Akut miyeloid lösemi tanılı hastalarda CONUT beslenme skorunun prognoz üzerindeki etkisi

Amaç: Akut miyeloid lösemi(AML), kemi iliğinde miyeloid progenitör hücrelerin çoğalması ve birikmesi ile karakterize olan klonal hastalıktır. Serum albümin , total kolesterol ve mutlak lenfosit sayısı olmak üzere üç indekse dayanan kontrollü beslenme durumu (CONUT) skoru, malignite hastalarının prognozu ile yakından ilişkilendirilmiştir. Çok sayıda çalışma hematolojik malignitelerde CONUT skorunun önemini ortaya koymuştur. Bu çalışmanın sonucunda AML tanılı hastaların ilk tanı zamanında hesaplanan conut beslenme indeksinin prognoz üzerinde etkisinin değerlendirmesi yapılması amaçlandı. Metot: Bu çalışmada Dicle Üniversitesi Hematoloji kliniğine başvuran, tanı anında total kolesterol düzeyi bakılan 19-85 yaş arası 93 hastanın conut beslenme skorunun prognostik etkisini retrospektif olarak inceledik. CONUT puanı için puanlama kriterleri şu şekilde gösterilmiştir: Normal-CONUT (0-1), hafif-CONUT (2-4), orta-CONUT (5-8) ve şiddetli-CONUT (≥9). Bulgular: Çalışmamızda hastaların 44,1'inin kadın, %55,9'unun erkek olduğu belirlenmiştir. Hastaların yaşları 19 ile 85 yıl arasında değişmekle beraber ortalama yaş 49,98 ± 17,03 yıl olarak bulunmuştur. Hastaların beden kitle indekslerinin ortalaması 25,28 ± 4,21 kg/m2 olarak saptanmıştır. Hastaların Conut ve sConut düzeyleri değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; hastaların %5,4'ünün normal, %34,4'ünün hafif, %38,7'sinin orta ve %21,5'inin şiddetli Conut düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. Hastaların %28'inin düşük ve %72'sinin yüksek sConut değerine sahip olduğu saptanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; 6 aylık süreçte remisyon gözlemlenen hastaların yaşlarının medyanı 47,5, refrakter olan hastaların yaşlarının medyanı ise 56 olarak belirlenmiştir. Hastaların 6 aylık süreçte remisyon gözlemlenen hastaların yaşlarının refrakter durumda olan hastalara göre daha düşük olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (Z=-2,033; p<0,05). Hastaların Conut ve sConut düzeylerine göre 6 aylık prognozları değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; 6 aylık süreçte Conut düzeyi normal olan hastaların tamamında, hafif olan hastaların %71,9'unda, orta olan hastaların %61,1'inde ve şiddetli olan hastaların %20'sinde remisyon gözlemlenmiştir. 6 aylık süreçte Conut düzeyi hafif olan hastaların %28,1'inde, orta olan hastaların %38,9'unda ve şiddetli olan hastaların %80'inde hastalığın refrakter olduğu saptanmıştır. Hastaların 6 aylık süreçte Conut düzeylerine göre prognozları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (X2=18,156; p<0,05). Hastaların 6 aylık süreçte Conut düzeyinin arttıkça remisyon gözlemlenme oranı azalırken, hastalığın refrakter olma oranının arttığı saptanmıştır. 6 aylık süreçte sConut düzeyi düşük olan hastaların %92,3'ünde, yüksek olan hastaların %44,8'inde remisyon gözlemlenmiştir. 6 aylık süreçte sConut düzeyi düşük olan hastaların %7,7'sinde, yüksek olan hastaların %55,2'sinde hastalığın refrakter olduğu saptanmıştır. Hastaların 6 aylık süreçte sConut düzeylerine göre prognozları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (X2=17,379; p<0,05). Hastaların 6 aylık süreçte sConut düzeyi düşük olan hastalarda remisyon gözlemlenme oranı hastalığın refrakter olma oranından fazla olduğu saptanmıştır. Hastaların 1 yıllık süreçte Conut düzeylerine göre prognozları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (X2=15,358; p<0,05). Hastaların 1 yıllık süreçte Conut düzeyinin arttıkça remisyon gözlemlenme oranı azalırken, hastalığın refrakter olma ve nüks etme oranının arttığı saptanmıştır. Hastalardan normal Conut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %100, 1 yıllık OS oranı %100 ve 3 yıllık OS oranı %80; hafif Conut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %78, 1 yıllık OS oranı %66 ve 3 yıllık OS oranı %63;orta Conut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %72, 1 yıllık OS oranı %58 ve 3 yıllık OS oranı %44 ve şiddetli Conut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %25 ve 1 yıllık OS oranı %15 olarak belirlenmiştir. Kaplan Meier sağ kalım analizi sonucunda; hastaların Conut düzeylerine göre sağ kalım eğrileri açısından anlamlı fark bulunmuştur (Log Rank Mantel Cox=38,193; p=0,000). Hastaların Conut düzeyleri arttıkça sağkalım oranlarını düştüğü saptanmıştır. Hastalardan düşük sConut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %96, 1 yıllık OS oranı %81 ve 3 yıllık OS oranı %73; yüksek sConut düzeyine sahip olanlarda 6 aylık OS oranı %54, 1 yıllık OS oranı %43 ve 3 yıllık OS oranı %31 olarak belirlenmiştir. Kaplan Meier sağ kalım analizi sonucunda; hastaların sConut düzeylerine göre sağ kalım eğrileri açısından anlamlı fark bulunmuştur (Log Rank Mantel Cox=14,859; p=0,000). Yüksek sConut düzeyine sahip hastaların sağkalım oranlarının düşük sConut düzeyine sahip hastalara göre daha düşük olduğu saptanmıştır. Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamız AML hastalarında CONUT skoru ile prognozu ve ortalama sağ kalımı değerlendirdiğinden önemli klinik bulgular içermektedir. Bu popülasyonda, CONUT skoru ne kadar yüksekse, beslenme durumunun o kadar kötü olduğu ve olumsuz klinik sonuçlar ile ilişkilendirilebileceği sonucuna vardık. CONUT skoru, basit ve ucuz bir skorlama sistemi olduğundan AML hastalarında prognozu ve ortalama sağ kalımı belirlemek için klinik uygulamada yararlı olabileceğini düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Akut miyeloid lösemi, CONUT, sCONUT