Ak Koyunlu-Memlûk münasebetleri

Yüksek Lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, XIV-XV. YüzyıllardaDoğu Anadolu ve ran'da hüküm sürmüş olan Ak Koyunlu Devleti ile Mısır, Suriyeve Hicaz'da hüküm sürmüş olan Memlûk Devleti'nin münâsebetleri incelenmiştir.lhanlı hükümdarı Ebû Said'in 1335 yılında ölmesi üzerine lhanlı Devletigücünü kaybetmeye başlamış ve Anadolu üzerindeki hâkimiyeti de azalmıştır.Anadolu'daki bu siyasû boşluktan faydalanan Ak Koyunlular zamanla güçlenerekbulundukları coğrafyaya yayılmaya başlamışlar ve devrin en güçlü devleti olanMemlûkler'in kuzey sınırlarına dayanmışlardır.Esasen Ak Koyunlular bölgede kurulan yeni bir devlet oldukları vetutunmaya çalıştıkları için Memlûkleri kendilerine hâmi olarak görmekte idiler.Ancak bu işin görünen kısmı idi. Nitekim, Kara Yülük Osman Bey ve özellikle UzunHasan Bey dönemlerinde devlet güçlendikçe Memlûklere karşı siyasetlerinideğiştirerek saldırgan bir politika izlemişlerdir. Ak Koyunlular Memlûk topraklarınıyayılma alanı olarak görmüşler ve bunu gerçekleştirebilmek için Uzun Hasan Beydöneminde Venediklilerle bile ittifak kurmaya çalışmışlardır. Ak Koyunlular,Memlûkler'in kuzey sınırına hâkim olmaya çalışırken bir taraftan da Anadolu'dagüçlenen diğer bir Türk devleti olan Osmanlılara karşı üstünlük mücadelesinegirmişler ve neticede hem Osmanlılar ve hem de Memlûkler karşısında ağır biryenilgi almışlar ve bu durum zayıflamalarına sebep olmuştur. Uzun Hasan Bey'inölümünden sonra hânedan içi çatışmalar sebebiyle Ak Koyunlular zayıflamış ve165bölgedeki etkileri azalmıştır. Memlûkler ise iç çatışmalar esnasında AkKoyunlular'dan gelen yardım taleplerini kendi siyasetleri gereğincedesteklemişlerdir.