ARPE-19 hücrelerinde resveratrol ve delfinidinin antioksidan etkilerinin karşılaştırılması ve VEGF üzerine etkileri

Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), dünya genelinde yaşlı popülasyonda körlüğün önde gelen nedenlerinden biri olan progresif bir hastalıktır. Patogenezinde retina pigment epitel hücrelerinin oksidatif stres kaynaklı disfonksiyonu önemli yere sahiptir. YBMD'nin kesin bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır. Bu nedenle, bu hastalığın ilerlemesini geciktirmek veya yavaşlatmak için etkili beslenme önlemlerinin, özellikle de antioksidanların keşfi, artan ilgi konusu olmuştur. Bu çalışmada antioksidan özellikleri bilinen resveratrol ve delfinidinin ARPE hücrelerinde antioksidan etkilerini karşılaştırmak ve VEGF üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ARPE-19 hücreleri Kontrol (K), Hidrojen Peroksit (H2O2), Resveratrol (RES), Delfinidin (DEL), H2O2 + RES, H2O2 + DEL, RES + DEL, H2O2 + RES + DEL şeklinde 8 gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki gruplardaki hücreler RES veya DEL (yalnız veya kombine edilerek) ile 20 saat boyunca inkübasyon sonrasında ilgili gruplar hidrojen peroksit (H2O2) ile 4 saat daha inkübe edildiler. Glutatyon (GSH), glutatyon peroksidaz (GSH-Px), malondialdehit (MDA), total antioksidan seviye (TAS), total oksidan seviye (TOS), Poli (ADP-riboz) (PAR) polimeraz-1 (PARP-1), 8-hidroksi-2'-deoksiguanozin (8-OHdG), apoptozis ve VEGF-A düzeylerindeki değişimler konfokal mikroskop, mikro tabaka okuyucu ve ELISA yöntemleri kullanılarak ölçüldü. Çalışmamızda resveratrol ve delfinidin uygulanan gruplarda belirgin antioksidan etkinlik izlenirken VEGF-A ve apoptozis düzeylerinde ise azalma gözlendi. Kombine delfinidin ile resveratrol uygulanması sadece resveratrol uygulanan grupla karşılaştırıldığında VEGF-A, apoptozis ve oksidan parametrelerinin düzeylerini anlamlı ölçüde azaltırken sadece delfinidin uygulanan grupla karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılığa yol açmadı. 8-OHdG düzeyleri resveratrol ve delfinidinin tek başına uygulandığı gruplarda benzer şekilde azaldı. Çalışmamızın sonuçları delfinidin uygulamasının resveratrole kıyasla daha etkili bir şekilde PARP-1 düzeyini azalttığını gösterdi. Sonuçlarımız ARPE-19 hücrelerinde resveratrol ve delfinidinin oksidatif stresi azaltıcı ve hücre canlılığını arttırıcı etkileri olduğunu gösterdi. Delfinidinin resveratrole göre daha etkin olduğu izlenirken kombine kullanımları ile sadece delfinidin uygulanan grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Bu bulguların doğruluğunun tekrar eden in-vitro çalışmalarla teyit edilmesi ve ileri in-vivo ve klinik araştırmalarla desteklenmesi gerekmektedir.