Anksiyete bozukluğu olan hastalarda optik koherens tomografi sonuçları ve klinik değişkenlerle ilişkisi

Anksiyete bozukluğu tanısı alan hastaların optik koherens tomografi (OKT) ile elde edilen santral makula kalınlığı, koroid kalınlığı, retina sinir lifi tabakası, ganglion hücre kompleksi ve koroid vasküler indeks değerlerini sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırmak Bu prospektif çalışmaya Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde Eylül 2022 - Şubat 2023 tarihleri arasında psikiyatri polikliniğine başvurup anksiyete bozukluğu tanısı alan ve sonrasında göz polikliniğine refere edilen 31 hastanın sağ gözü dahil edildi. Kontrol grubu olarak psikiyatrik hastalığı veya ek sistemik hastalığı olmayan yaş ve cinsiyet açısından benzer 31 gönüllünün sağ gözü dahil edildi. Hastaların rutin oftalmolojik muayenelerine ek olarak Cirrus HD-OKT (Cirrus HD-OCT, Carl Zeiss Meditec, Model 5000, Dublin, USA) cihazı kullanılarak santral makula kalınlığı koroid kalınlığı, retina sinir lifi tabakası, ganglion hücre kompleksi ve koroid vasküler indeks değerleri ölçüldü. Koroid kalınlığı subfoveal alan, subfoveadan nazal ve temporale doğru 1000 µm'luk uzaklıkta yapılan toplam 5 noktadan ölçüldü. Koroid vasküler indeksin hesaplanmasında hastaların EDİ(Enhanced Depth İmaging) modunda çekilmiş OKT görüntüleri üzerinde ImageJ yazılımı kullanıldı. Ayrıca tüm katılımcılara sosyodemografik veri formu, Penn State Anksiyete Ölçeği, Yaygın Anksiyete Bozukluğu-7 testi uygulandı. Tüm istatistiksel analizler SPSS 22.0 sürümü (IBM Corporation 2013, Armonk, North Castle, New York, Amerika Birleşik Devletleri) kullanılarak yapılıp p değeri <0.05 olduğunda istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Hasta grupta ölçülen tüm kadranlarda koroid kalınlığı kontrol grubundan yüksek olduğu ve subfoveal, foveadan nazale doğru 1000 µm ve 2000 µm uzaklıktaki noktada koroid kalınlığındaki artışın istatiksel olarak anlamlı olduğu bulundu (Sırasıyla; p=0,03, p=0,001 p<0,001). Koroid alan ölçümünde hem total koroidal alan ölçümlerinin hem de vasküler alan ölçümlerinin anlamlı olarak kontrol grubundan daha yüksek olduğu görüldü (Sırasıyla; p=0,03, p=0,01). Ancak iki grup arasında koroid vasküler indekste fark görülmedi (p=0,27). Hasta ve kontrol grubu karşılaştırıldığında üst, nazal, alt, ortalama retina sinir lifi tabaksı değerlerinde anlamlı fark yokken temporal kadranda hasta grupta anlamlı olarak yüksekti (Sırasıyla; p=0,95, p=0,32, p=0,85, p=0,63, p=0,02). Santral makula kalınlığı, minimum ve ortalama ganglion hücre kompleksi değerlerinde iki grup arasında fark yok idi (Sırasıyla; p=0,17, p=0,76, p=0,42). Sonuç olarak, çalışmamız anksiyete bozukluklarının etyopatogenezinde nörodejenerasyon varlığını desteklemezken artmış koroid kalınlığı göz önüne alındığında inflamatuar süreçlerin etkili olduğunu göstermiştir. SD-OKT, EDI-OKT teknolojilerinin de gelişimi ile retina, koroid gibi yapıların daha ayrıntılı incelenmesi sonucunda santral makula kalınlığı, retina sinir lifi tabakası, ganglion hücre kompleksi, koroid kalınlığı, koroid vasküler indeks gibi parametrelerin psikiyatrik hastalıkların tanı ve takibinde kullanıbileceği öngürülebilir. Fakat bu konuda daha kapsamlı, uzun süreli ve geniş serili çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Anksiyete bozukluğu, Optik koherens tomografi, Retina sinir lifi tabakası, Ganglion hücre kompleksi, Koroid kalınlığı