Beden eğitimi öğretmenlerinin beden dili kullanım beceri düzeylerinin incelenmesi (Manisa ili örneği)

İletişim hayatın her safhasında karşımıza çıkan bir olgudur. İnsanlar sürekli olarak etkileşim halindedirler. Her ne kadar iletişim denildiğinde akla ilk olarak sözcükler gelse de en çok kullanılan iletişim yöntemlerinden biride sözsüz iletişim yani beden dili ile iletişimdir. Bu çalışmanın amacı; Beden eğitimi öğretmenlerinin beden dili kullanım düzeyleri ile yaş, mesleki kıdem ve cinsiyet arasındaki farklılaşmayı incelemektir. Araştırmada tekil tarama yöntemi kullanılmıştır (Karasar, 2008) Veriler toplanırken anket tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklem gurubunu 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Manisa ili merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan Beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Tok ve Temel (2014) tarafından geliştirilen Beden Dili Ölçeği(BDÖ) kullanılmıştır. Anketin birinci bölümünde kişisel bilgiler ikinci bölümünde ise beden dili kullanım bilgileri yer almaktadır. Anket formu öğretmenlere uygulanarak veriler toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistik programına işlenmiş ve Bağımsız Örneklem T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Scheffe çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Araştırmada beden dili kullanımı ile cinsiyet arasında anlamlı bir farklılaşma olduğu, kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca beden dili kullanımı ile meslekteki kıdem arasında anlamlı bir farklılaşma olduğu, 11-20 yıl kıdeme sahip öğretmenlerin beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Beden dili kullanımı ile yaş arasında anlamlı bir farklılaşmanın olduğu, 41-50 yaş aralığındaki öğretmenlerin beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Beden dili kullanım düzeylerinin araştırıldığı çalışma belirli bir ilde yapıldığından çalışma farklı il ve bölgelerde yapılabilir. Ayrıca belirli bir mesleki kıdeme gelen öğretmenler için uyum seminerleri yapılarak kuşak farkı nedeniyle oluşabilecek iletişimsizliğin etkileri azaltılabilir.