European energy policy and Turkey's energy role: Will the accession process be affected?

Enerji güvenliğine dair artan endişeler, Avrupa Birliği ülkelerini ortak politikalar geliştirmeye yönlendirmiştir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'nin enerji bağımlılığından kaynaklı sorunlara dair uygulayabileceği en etkin politika ülke ve güzergah bağlamında enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesidir. Bu noktada, Türkiye'nin stratejik coğrafi pozisyonu Avrupa Birliği'ni çeşitli üreticilere bağlayacak bir enerji köprüsü konumuna sahiptir. Bu tez, Avrupa Birliği'nin ortak bir enerji politikası oluşturma çabasını ve Türkiye'nin, Avrupa'nın enerji güvenliği stratejilerindeki rolünü incelemektedir. Bu çalışma, Türkiye'nin enerji köprüsü konumunun müzakere sürecini hızlandırıp tam üyelik getireceği görüşlerinden yola çıkarak, enerjinin gerçekten üyelik için bir faktör olup olmadığını sorgulamaktadır. Hazmetme kapasitesinin ve düşük Avrupa kamuoyu desteğinin, Türkiye'nin uzayan adaylık sürecindeki etkisi göz önünde bulundurularak bu sorunun cevabı literatürdeki kaynaklara ek olarak Avrupa kamuoyunun analiz edilmesi ile araştırılmıştır. Türkiye ve Avrupa Birliği'nin resmi belgelerine, resmi istatistiklere ve yıllık Eurobarometre raporlarına dayanarak yapılan analiz, beklentilerin aksine, tam üyelik için, Türkiye'nin enerji konumunun önemli ancak tek başına yetersiz bir faktör olduğu sonucuna ulaşmaktadır.