Antik Hellen coğrafyasında genelev kültürü ve fahişelik

Tarih sahnesinde perde arkasında bırakılan konulardan biri olan fahişelik kurumu, her ne kadar konuşulmaktan çekinilse de toplumlarda ve kültürlerde varlığını sürdürmüş bir fenomendir. Günümüz koşullarında tabulaşmış bu kurum, Eskiçağ'ın önde gelen medeniyetlerinde gündelik yaşamın görünür bir parçasıdır. Bireysel kümelerden kentleşmelere giden süreçte fahişelik kurumu, yalnızca dinsel yapısıyla toplumda var olmakla kalmamış günümüzden de aşina olduğumuz ticari meta haline gelmiştir. Fahişeliği kalabalıklar içerisinde barındıran Hellen kültürü, bu kurumu neredeyse yasal kılan medeniyetlerden biridir. Tezde, fahişelik konusu bağlamında Hellen kültürü merkeze alınmıştır ve odak noktasından çok uzaklaşılmadan bu kurumun incelemesi yapılmıştır. Yapılan incelemede amaçlanan, sınırlı antik kaynaklar ve akademik çalışmaların incelenmesiyle birlikte, üzerine çalışılmaktan çekinilen bu konunun toplumu etkileyen önemli unsurlardan biri olduğunu ortaya koymaktır. Ayrıca, tezin konusu sebebiyle oluşmuş literatür kısırlığını azaltmak da amaçlanmıştır. Hellen kültürü ile bağlantılı sosyal konularda diğerlerinden geri kalmayan hatta din, siyaset, sosyal yaşantı, mimari gibi önemli kültürel değerlerde izler barındıran bu kurumun incelenmesi, geçmişten günümüze kadar yansıyan fahişelik kültürü tohumlarının nerede ekildiğine de yanıt olmuştur.