Anti-fouling boyaların denizdeki bakteriyal biyofilm gelişimi üzerine etkisi

Biyofilm bakterileri sualtı yapılarda ciddi sorunlara neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, sabit plakalar yüzeyinde hücre dışı polimerik maddeler (EPS) üreten biyofilm bakterilerinin tanılanmaları ve çeşitli antifouling ajanların biyofilm bakterilerinin gelişimini engelleyen minimum inhibisyon konsantrasyonlarının (MICs) tespitidir. Boyalardaki antifouling ajanlar olarak, çinko oksit, bakır oksit, tribütiltin, florin, triazine diamin gibi katkılar kullanılmış boyalar ve bir de sadece antipas boya uygulanmıştır. Örnekleme sürecince, İzmir civarında yer alan iki yat limanında bulunan test plakalarının tümünde bakteriyal büyüme gözlenmiştir. Çalışma süresince plakaların yüzeyinden yüz yirmi ırk kültüre edilmiş, bunlardan yirmi tanesi ileri biyokimyasal ve moleküler analizlerle karakterizasyon için seçilmiştir. Ribozamal DNA dizileri kullanılarak yapılan filogenetik analizler sonucunda, yirmi ırkın ?-Proteobacteria ve Firmicutes (Pseudoalteromonas, Alteromonas, Klebsiella, Vibrio ve Exiguobacterium) alt sınıflarına dahil oldukları belirlenmiştir. Sekiz ırk, EPS üretme yetenekleri açısından ve EPS'lerindeki şeker ile protein içeriklerinin belirlenmesi açısından ileri testler için seçilmişlerdir. Çalışmada, hücre büyümesi ile EPS verimliliği açısından negatif bir ilişki olduğu belirlenmiştir. EPS'lerdeki şeker içerikleri ince tabaka kromatografisi (TLC) ile belirlenmiştir. EPS yapısında şekerler olarak glukoz, galaktoz, fruktoz ve ramnoz tespit edilmiştir. Minimum inhibisyon konsantrasyonu analizlerinde triazine diamin ve bakır oksit içeren boyanın bireysel ırklara karşı en güçlü antibakteriyal etkiyi gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bireysel biyofilm bakterileri, antifouling boyalara karşı oldukça duyarlı iken biyofilmin gelişmesini takiben direnç kazanmaktadırlar. Ayrıca, çalışma süreci boyunca, toplam canlı bakteri yoğunluğu ile deniz suyunun fiziko-kimyasal değişkenleri arasında ilişki görülürken, toplam canlı bakteri yoğunluğu ile besin elementleri arasında güçlü bir korelasyon bulunamamıştır.