Alıcı ortamlardan kirletici unsurların giderilmesinde ekosistem hizmetlerinin etkinliğinin araştırılması

Su kirliliği, çevre kirliliğinin önemli bir bileşenini oluşturmaktadır. Günümüzde su kirliliğini bertaraf etmek için çok çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Biyokütle kullanımı son zamanlarda oldukça sık olarak başvurulan bir yöntemdir. Son zamanlarda biyokütle üzerinde daha fazla alan oluşturmak için çeşitli kimyasallarla muamele ederek yüzeyde girinti ve çıkıntı oluşturulması yönelik çalışmalar yaygınlaşmaktadır. Ancak kullanılan kimyasallar çoğunlukla ekosisteme ek yükler getirmektedir. Bu yüzden bu çalışmada, tamamen atık bir biyokütle olan ve başka bir yerde kullanılmayan çay posaları biyokütle olarak tercih edilmiştir. Bu biyokütleyi de modifiye etmek için çok önemli iki ekosistem hizmeti olan ayrışma ve çürüme süreçleri kullanılmıştır. Çalışmada temin edilen atık malzeme halindeki çay posaları belirli sürelerle toprak altında ve su içerisinde bekletilerek ayrışma ve çürüme süreçlerine tabi tutulmuştur. Ayrıca pozitif kontrol grubu olarak kimyasal olarak modifiye edilmiş biyokütle de çalışılmıştır. Sonrasında farklı miktar (0.1-0.5 g), kinetik (15 dk, 30 dk, 1 saat, 4 saat, 12 saat ve 24 saat) ve pH değerlerinde (3, 5, 7 ve 9) farklı konsantrasyonlara sahip Bor (B) ile kirlenmiş suların (2, 4, 8, 16, 32, 64 ve 128 ppm) arıtımındaki performansları incelenmiştir. Elde edilen çalışmaların istatistiksel olarak değerlendirilmesi sonucunda, 0,2 g biyokütle, pH 7 ve 2 saat uygulamanın en iyi sonucu verdiği ve bu koşullarda yapılan B arıtım uygulamalarında bazı konsantrasyonlarda %70'lere ulaşan arıtım oranları tespit edilmiştir. Bu haliyle ilk defa uygulanan bu yöntemin temiz çevre adına gelecek için umut vadeden bir uygulama olabileceği kanısındayız. Anahtar Sözcükler: Atık çay posası, Atık su arıtımı, Bor, Ekoloji, Ekosistem hizmetleri