Akıl hastanesinin içine doğru: Büyük umutlar ve beyazli kadın'da hapsolmuş zihinler

Bu tez, Viktorya Dönemi ondokuzuncu yüzyıl Gotik romanı ile bu roman karakterlerinin `delilik' teması arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Charles Dickens'ın Büyük Umutlar ve Wilkie Collins'in Beyazlı Kadın adlı romanlarının incelenmesinde bu araştırma, yazarların zihinsel hapsolma ile ilgili konuları keşfetmek için, Gotik tür içinde nasıl çalıştıklarını göstermektedir. Gotik türün bu yazarlara, kadınlığın ataerkil tanımlamalarını, `zalimliğin' nedenlerini ve de `telkinsizlik' betimlemelerini eleştirmek için ideal aracı sağlamakta olduğu gözlenmiştir.Deli imajı Gotik türde bir arketip olarak işlenmesine rağmen, Collins ve Dickens'ın edebi tasvirleri, bilincin sosyal önemini vurgulamaktadır. Bu nedenle tez, on dokuzuncu yüzyıl gotik edebiyatı içindeki değişimleri, stereotipik `deli' yapılanmasından ayrılan karakterleri göstererek incelemektedir. Böylece, mantık ve delilik, bilinç ve bilinçsizlik, alışılmış ve tekinsizlik gibi zıtlıklar karakterlerin içsel yapılarını güçlendirmek adına, hapsolmuşluğu açığa çıkarmak amacı ile devamlı olarak işlenmiştir.