Anterior bölge kompozit rezinlerin yaşlandırmaya bağlı mikrosertliklerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı; anterior bölgede kullanılan farklı yapıdaki üniversal restoratif materyallerin, iki farklı polisaj tekniği kullanılarak, aside ve yapay tükürüğe maruz kaldığında, gösterdikleri yüzey sertlik değerlerinin in vitro olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 5 farklı restoratif materyale (Essentia Üniversal Shade-GC, Omnichroma-Tokuyama, Charisma Diamond One-Kulzer, ZenChroma-President Dental ve Essentia HiFlo-GC) ve 2 farklı polisaj yöntemi (Shofu One Gloss ve EVE Diacomp Plus) uygulandı. Sonrasında örnekler 3 farklı yaşlandırma yöntemine (yapay tükürük, portakal suyu ve portakal suyu-yapay tükürük) maruz bırakıldı. Kompozit örneklerin yapılmasında 8 mm çapında, 2 mm kalınlığında kalıplar kullanılarak toplamda 240 adet örnek hazırlandı (n=8). Örnekler polisaj ve yaşlandırma yöntemlerine göre alt gruplara ayrıldı. Restoratif materyaller, teflon bir kalıp içerisine yerleştirildi ve polimerize edildi. Örneklerin yaşlandırma öncesinde Vicker's sertliği ölçümleri (Matsuzawa® MHT2, High Quality Microhardness Tester, Matsuzawa SEIKI Co; Ltd, Tokyo, Japonya) yapıldıktan sonra, yaşlandırma amacıyla yapay tükürük, portakal suyu ve portakal suyu-yapay tükürükte 24'er saat bekletildi. Yaşlandırma sonrasında tekrar Vicker's sertlik ölçümleri bakıldı. Örneklerin üst yüzeyleri yaşlandırma öncesinde ve sonrasında SEM (JEOL JSM 7001F, Japonya) ile analiz edildi. Verilerin istatistiksel analizleri SPSS v.19 paket programı (IBM SPSS Statistics for Windows, Version 27.0. Armonk, NY: IBM Corp, ABD) kullanılarak yapıldı. Bulgular: Kompozitlerin başlangıç sertlik değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmiştir. En yüksek başlangıç sertlik değeri Charisma Diamond One (89,578)'da izlenirken, en düşük Essentia HiFlo (54,830)'da görülmüştür (p<0,05). Bütün kompozitlerin başlangıç ve 1. Gün sertlik farkları karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Yaşlandırma sonrası sertlik değerinde en fazla düşüş; Zenchroma'ya EVE Diacomp Plus polisaj uygulaması sonrası portakal suyunda bekletilmesi ile gözlenmiştir (-2,82±1,51). Yaşlandırma sonrası sertlik değerlerinde en az düşüş; Omnichroma'ya EVE Diacomp Plus polisaj uygulaması sonrası yapay tükürük+portakal suyu döngüsünde gözlenmiştir (-0,64±0,84) (p>0,05). Sonuçlar: Kompozit rezin restorasyonlar farklı pH'a sahip sıvılarda belirli oranlarda bekletildiklerinde, bu sıvılardan değişik oranlarda etkilenmişlerdir. Rezin bazlı restoratif materyallerin yüzey sertliği değerlerinde, asidik içeceklerin ve yapay tükürüğün etkisiyle değişimler olduğu kaydedilmiştir. Çalışmada kullanılan kompozitlerin birkaçı hariç yaşlandırma sonrası sertlik değerleri, yaşlandırma öncesi sertlik değerlerine göre istatistiksel olarak düşük sonuç göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Kompozit rezin, Vickers, yaşlandırma, polisaj yöntemleri, mikrosertlik.