The development of preschoolers' understanding of culpability

Davranışlardaki kasıtlılık ve davranışların sonucu ile çocukların ahlaki yargıları arasındaki ilişki gelişim psikolojisi literatüründe sıkça tartışılmıştır. Bu konulara ek olarak norm anlayışını da ele alan çalışmamız, çocukların oyunun kuralını kasıtlı ya da kasıtsız olarak ihlal eden kişinin suçunu anlama yetisini ve bunu takip eden tepkilerini araştırmaktadır. 4 yaşındaki çocuklar, kuklanın oyun kuralını birinde kasıtlı olarak, diğerinde ise yanlış inanç sonucu ihlal ettiği iki farklı gruba rastgele atanmıştır. Çocukların kasıtlılık ve suçluluk anlama becerisi, oyun kuralının ihlali ardından bulundukları sözel itiraz ve geveleme tepkileri ile ölçülmüştür. Bununla birlikte, çocukların karşılaştığı davranışın kasıtlılığını ve davranışta bulunan kişinin suçlu olma durumunu anlamasında etkisi olabilecek alan-genel becerileri değerlendirilmiştir. Bu beceriler, Zihin Kuramı Görevleri Ölçeği (Wellman & Liu, 2004), Beklenmeyen Yer Değişikliği Görevleri (Wimmer & Perner, 1983), ve Yönetici İşlevler Testi (Zelazo, 2006) ile her katılımcı için ölçülmüştür. Sonuçlar, oyun kuralının kasıtlı olarak ihlal edildiği durumda çocukların, yanlış inanç yüzünden bozulmasına kıyasla, daha çok gevelediğini göstermektedir. Bu da 4 yaşındaki çocukların, normu ihlal eden kişinin zihin durumu ve davranışın kasıtlılığını değerlendirerek suçlulukla ilgili karar verdiğine işaret etmektedir. Ek olarak, Belirgin Yanlış Kanı testini geçemeyen çocuklarda kasıtlı kural ihlali grubu yanlış inanç grubuna göre daha çok geveleme davranışında bulunurmuştur, ancak testi geçen çocuklarda iki grup arasındaki bu geveleme farkı görülmemiştir. Tüm sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde, özellikle belirgin yanlış kanı becerileri gelişmemiş 4 yaşındaki çocukların davranışların kasıtlı olup olmadığını anladığı görülmektedir.