Bağdat'ta yaşayan H. Pylorı ve tip 2 diyabet hastalarında bazı immünolojik parametrelerin düzeylerinin belirlenmesi

Diyabet dünya çapında bir sağlık sorunudur ve dünyada önde gelen ölüm nedenlerinden biridir. Tip 2 Diyabet melitus (T2DM) genellikle yetişkinlerde bulunur. Helicobacter pylori (H. pylori) enfeksiyonu, dünya nüfusunun yarısından fazlasının kolonize olduğu ve mide dışında gastrointestinal hasara ve bozukluklara neden olduğu küresel olarak yaygın bir şekilde yayılmıştır. Son zamanlarda diyabetik hastalarda bakterinin yaygınlığının arttığı gözlemlenmiştir. Çalışmanın amacı: Bu çalışmanın amacı T2DM'li yetişkinlerde H. pylori'yi araştırmak, sitotoksinle ilişkili gen A (CagA) ile enfekte olmuş virülan suş seviyesini belirlemek ve Hemoglobin A1c (HbA1c) ve C-Peptid gibi bazı biyokimyasal parametreleri ölçmektir. Ve bunu immünolojik belirteçler Interlukin 33 (IL 33) ve Interlukin 37 (IL-37) ve tümör nekroz faktörü TNF-α ile karşılaştırmaktır. Yöntemler: Mevcut çalışmaya (102) T2DM'li hasta (46) erkek ve (56) kadın, yaşları 20 ile 70 arasında değişmektedir. 3 Aralık 2022 ile 15 Şubat 2023 tarihleri arasındaki dönemde Endokrinoloji ve Diyabet Uzmanlık Merkezi'nden, Ulusal Diyabet Tedavi ve Araştırma Merkezi'nden ve Bağdat Sağlık Bakanlığı - Al-Rusafa'ya bağlı Al Kindi Eğitim Hastanesi'nden kan toplandı, ayrıca (15) görünüşte sağlıklı yetişkinlerden alınan örnekler karşılaştırma için toplam sayıya kontrol olarak dahil edildi. Serum toplandıktan sonra, araştırma tarafından hazırlanan bir formla hastalardan demografik veriler alındı. Daha sonra H. pylori'yi tespit etmek için (OnSite CTK) kromatografik immünolojik testin hızlı testi gerçekleştirildi ve sonrasında HbA1C ve C-Peptid ölçümleri için Cobas e411 kullanıldı. H. pylori CagA, IL-33 ve IL-37 ve TNF-α ELISA kullanılarak test edildi. Sonuçlar: Sonuçlar, T2DM'li yetişkinlerde H. pylori prevalansının (%70,11) olduğunu, ayrıca tüm T2DM H. pylori pozitif vakalarında H. pylori'nin CagA pozitif virülan suşunun seviyesindeki artışın (%93,44) olduğunu gösterdi. CagA ve Cinsiyet grupları arasında (P=0,000) ve Hp+ ve Hp- grupları arasında C-Peptid seviyesinde yüksek anlamlı farklar vardı (P=0,001). Çalışmanın sonuçları ayrıca, IL-33 ve IL-37'nin ulaştığı (P=0,028, 0,01) çalışma grupları (Hp+, Hp- ve kontrol grubu) arasında anlamlı seviye farklılıkları olduğunu gösterdi, ancak TNF-α seviyesinde ulaştığı (P=0,354) anlamlı bir fark yoktu. Çalışma, tip 2 diyabetli (T2DM) iki hasta grubu ile sağlıklı kontrol grubu arasındaki interlökinler IL-33 & IL-37 & TNF-α düzeylerinin, her ikisi için de ulaşılan interlökinler IL-33 & IL-37 düzeyleri ile görünüşte istatistiksel olarak oldukça anlamlı iii farklılıklar gösterdiğini (P = ≤ 0.001), ancak TNF-α ile anlamlı bir fark olmadığını gösterdi. Çalışmamız ayrıca, C-Peptid ile çalışma grupları (+HP diyabetliler, -HP diyabetliler ve kontrol grubu) arasında güçlü, istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir korelasyon gösterdi (Pearson Korelasyonu = 0.324, P≤ 0.001). Ayrıca, Pearson korelasyonu kullanılarak IL-33 ve IL-37 arasında istatistiksel açıdan anlamlı çok güçlü bir pozitif korelasyon olduğu gösterildi (Pearson Korelasyonu = 0.939, P≤ 0.001). Ayrıca, Pearson korelasyonu kullanılarak IL-37 ile çalışma grupları (HP+ diyabetliler, HP diyabetliler ve kontrol grubu) arasında çok güçlü, istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir korelasyon olduğu gösterildi (Pearson Korelasyonu = 0,298, P≤0,001). Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, H. pylori prevalansının T2DM'li yetişkinler arasında yüksek olduğunu ve yüksek CagA pozitif yüzdesinin bu yetişkinlerde virülan suşun prevalansını yansıttığını ve bunun kendi başına ciddi bir riskli durumu temsil ettiğini tespit etti. Çalışma, C-Peptid üretimindeki artışın bakterinin varlığıyla ilişkili olduğunu tespit etti. Çalışmamız ayrıca TNF-α üretiminin T2DM'li yetişkinlerde H. pylori enfeksiyonunun etkisiyle arttığını buldu. Öte yandan, T2DM'li hastalarda IL-33 ve -37 seviyelerindeki azalma, genel immünosupresyon durumunda rol oynayabilir