Atrofik total dişsiz maksillaya uygulanan farklı materyaller ile üretilen subperiosteal implant destekli protez tasarımlarındaki kuvvet dağılımlarının sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle incelenmesi

Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, farklı protetik materyaller ile hazırlanan subperiostal implantların implant, implant çevresindeki kemik, protetik alt yapı ve tutucu vidalarda oluşturacağı stres dağılımlarının sonlu elemanlar stres analizi (SESA) yöntemiyle incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Tam dişsiz maksillaya ait bilgisayarlı tomografi (BT) verileri kullanılarak elde edilen model üzerine bireysel olarak titanyum subperiostal implant (Sİ) tasarlandı. Sİ'ın kemik ile ilişkisi kanin ve zigoma bölgesinde olmak üzere her biri iki fiksasyon noktası ile desteklenen iki ayrı bileşen ve her bileşende 3 adet protetik dayanak çıkışı olacak şekilde planlandı. Sabit protezlerin alt yapı materyali olarak krom-kobalt (Cr-Co), titanyum (Ti), polieter eter keton (PEEK) ve zirkonya (Zr) seçildi. Cr-Co ve Zr alt yapıların üstüne porselen, Ti alt yapıların üstüne porselen ve akrilik rezin, PEEK alt yapının üstüne kompozit rezin uygulaması yapıldı. Protez üzerine ön bölgede 100 Newton (N) dikey kuvvet, arka bölgede 150 N dikey ve 30° açıyla 100 N oblik kuvvet aynı anda uygulanarak implant, protez alt yapı materyalleri, kemik, tutucu vidalarda oluşan stres değerleri SESA yöntemi ile değerlendirildi. Bulgular: SESA sonuçlarına göre, kortikal ve trabeküler kemik, implant ve tutucu vidalar üzerinde en yüksek stres seviyeleri PEEK alt yapı materyalinde, en düşük stres seviyeleri ise Cr-Co alt yapı materyalinde oluştuğu görüldü. Protetik alt yapı materyallerinde ise en yüksek stres Cr-Co alt yapıda (103 MPa), en düşük stres PEEK alt yapıda (70 MPa) görüldü. Titanyum-akrilik rezin ve titanyum-porselen kombinasyonları ise benzer stres dağılımı sergiledi; üst yapı materyalinin elastik modülü bu dağılımı anlamlı düzeyde etkilemedi. Protez bileşenleri arasında en yüksek stres yoğunluğu, 233 MPa ile PEEK altyapılı protez vidasında kaydedildi. İmplant vidalarındaki stres düzeyleri, protez vidalarına göre daha düşük olup, maksimum stres değeri PEEK altyapılı protezde 71 MPa olarak belirlendi. Tüm modellerde elde edilen stres değerleri, kemik, implant ve protez bileşenleri için biyolojik sınırlar içerisinde kaldı. Sonuç: Farklı protez materyallerine sahip sabit subperiostal implant destekli protez tasarımlarında, çene kemiği, implant ve protez bileşenleri üzerinde stres dağılımı değişkenlik göstermiştir. İmplant destekli protezlerin başarısının, klinik duruma uygun altyapı materyalinin seçimiyle doğrudan ilişkili olduğu düşünülmektedir. Cr-Co, Zr ve Ti gibi rijit alt yapı materyallerin kemik, implant ve tutucu vidalarda PEEK alt yapı materyaline göre daha düşük stres dağılımı sağladığı ve bu yönüyle biyomekanik avantaj sunduğu ortaya konmuştur. Ayrıca, elde edilen bulgular, subperiostal implant tedavi planlamasında yalnızca altyapı materyalinin seçiminin değil, aynı zamanda vida bileşenlerinin mekanik dayanıklılığının da dikkate alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.