Erken cumhuriyet Türkiye'sinde klasik (Greko-Romen) Antik Çağın benimsenmesi ve alımlanması: Akdeniz modernizmi için bir örnek

Bu tez, geç Osmanlı ve erken Cumhuriyet dönemlerine ait edebi metinlerde Klasik (Greko-Romen) antik çağın benimsenmesini ve alımlanmasını incelemekte ve modern Türk ve Yunan edebiyat tarihlerinin ortak paydasını detaylandırmayı önermektedir. Giriş bölümü, dünya edebiyatı perspektifinden yararlanarak, Akdeniz ile ilgili edebi araştırmalara karşılaştırmalı bir yaklaşım getirmektedir. Tezdeki iki ana bölüm, Türk edebiyat tarihindeki klasik alımlamanın öne çıktığı iki edebiyat akımının önde gelen yazarlara odaklanmaktadır ve bu yazarların eserlerini, Klasik (Greko-Romen) antik çağın alımlanmasında benzer yaklaşımları paylaşan Yunan yazarlarla beraber incelemektedir. Bu bölümlerin ilki, Yahya Kemal Beyatlı ve Konstantinos Kavafis'in Greko-Romen ve Bizans tarihinden yararlanarak gerileme ve dekadans temalarını nasıl keşfettiklerine odaklanmaktadır. İkincisi ise, Batı Anadolu'daki Akdeniz peyzajının, antik kalıntıların ve devşirme eserlerin betimlemelerinde Azra Erhat ve Yorgo Seferis'in milliyetçi sınırları nasıl esnekleştirdiğini tartışmaktadır. Tezde, Akdeniz Modernizminin kuramsal çerçevesinden yararlanarak, bahsedilen yazarların Batı Avrupa'nın Klasik (Greko-Romen) antik çağı kavramsallaştırmasına nasıl tepki verdiklerini ve çok kültürlü arka planları ele alınarak zamanlarının tırmanan milliyetçiliğine nasıl tepki verdiklerini incelememiz gerektiği savunulmaktadır.