Bağlamanın çoksesli Batı müziği orkestrasındaki çalgı gruplarıyla kullanımına yönelik öğretim elemanı ve öğrenci görüşleri

Bu araştırmanın amacı, geleneksel Türk halk çalgılarından biri olan bağlamanın çoksesli Batı müziği orkestralarında ve çalgı topluluklarında yer alma potansiyeline ilişkin öğretim elemanları ve öğrenci görüşlerini belirlemektir. Araştırma, karma yöntem desenine dayalı olarak yürütülmüştür. Nicel veriler kapalı uçlu sorular aracılığıyla elde edilip frekans ve yüzde dağılımlarıyla değerlendirilmiş, nitel veriler ise açık uçlu sorulardan sağlanarak tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Çalışma grubunu, Türkiye'nin farklı üniversitelerinde görev yapan bağlama dersini yürütmüş 12 öğretim elemanı ile müzik lisans programlarının 3. ve 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören 43 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmış, soruların geçerliği için iki uzman görüşüne başvurulmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular, hem öğretim elemanlarının hem de öğrencilerin büyük çoğunluğunun bağlamanın Batı müziği orkestrası ve çalgı topluluklarında kullanılmasını tınısal açıdan uygun bulduğunu göstermektedir. Öğretim elemanları, bağlamanın farklı çalım tekniklerinin orkestra icrasına katkı sağlayabileceğini vurgulamış, ancak bağlamanın düşük ses hacminin ve makamsal uyum farklılıklarının teknik destek ve düzenlemelerle giderilmesi gerektiğini belirtmiştir. Öğrenciler ise bağlamanın orkestrada kullanılmasının icraya derinlik ve çeşitlilik kazandıracağını, kültürel açıdan da zenginleştirici bir rol üstlenebileceğini ifade etmişlerdir. Bununla birlikte az sayıda katılımcı, bağlamanın Batı müziğiyle tam uyum sağlayamayacağı görüşünü dile getirmiştir. Sonuç olarak, bulgular bağlamanın Batı müziği orkestrası ve çalgı topluluklarında kullanılmasının mümkün olduğunu, ancak bunun için uygun düzenlemeler, ses güçlendirme teknikleri ve makamsal özelliklerin korunmasına yönelik çalışmaların gerekli olduğunu ortaya koymaktadır.