Bergama-Ovacık altın madeni çevre hakkı-idarenin sorumluluğu

19.10.1994 tarihinde Çevre Bakanlıgı'nın Bergama ilçesinin Ovacık Köyü'nde siyanür liçi yöntemi ile altın madeni isletilmesine verilen izni uygun bulmasına karsı açılan iptal davası, daha sonra ?Bergama Davası? olarak anılacak hukuki sürecin ilk halkasını olusturuyordu. Bu davada, idare mahkemesi tarafından verilen red kararı Danıstay tarafından bozulmus, bundan sonra idare mahkemesi bozma kararına uymustur. Danıstay bu bozma kararı ile çevre hakkına iliskin yeni bir içtihat olusturmustur. Bergama altın madeninde kullanılan isletme yöntemine iliskin tartısmalar sürdügü gibi, yeni madencilik faaliyetleri, bu tartısmalara yenilerini de eklemektedir. Bu tartısmaların ana zeminini çevre hakkı olusturmaktadır. Bu çalısmada, konu, üç bölümde incelenmistir. ilk bölümde Türkiye'de madenlerin hukuki rejimi, halen yürürlükte olan ve önceki mevzuat bakımından karsılastırmalı olarak ele alınmıstır. Çevre Kanununda yer almasına karsın, maden rejimi ile ilgili olması bakımından çevresel etki degerlendirme kavramı da bu bölümde tartısılmıstır. ikinci bölümde, anılan hukuki süreç içinde çevre hakkı incelenmistir. Üçüncü ve son bölümde, kesinlesmis yargı kararlarının idare tarafından yerine getirilmemesinin sonuçları üzerinde durulmustur. Üçüncü bölümün konusunu olusturan idarenin sorumlulugu konusu, yalnızca mahkeme kararlarını yerine getirilmemesinden dogan zararların tazmini ekseninde düsünülmemelidir. Zira buradaki tazminat bir ?sonuç? degil, bir ?yaptırım?dır. Hukuk devletinde yargı kararlarının yerine getirilmemesi, her seyden önce, bu kavrama karsı bir sonuç yaratmaktadır. Anahtar kelimeler : Çevre hakkı, çevre hukuku, çevresel etki degerlendirme, idari sorumluluk, madencilik