Akut tek taraflı üreteral tam obstrüksiyona bağlı gelişen renal hasarın tedavisinde aminoguanidine tedavisinin etkinliğinin araştırılması: Rat modeli ile deneysel çalışma

Bu çalışmada, tek taraflı üreteral obstrüksiyon sonucunda renal hasar meydana gelmiş sıçanlarda aminoguanidinin koruyucu etkisininin araştırılması amaçlanmıştır. Elli sekiz wistar albino sıçan rastgele olarak beş gruba ayrıldı; sham grubuna laparotomi uygulanırken herhangi bir obstürksiyon oluşturulmadı (G1). Sham + AG grubuna laparotomi sonrasında obstrüksiyon uygulamaksızın 100 mg/kg aminoguanidin intraperitoneal olarak 14 gün boyunca verildi. Obstrüksiyon grubuna laparotomi yapıldıktan sonra sol üreter tanımlandı ve sutüre edilerek kesildi (G3). AG grubunda laparotomi yapıldıktan sonra sol üreter tanımlandı ve sutüre edilerek kesildi, daha sonra 100 mg/kg aminoguanidin intraperitoneal olarak 14 gün boyunca verildi (G4). Son gruba ise üreteral obstrüksiyon sonrasında sadece çözücü olarak serum fizyolojik verildi (G5).14 gün sonra tüm hayvanlar iki taraflı nefrektomi yapıldıktan sonra doku ve kan örnekleri alınarak sakrifiye edildi. Histopatolojik değerlendirmede; tübüler değişiklikler, pelvikalisyel dilatasyon ve inflamasyonun G4' de diğer gruplara göre azalmış olduğu ve dolayısıyla böbrek hasarının azaldığı görüldü. Nekrozun ise gelişmediği saptandı. AG uygulaması ile MDA ve OSI değeri G4' de G3' e göre anlamlı olarak düşük, GSH ve TAS değeri ise yüksek saptandı. Albümin ve kreatin değerlerinde G1, G2, G3 ve G4 arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı. Buna karşın BUN değerleri G4' de G3' e göre anlamlı olarak düşük saptandı. Kreatin değerleri G5' de G4' e göre düşük saptandı. Bu çalışmada, böbrek dokusunda meydana gelen oksidatif streste AG uygulamasının klinik olarak yararlı olduğu saptanmıştır. Ancak günümüzde böbrek hasarı sonrasında AG uygulaması klinik olarak uygulanabilir değildir. AG' nin klinik kullanıma girmesi için çok merkezli ve daha geniş serili çalışmalara ihtiyaç vardır.