Alternatif eğitim yaklaşımlarının yeni nesil öğrenme ortamlarına yansıması: Reggio Emilia okulları örneği

Bireylerin hayatında eğitim önem arz eden bir konudur. Eğitim, cesaretlenmeyi, keşfetme bilincini, çevreye duyarlılığı, duyguları yansıtmayı, deneyimsel beceri kazanmayı, özgüveni sağlarken diğer taraftan çocuğun karakter temelinin atılmasına yardımcı olur. Teknolojik ilerlemelerle birlikte sürekli değişen dünyada eğitim programları da gelişmektedir. Bu değişimlerle birlikte çocukların nitelikli eğitim alabilmeleri için eğitim kurumları, çocukların zihinlerinde merak uyandıracak, fiziksel, bilişsel, sosyal gelişimlerini destekleyecek yeni nesil öğrenme ortamlarına uygun tasarlanmalıdır. Tez kapsamında 19. yüzyılda temelleri atılan alternatif eğitim yaklaşımlarından Reggio Emilia Yaklaşımı'nın temel özellikleri ve eğitim felsefesinin mekâna yansıması irdelenmiştir. Bu bağlamda, Reggio Emilia yaklaşımının temelinde yatan ilkeler ve bu ilkelerin fiziksel mekâna yansıması yurt dışından seçilen 10 okul üzerinde analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, bu yaklaşımı benimseyen okullarda; "piazza, atölye, sınıflar, sirkülasyon alanları, okul bahçesi" gibi birimlerin öne çıkan ortak mekanlar olduğu, "yataylık, esneklik, bireyselleşme, sosyalleşme, kişiselleştirme, keşfetme, ev hissi oluşturma, aydınlatma-saydamlık ve iç-dış birlikteliği" kavramlarının da yaklaşımın ana felsefesinin mekan üzerindeki yansımaları olduğu tespit edilmiştir. Literatür taramaları ve yapılan analizlerden elde edilen verilerin yeni yapılacak okul tasarımları için rehber olacağı düşünülmektedir.