Öz-duyarlık aracı rolüyle çocukluk çağı travmalarının varoluşsal pişmanlık ve yaşam anlamı üzerine etkisi

Literatürde nispeten yeni bir terim olan varoluşsal pişmanlık oldukça öznel bir deneyim olmakla beraber, dayandığı nedenler veya nasıl deneyimlendiği belirlenebilmesi güç bir olgudur. Benzer şekilde yaşam anlamı ise, bireylerin kendi kişisel perspektiflerine dayanarak yaşamlarında arayıp bulmaları gereken öznel bir olgudur. Bu çalışmada çocukluk çağı travmalarının varoluşsal pişmanlık ve yaşam anlamı üzerindeki rolü öz-duyarlık aracı etkisi ile incelenmiştir. Çalışma örneklemi Türkiye'nin farklı bölgelerinde üniversite eğitimi gören 18-35 yaşları arasındaki 382 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma sonuçları çocukluk çağı travmalarının varoluşsal pişmanlık ve mevcut yaşam anlamı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğunu, öz-duyarlığın ise her iki ilişkide de kısmi ölçüde aracılık ettiğini göstermiştir. Buna ek olarak çalışma, kadınlar ve erkekler arasında varoluşsal pişmanlık deneyimleri ve farklı yaş grupları arasında ise mevcut yaşam anlamı farklılıkları olduğunu gözlemlemiştir. Ancak çalışma çocukluk çağı travmaları ve yaşamda anlam arayışı arasında anlamlı bir ilişki bulamamıştır. Gelecek çalışmalar Türkiye örnekleminde farklı yaş gruplarının varoluşsal pişmanlık deneyimlerini değerlendirebilir.