan ergen, Algılanan Sosyal Destek, Yaşam Doyumu, Ergenlik