Bağlama tipli uzun saplı telli sazların tarihsel gelişiminin müzik kültür mirası bağlamında değerlendirilmesi

Bağlama tipli sazlar; başta Anadolu olmak üzere Balkanlar ve Asya toplumlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu sazlar halkların gündelik hayatını biçimlendiren ritüellerde, muhabbetlerde, kutlamalarda ve sanatsal faaliyetlerde taşıdığı sembolik anlam dünyası ve kültürel birikim nedeniyle önemli bir yerde durmaktadır. Bağlama tipli sazların kullanıldığı medeniyetlerin etkisiyle nasıl bir gelişim sürecinden geçtiğine odaklanılan çalışmada, bu sazların tarih sahnesine çıktığı dönemden günümüze kadar geçirdiği değişim ve dönüşümlerin akademik açıdan belgelendirilmesi ve kültürel miras zemininde değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı araştırma çalışmasında doküman incelemesi deseni ve literatür taraması tekniği uygulanmıştır. Buna bağlı olarak arkeoloji, müzikoloji ve kültürel miras disiplinlerini konu alan yerli ve yabancı kaynaklı kitap, dergi, makale ve tez gibi akademik yayın literatürü incelenmiş, konuyla ilgili kısımlar belgeleme (arşivleme) için çalışma metinlerinden yer almıştır. Ayrıca araştırma ile ilgili zengin bulgulara ulaşmak adına farklı illerdeki arkeoloji müzelerine gidilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen veriler betimsel yöntemle analiz edilerek çalışmanın sonuç ve öneriler kısmında yorumlanmıştır. Araştırma bulgularından hareketle bağlama tipli uzun saplı çalgıların Sümer Krallığı döneminde tarih sahnesine çıktığı, Mezopotamya ve Mısır Medeniyetlerinde kullanıldığı, Anadolu, Asya ve Balkanlarda yaşayan Türk halkları ve diğer yakın halk toplulukları arasında benimsenerek geliştirildiği ve günümüze müzik kültür mirası olarak aktarıldığı sonucuna ulaşılmıştır.