Bartın ilinde organik tarımın ekonomik boyutu

Dünya nüfusunun hızla artmasıyla birlikte temel gıda maddelerine olan talebin artması, tarımsal ürün yetiştiren üreticilerin üretimde verimi arttırmak için çeşitli kimyasallar kullanmasına neden olmuştur. Kullanılan bir takım teknik ve uygulamalar, bir taraftan insanların gıda ihtiyacını giderirken diğer taraftan da çeşitli sağlık sorunlarına yol açmıştır. Bu olumsuz etkiler, başta İngiltere'de 1910'da olmak üzere birçok ülkede giderek alternatif tarım teknikleri arayışlarını başlatmıştır. Organik tarım fikrinin de bu gelişmeler sonucu ortaya çıktığı söylenebilir. Günümüzde çoğu ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de özellikle 1980'li yıllardan itibaren organik tarımla ilgili önemli çalışmalar yapılmış ve yapılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Bartın ilinde organik tarımın ekonomik boyutunu ortaya koymaktır. Çalışmanın temel kaynağını T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile Bartın İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden elde edilen veriler oluşturmuştur. Ayrıca çalışmada kaynak tarama ve yüz yüze anket yöntemi uygulanmıştır. Türkiye'de organik tarımın ekonomik boyutuna ilişkin bölgelerarası bir karşılaştırma yoluna gidilmiştir. Böylece hem bölge hem de o bölgede yer alan iller bazında organik tarımın ekonomik boyutu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bartın ilinde organik tarımın ekonomik etkilerini incelemek amacıyla iki farklı anket uygulaması tercih edilmiştir. Bunlardan biri, Bartın ilde yaşayan tüketicilerin organik tarım ürünlerine olan bakış açılarını değerlendirmek amacıyla örnekleme yöntemine gidilerek 400 tüketiciye uygulanmıştır. Diğeri ise ilde organik tarımla uğraşan çiftçilerin memnuniyet durumlarını tespit etmek amacıyla toplam 60 çiftçiden 53'üne (%88.33) uygulanmıştır. Tüketicilere uygulanan anket sonuçlarına göre tüketicilerin organik ürün tüketimlerinde yaş ve gelirin istatistiksel açıdan önemli olduğu (p<0.05), diğer faktörlerin ise önemli bir etkiye sahip olmadıkları görülmüştür. Çiftçilere uygulanan anketlerin analiz sonuçları ise bize, organik tarımın sürdürülebilirliğinin çiftçilerin bu ürünlerden elde ettiği yıllık gelirlerine bağlı olduğunu göstermiştir.