Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları ışığında kamu görevlilerinin ifade özgürlüğü

İfade özgürlüğü, özgür ve demokratik toplumların vazgeçilmez unsurlarından biridir. Öyle ki, gerçek anlamda ifade özgürlüğü olmadan sağlıklı kanaatlere varmaktan, bilgi alışverişinden ve ''serbest'' seçimlerden söz edilemez. Bu sebeple ifade özgürlüğü, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. Maddesinde ve Anayasa'nın 26. Maddesinde koruma altına alınmıştır. Kural olarak herkes ifade özgürlüğüne sahip olsa da bazı görevleri üstlenen meslek grupları için bu özgürlük alanı devletlerin takdir marjına göre daraltılabilmektedir. Bu durum, ifade özgürlüğünün ihlali anlamına gelmemektedir. Bunun en mühim sebebi, geniş anlamda kamu düzeninin sağlanmasıdır. Kamu düzeninin sağlanabilmesinin şartlarından biri, devamlılıktır. İdari teşkilatlanma içerisinde istikrar sağlanamazsa, kamu düzeni de zarar görür. İfade özgürlüğünün memurlar üzerinde mutlak olarak uygulanması halinde memurlukta geçerli olan hiyerarşinin, dolayısıyla idari istikrarın da zarar göreceği açıktır. Bununla birlikte idarenin, memurlar üzerindeki disiplin yetkisini kullanarak ifade özgürlüğünü hukuka aykırı olarak kısıtlaması da mümkündür. Şu halde bir yanda memurların ifade özgürlüğü, diğer yanda ise idari teşkilat ve kamu hizmetlerinin kalitesi ve devamlılığı yer almaktadır. Bu iki değer ise zaman zaman çatışmaktadır. Her iki değerin de dengesinin sağlanması ve korunması açısından mevzuatta yer alan disiplin hukuku rejiminin titizlikle düzenlenmesi ve uygulanması gerekmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında bu çalışmada öncelikle kamu görevlisi kavramına değinilmiş, ardından ifade özgürlüğü ve sınırlandırılması hem Anayasa he de Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ışığında incelenmiştir. Ardından disiplin hukukunda uygulanması gereken ilkeler anlatılmıştır.