Alice Walker'in "Everyday Use" ve Toni Morrison'un The Bluest Eye eserlerinde nesiller arası aktarılan travma ve fetişizm

Bu tez Afrikan Amerikan toplumu bağlamında nesiller arası aktarılan travma ve başa çıkma ve kontrol mekanizması olarak fetişizmi inceler. Birleşik Devletler'deki Afrika asıllı toplum tarihinin yüzyıllar süren kölelik, zulüm, ayrımcılık ve ırkçılıkla lekelendiği bilinen bir gerçektir. Bu uzun tarih, birbiri ardına nesillerin ağır şekilde travmatize oldukları bu insanlık dışı sistemde doğup büyümüş olduğu anlamına gelir. Bu uzun süreli zulmün vahameti günümüzdeki nesillerin bu travmatize edici olayları ilk elden yaşamamış olmalarına rağmen miras edinmiş oldukları travma belirtileri göstermelerine neden olan bir travma döngüsü yaratmıştır. Bu durum, aynı kimlik çatısı altında olan insanları kapsayan travmanın aktarımıyla açıklanabilmektedir. Miras alınan travmaların bir sonucu olarak özgüven eksikliği, ırkçı sosyalleşme ve yaygın bir öfke duygusu gibi bir takım psikososyal ve davranışsal etkiler gözlemlenebilir. Her travmada olduğu gibi nesiller arası aktarılan travmalar da başa çıkma mekanizmaları gerektirir. Kimi Afrikan Amerikan edebiyat eserlerinde gözlemlenebildiği üzere fetişçi bağlanmalar miras edinilen travmalara karşı başa çıkma mekanizması görevi görebilmektedir. Bu eserlerde karakterler rastgele nesnelere karşı fetişçi bağlanma geliştirerek ve onları araç olarak kullanarak yıkıcı travma miraslarıyla başa çıkmaya çalışırlar. Alice Walker'in "Everyday Use" hikayesi ve Toni Morrison'un The Bluest Eye romanı nesiller arası aktarılan travma ve sonucunda gelişen fetişizmin gözlemlenebileceği iki önemli Afrikan Amerikan edebiyat eseridir. Bu tez, Afrikan Amerikan toplumu bağlamında nesiller arası aktarılan travma ve fetişizmle ilgili detaylı bir araştırma sunarak bu iki edebiyat eserinde karakterlerin miras aldıkları travmaları sonucunda gösterdikleri fetişçi bağlanmaları inceler.