Effects of in-vehicle activities on commuters' perceived commute stress and life satisfaction

Günümüzde, ev ve iş arasındaki yolculukta harcanan zamanın artmasıyla birlikte yolculuk sırasında kullanılan araç tipinin kişilerin psikolojisi ve yolculuğun öngörülebilirliği, süresi, yolculuktan duyulan memnuniyet gibi pek çok faktör üzerindeki etkisi incelenmektedir. Aynı şekilde, yolculuk boyunca yapılan aktivitelerle yolculuk memnuniyeti arsındaki ilişki de pek çok kez incelenmiştir. Ancak, daha önce hiçbir çalışmada yolculuk sırasında yapılan aktivitelerin yolculuk memnuniyeti üzerindeki etkisinin ötesinde, yolcuların psikolojisi üzerindeki genel etkileri araştırılmamıştır. Bu çalışmada bizim amacımız bu iki farklı araştırma konusunu birleştirerek, kullanılan araç tipinden ziyade, yolculuk boyunca yapılan aktivitelerin yolcuların algıladıkları stres ve yaşamdan duydukları memnuniyet üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırmanın sonuçları araç içerisinde yapılan aktivite tipinin yolculuk ve yaşam stresi üzerinde doğrudan bir etkisi olmadığını göstermiştir. Öngörülemezlik ve algılanan kontrol yetersizliği daha fazla yolculuk stresine yol açmakta ve eve dönüşlerde hissedilen yolculuk stresi gidişe göre daha az olmaktadır. Yolculuk ve hayat tatmini arasında doğrudan ve pozitif bir ilişki vardır. Pasif araç içi aktiviteleri her iki yönde de yolculuktan duyulan tatmini arttırmaktadır. Aynı şekilde, yolculuğunu paylaşanlar yalnız yolculara göre daha az stres ve daha çok memnuniyet belirtmiştir. Ayrıca sürücülerin yolculuk memnuniyeti araç sürmeyenlerden daha yüksek çıkmıştır.