The British climate change fiction in the age of the anthropocene: Ecocritical readings of J.G. Ballard's The Drowned World, Maggie Gee's The Ice People and Ian Mcewan's Solar

Jeolojik bir kavram olarak, Antroposen, ağır sanayileşme, aşırı nüfus artışı, doğal kaynakların sömürülmesi ve çevre kirliliği gibi çeşitli insan eylemlerinin küresel ölçekte çevresel değişimlere sebep olduğu, Yerküre'nin jeolojik zaman çizelgesindeki en son "devre"ye işaret eder. Bir araya geldiklerinde, tüm bu eylemler, gezegenimizde yaşamın sürdürülebilirliğini ve Yerküre'de ikamet etmekte olan sadece insan türünün değil, diğer tüm canlıların da hayatta kalabilmesi için ciddi bir tehdit oluşturan ekolojik felaketlere sebep olurlar. Dolayısıyla, Antroposen çağında insan yaşadığı gezegenin ekosistemlerini değiştirebilme kapasitesine sahip jeolojik bir güç olarak görülür. İnsan kaynaklı pek çok çevresel değişim arasında muhtemelen en tehlikeli olanı iklim değişimidir. Antroposen'in önde gelen belirtilerinden biri olan iklim değişimi krizi, edebi metinlerde, çevresel yıkım ve gezegenimizde yaşamın sürdürülebilirliği, türlerin yok oluşu gibi geleceğe dair ekolojik endişelerin ön planda olduğu, çeşitli yansımalara sahiptir. Bu bağlamda, bu çevresel endişeleri edebiyata yansıtmayı amaçlayan iklim kurgu (ya da kısaca Cli-Fi), Antroposen çağında doğan yeni bir edebi tür olarak ortaya çıkar. Bu doktora tez çalışması, seçilen İngiliz iklim kurgu romanları yoluyla, (J.G. Ballard'ın The Drowned World (1962), Maggie Gee'nin The Ice People (1998) ve Ian McEwan'ın Solar (2010) romanları) Antroposen'de görülen insan kaynaklı iklim değişimleri ve sonuçlarını araştırırken, Yerküre'nin yeni bir jeolojik çağa girişini tartışmaya açar. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, Antroposen'i, edebi, psikolojik, sosyo-kültürel ve ekonomik alanlara da sızan, çok katmanlı bir kavram olarak sunmak ve insan-doğa birlikteliğini, aynı zamanda da yeryüzü bilimleri ile çevreci beşeri bilimlerin ortaklığını, seçilen romanların ekoeleştirel okumaları yoluyla vurgulamaktır.