Arap plakasının kuzey kısmında yer alan Güneydoğu Anadolu karbonat rezervuarlarının (Bakük, Derdere ve Hoya formasyonları) karakterizasyonu

Bu tezde Orta Triyas yaşlı Bakük Formasyonu üst (örtü), orta (rezervuar) ve alt (kaynak) olmak üzere üç üyeye ayrılmıştır. Kümelenmiş izotopları yöntemi kullanılarak, rezervuar dolomitlerin rekristalizasyon sıcaklığını işaret eden 59.3_91.3 oC sıcaklıkları ölçülmüştür. 1B basen modeli ile ölçülen sıcaklık değerleri 960-2100 m olan gömülme derinliğine ve Geç Triyas-Paleosen olan dolomitleşmenin tamamlanma zamanına dönüştürülmüştür. Diyarbakır'da Derdere Formasyonu'nun hidrokarbon üretimi, 87/86Sr oranına göre Kampaniyen dolomitleşme sularının neden olduğu ikincil gözeneklilik dağılımıyla ilişkilendirilmektedir. Bu sular normal faylar ile aşağıya doğru penetre etmiş ve daha sonra gözenekliliğin yeterli olduğu yerlerde yanal olarak hareket etmişlerdir. Kısmi rekristalizasyon sıcaklıkları olan kümelenmiş izotop sıcaklıkları 54.1-87.6 oC arasında elde edilmiştir. Buna karşılık, Şırnak'ta dolomitlerden ölçülen 91.6-124.5 oC sıcaklıkları daha büyük dolomit kristallerine ve indirgenmiş gözeneklilik değerlerine sebebiyet vermiştir. Eosen yaşlı Hoya Formasyonu GDA'nın geneli kaplayan bir karbonat birimdir. Bu çalışmada, formasyon ilk kez üst (örtü, rezervuar), orta (kaynak) ve alt (rezervuar) olarak üç üyeye ayrılmıştır. Erken diyajenetik düşük sıcaklık dolomitlerinden oluşan alt ve üst üye % 27'e varan gözeneklilik değerlerine sahiptir. Yüksek değerleri sığlaşma ve düşük değerleri derinleşme ile ilişkili olmasından dolayı, ‰ 1.2-7.5 arasında değişen δ18Osu değerleri deniz suyu değişimlerini yansıtmaktadır. Tez çalışmasında ortaya konan veri seti düşük sıcaklık dolomitleşmesinin dolomitlerin petrofiziksel parametrelerini artırırken, yüksek sıcaklığa sahip geç dolomitleşmenin rezervuar kalitesini azalttığını kanıtlamaktadır.