Avrupa Birliği sürecinde Türkiye'de dernekler ve vakıflar hukuku

Avrupa Birliğine tam üyelik süreci, Türkiye'de son dönemlerde enpopüler konulardan biri olmuştur. Avrupa Birliğinin, üyelik için siyasi kriterlerinden en önemlisi, sivil toplumumun gelişiminin sağlanması, özellikle dernekler ve vakıfların örgütlenmesinin önündeki engellerin kaldırılmasına yönelik düzenlemelerin getirilmesidir.Cumhuriyet Türkiye'sinde özellikle askeri darbelerden sonra sivil toplum kuruluşlarının gelişiminin önü kesilmiştir. Bu darbelerin en ağır faturaları da dernek ve vakıflara kesilmiştir. Çünkü dernek ve vakıflar, zamanın yöneticileri tarafından, işlevleri itibariye devletin ve milletin organik bütünlüğünü bozan örgütlenmeler olarak algılandığı için gelişmelerine izin verilmemiştir.Avrupa Birliği sürecinde artık bu düşüncelerin yavaş yavaş kalktığını görüyoruz. Avrupa Birliği için önde gelen kavramlar demokrasi, insan haklarına saygı ve hukuk devletidir. Dernekler ve vakıfların gelişimi de bu kavramların gelişimine paralellik gösterir.Avrupa Birliği'nin katılım için öngördüğü Kopenhag Kriterleri ile sivil toplum kavramı ön plana çıkmıştır. Bu çalışmada AB'ye uyum sürecinde sivil toplum kuruluşları, özellikle bu kuruluşlar içerisindeki dernek ve vakıfların AB'ye uyum sürecindeki katkıları ve rolleri değerlendirilecektir.