Anasınıfı eğitimi alan ve almayan ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin akademik başarılarının karşılaştırılması

Çocuk gelişimi ve eğitimi, yüzyılımızın başında ele alınarak incelenmeye başlanmış, bu konuda çeşitli araştırmalar yapılmış, kuramlar üretilmiştir. Çocuğun gelişimine etki eden en önemli etmenlerden biri de kuşkusuz eğitimdir. Eğitimin erken yaşlardan başlaması, çocuğun gelişimlerini şekillendirmesi açısından çok önemlidir. Bu nedenle Türk milli eğitim sistemi içinde ilkokula bağlı olarak etkinlik gösteren erken yaş eğitimi çalışmaları 1980'li yıllarda başlamış ve günümüze kadar uzanmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı'nın bir eğitim politikası olarak kabul ettiği anasınıfı eğitiminin yaygınlaştırılması çabaları, temel eğitim çağına en yakın yaş grubunu hedef alması ve açılma kolaylıkları nedeni ile ilköğretim okulları bünyelerinde hızla çoğaltılmaya başlanmıştır. Anasınıfı eğitiminin, ilköğretim birinci sınıftaki çocukların akademik başarılarına etkisi konulu bu araştırmanın birinci bölümünde, aile yapılarına yer verilmiş, ailenin sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel düzeyleri ile ilgili bilgiler sunulmuş, çocuğa olan eğitimsel yaklaşımlar açıklanmaya çalışılmıştır. Dünyada ve Türkiye'de okulöncesi eğitimi çalışmalarına değinilmiş, anasınıfı eğitimi ile ilgili yapılan etkinliklere yer verilmiştir. İlkokula başlayan çocuğun okula ait tutumları, okul olgunluğu, ailelerin okulla olan ilişkileri ve okulda öğrenme konularına değinilmiştir. Anasınıfı eğitim programından yararlanarak ilkokula başlayan çocukta oluşan bilgi ve beceri birikimi onu, diğer yaşıtlarından daha farklı kılmaktadır. Milli Eğitim Bakanlığı, Okulöncesi eğitimi Genel Müdürlüğü'nden eğitimi elde edilen verilere göre, ilköğretim kurumları bünyesinde ve isteğe bağlı olarak etkinlik gösteren anasınıflarından tüm çocuklar yararlanamamaktadır. Bu da çocuklar arasında eğitime bağlı farklılıkların oluşmasına neden olmaktadır. Bununla birlikte, farklı genetik özelliklerle, farklı aile ve sosyal çevrelerden gelen çocuklar, ilköğretime başladıklarında, onlardan okula uyum göstermesi, söz dinlemesi ve ödevlerini yapmaları istenir. Bu durumda çocuğun okula uyumunu sağlayarak akademik başarısını yönlendirecek olan ilköğretim kurumlarına önemli görevler düşmektedir.Verilen bu bilgilerin yanısıra konu ile ilgili yapılan benzer araştırmalar sunulmuş, araştırmanın problemi belirtilerek, alt problemler verilmiş, sayıltılar, sınırlılıklar ve tanımlar açıklanmaya çalışılmıştır. II. Bölümde, araştırmanın yöntemine değinilmiştir. Çalışmanın Evren'ini İzmir ili oluşturmuş, il sınırları içinde kalan ve random örneklemle belirlenen sekiz ilçeden, yine aynı yöntemle sekiz ilköğretim kurumu seçilerek belirtilmiştir. Belirlenen bu kurumların birinci sınıflarına devam eden, anasınıfına gitmiş 120 öğrenci ve anasınıfına gitmemiş 120 öğrenci olmak üzere toplam 240 öğrenci örneklem grubunu oluşturmuştur. Okul müdürlüklerinde bulunan ve örneklem grubuna ait not çizelgeleri ile ailelerine ilişkin bilgi formları alınarak, inceleme çalışmaları yapılmıştır. Verilerin çözümlenmesi ise, iki bölümde açıklanabilir. Birinci bölümde ailelerin ekonomik düzeyi ve eğitim durumlarının mutlak sıklıkları ölçülerek aritmetik ortalamaları alınmış ve başarıdaki etkileri aranarak bilgi olarak sunulmuştur. İkinci bölümde ise, öğrencilerin her ders için aldıkları sınav sonuçlan mot dağılımlarına göre incelenmiş ve mutlak sıklıkları bulunarak, anasınıfından gelen ve gelmeyen öğrencilerin standart sapmaları ve aritmetik ortalamaları alınmış, akademik başarılarda anlamlı bir fark olup olmadığını saptamak içtin "t" testi uygulanmıştır. Araştırmanın III. bölümünde, elde edilen veriler tablolaştırılarak sunulmuş, tablolardaki sayısal değerler açıklanarak yorumlanmıştır. IV. bölümde araştırmanın sonuçları açıklanmaya çalışılarak öneriler sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, anasınıfı eğitimi ilköğretim okullarının birinci sınıflarına giden çocukların akademik başarılarına olumlu yönde etki etmektedir. Araştırmaya göre her çocuk okulöncesi eğitiminden yararlandırılmalıdır. İlköğretim kurumlarındaki öğretmenlerin, öğrenci farklılıklarına özen göstererek, sınıf içi eğitimini ilgi çekici hale getirmelidir. Öğrencilere ait sosyal ve duygusal gelişimleri izlemek amacı ile gözlem formlarının oluşturulması gerekmektedir.