Android ve jinekoid tip obezitede deri kıvrım kalınlığının bazı nöromediatörler, hormonlar ve obezitenin komplikasyonları üzerine etkisi

GİRİŞ-AMAÇ: Obezite, son yüzyılda sıklığı giderek artan ve uzun dönemde birçok komplikasyona sebep olan bir hastalıktır. Bu çalışmanın amacı; santral ve periferik obezitede cinsiyet ve komplikasyon gelişimi açısından fark olup olmadığını tespit etmek, obezitenin komplikasyonlarına yönelik antropometrik ya da biyokimyasal olarak en iyi belirteci bulabilmektir.MATERYAL-METOD: 01.06.2010-01.12.2010 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi, Pediatrik Endokrinoloji Bilim Dalı polikliniğine başvuran vücut kitle indeksi (VKİ) yaşına ve cinsiyetine göre 95. persentilin üzerinde olan, pubertal evresi4-5olan 41' i kız, 24 ` ü erkek toplam 65 hasta araştırmaya alındı. Hastaların antropometrikölçümleri (boy, ağırlık, deri kıvrım kalınlığı, bel ve kalça çevresi) yapıldı. Bel/kalça çevresi oranı; erkeklerde 0.95, kızlarda 0.85' in üstünde olan hastalar santral obezite, altında olanlar ise periferal obezite kabul edildi. Kandan tiroid fonksiyon testleri, lipidler, glukoz, insülin, ghrelin, leptin, adiponektin, resistin, CRP, interlökin 1 ? ve ß düzeyleri bakıldı. Hastalara diyet ve egzersiz tedavisi verildi. İnsülin direnci olan hastaların tedavisine metformin eklendi. Takibinde hastalar aylık kontrole çağırıldı. Her kontrolde antropometrik ölçümler tekrarlandı. Üçüncü ayın sonunda kandan bakılan tetkikleri tekrarlandı.BULGULAR: İlk başvuruda, santral obezite kızlarda daha yüksek oranda bulundu (p=0.002). Kontrole gelen 40 hastanın 27(%67.5)' i kilo verdi. Kontrole gelen hastaların başvurusuna ve üçüncü ayın sonunda VKİ ` leri arasında fark bulunmadı. Santral obezitesi olan hastalarda ?VKİ (3. ay sonundaki VKİ- Başvurudaki VKİ) değerleri, periferik obeziteye göre daha yüksekti. Santral obezitesi olan hastalarda bel/kalça çevresi oranı periferik obezitesi olan hastalara göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p=0.06). Kilo veren hastalarda yağ kitlesinde belirgin farklılık tespit edilmezken triseps (P=0.024) ve suprailiak (p=0.002) deri kıvrım kalınlıklarında anlamlı bir azalma görüldü. Kilo veren hastalarda HDL (P=0.009) ve total kolesterol (P= 0.009) anlamlı olarak artarken glukoz anlamlı olarak azalmıştır (P=0.022). Kilo veren hastalarda istatistiksel olarak serbest T4 artmış (P=0.009), TSH azalmıştır (P=0.025).SONUÇ: Antropometrik ölçümler, obezitenin komplikasyonlarının erken tanısında yardımcı olabilecek, takibini kolaylaştırabilecek, yaygın olarak kullanılabilecek, ucuz ve pratik bir belirteç olarak kullanılabilir. Bu konuda araştırılmalar arttırılmalıdır.