Aşağı Seyhan ovasında uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri yardımıyla tarımsal alan kullanım uygunluğunun belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı Aşağı Seyhan Ovası?nda (ASO) tarımsal alan kullanım uygunluğunun uzaktan algılama ve coğrafi bilgi sistemleri araçlarından yararlanılarak belirlenmesi üzerine bölgesel hassasiyetleri de dikkate alan çok yönlü bir model geliştirmektir. Bu doğrultuda, ASO içerisindeki ürün deseninin %85?ini oluşturan buğday, mısır, pamuk ve narenciye tarımı için, alan kullanım uygunlukları belirlenmiştir. Buğday, mısır ve pamuk için ideal yetişme koşulları çalışma kapsamında tahmin edilen ürün verimlilikleri ve konumsal dağılımları dikkate alınarak hesaplanmıştır. Narenciye alanları içinse literatürdeki çalışmalardan faydalanılmıştır. Bu doğrultuda her bir ürün için ideal yetişme koşulları Objektif bir yaklaşım benimsenerek çok kriterli karar destek sistemleri yardımıyla haritalanmıştır. Daha sonrasında tamamen ekonomik kazancı dikkate alan, tamamen doğa merkezli ve sürdürülebilir senaryolar geliştirilerek tarımsal alan kullanım uygunlukları tanımlanmıştır. Çalışma sonucunda üretilen uygunluk değerleri ve verimlilik analizi sonuçları, günümüzde kullanılan arazi kullanım kabiliyeti (AKK) sınıflarıyla karşılaştırılmış ve tarımsal alan kullanım kararlarında temel alınan sistemle, bu tez çalışmasında önerilen sistem arasındaki uyum ve çelişki, belirlenerek, öneri alan kullanım modeli geliştirilmiştir. Uygulanan her üç senaryoda da narenciye tarımı için uygun alanların diğerlerinden daha fazla olduğu belirlenmiştir. Ekolojik senaryoda pamuk, ekonomik senaryoda ise mısır narenciyeden sonra önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Tarımsal ürün verimliliği, Tarımsal modelleme, Alan kullanım uygunluğu, Uzaktan Algılama, Coğrafi Bilgi Sistemleri