Anti-DFS70 antikorlarının otoimmün ve allerjik hastalıklardaki rolü nedir ve otoimmün hastalıklarda koruyucu rolü var mıdır?

Anti-DFS70 Antikorlarının Otoimmün ve Allerjik Hastalıklardaki Rolü Nedir ve Otoimmün Hastalıklarda Koruyucu Rolü Var mıdır? Anti-DFS70 antikorunun herhangi bir hastalığa özgül olmaması, sistemik otoimmün romatizmal hastalıklar dışındaki birçok inflamatuar durumda, allerjik hastalıklarda ve özellikle de sağlıklı bireylerde sık oranda saptanmasından dolayı klinik uygulamadaki yeri tam olarak belirlenememiştir. ANA IIF testindeki DFS70 paterni başlangıçta interstisyel sistitli hastalarda tanımlanmıştır. Daha sonra çok çeşitli kronik inflamatuar durumlarda, otoimmün tiroidit, Vogt-Koyanagi – Harada sendromu (%66.7), atopik dermatit (%30), kanser ve hatta belirgin bir oranda sağlıklı bireylerde raporlanmıştır. Tipik DFS70 IIF paterni benzersiz bir benekli paterndir, interfazdaki nükleus ve metafazdaki kromatin boyunca dağılmıştır ve çekirdekteki beneklerin yoğunluğuna, büyüklük ve parlaklığına göre görünümü değişir. Antikor günümüzde birincil hedefi olan lens epiteli büyüme faktörü (LEDGF), DNA bağlayıcı transkripsiyon koaktivatör p75 olarak da adlandırılmaktadır. Çalışmamızda, tedavi alan ve almayan, astım, allerjik rinit, ürtiker, romatoid artrit, sistemik lupus eritematozus tanılı hastalar ve sağlıklı gönüllüler grubunda, her grupta 30'ar kişi olmak üzere toplam 180 kişi alınarak, IIF, immünblot ve ELISA yöntemi ile, ANA, ENA profil ve Anti-DFS70 Antikoru çalışılarak bu hastalıklarla ilişkisi analiz edildi. Bu çalışmada amaç Anti-DFS70 antikorunun sağlıklı bireylerden özellikle allerjik rahatsızlığı olanlarda, astım rinit veya ürtiker, pozitif olabileceği ve gene bu gruplarda diğer ANA antikor subgruplarının negatif olması literatür bilgisinin de tekrarlanabilir olup olmadığını görmek üzere planlanmıştır. SLE hastalığı olanlarda çalışmamızda kontrol grubuna göre anlamlı oranda DFS70 pozitifliği saptanmıştır. Ancak bu hastaların çoğunda diğer otoantikorlar da pozitiftir. Bu durum zaten poliklonal antikor yanıtı olan bir otoimmun hastalık olan SLE için beklenen bir durumdur. Sağlıklı bireylerde DFS70 antikor pozitifliği 1 adet saptanmıştır. Ancak allerjik rinit, astım veya ürtiker olan hastalarda DFS70 antikor pozitifliği daha fazla oranda pozitiftir. Özellikle allejik rinit olan 5 hastada DFS70 pozitiftir. Bu hastalarda diğer otoantikorlar pozitif saptanmamıştır. Bu durum literatür bilgisi ile de paralel görülmektedir. ELISA ile yapılan testler daha fazla klinik uyum sağlamaktadır. Immünfloresan yöntemle gözle bir teknisyen tarafından testin bakılmasında bazen kişisel farklılıklara rastlanılabilmektedir. Keza immünblot yönteminin duyarlılığı konusunda ve yanlış pozitif veya negatif değerler görülebilmesi açısında ELISA ile kıyaslandığında nispeten duyarlılığın daha düşük olduğu söylenebilir. Muhtemel hasta sayısının azlığı nedeni ile istatistiksel anlamlı olmasa da, allerjik rinitli hastalarda en fazla oranda DFS70 pozitifliği görülmektedir. Bu anlamda Anti-DFS70 antikorunun aslında patolojik bir antikor olmaktan çok, otoimmün hastalık dışında da görülebildiği literatür bilgisi ile uyum göstermektedir. Bu çalışmada literatür bilgisine benzer şekilde özellikle allerjik rinitli hastalarda tamamen sağlıklı bireylere göre DFS70 antikor pozitifliğinin tek başına görülebileceğini göstermesi açısında önemlidir. Çalışmanın sadece allerjik rinitli hastalarda daha fazla hastada yapılması daha faydalı olacaktır diye düşünülmüştür. Anahtar Sözcükler: Anti-DFS70, ELISA, SARD,